Ὀρέστης τὸν φόνον τοῦ πατρὸς μεταπορευόμενος ἀνεῖλεν Αἴγισθον καὶ Κλυταιμνήστραν· μητροκτονῆσαι δὲ τολμήσας παραχρῆμα τὴν δίκην ἔδωκεν ἐμμανὴς γενόμενος. Τυνδάρεω δὲ τοῦ πατρὸς τῆς ἀνῃρημένης κατηγορήσαντος κατ’ αὐτοῦ ἔμελλον κοινὴν Ἀργεῖοι ψῆφον ἐκφέρεσθαι περὶ τοῦ τί δεῖ παθεῖν τὸν ἀσεβήσαντα. κατὰ τύχην δὲ Μενέλαος ἐκ τῆς πλάνης ὑποστρέψας νυκτὸς μὲν Ἑλένην εἰς ἄστυ ἀπέστειλε, μεθ’ ἡμέραν δὲ αὐτὸς ἦλθεν. καὶ παρακαλούμενος ὑπ’ Ὀρέστου βοηθῆσαι αὐτῷ ἀντιλέγοντα Τυνδάρεων μᾶλλον ηὐλαβήθη. λεχθέντων δὲ λόγων ἐν τοῖς ὄχλοις ἐπηνέχθη τὸ πλῆθος ἀποκτείνειν Ὀρέστην. ⟨      ⟩ ἐπαγγειλάμενος αὑτὸν ἐκ τοῦ βίου προΐεσθαι· συνὼν δὲ τούτοις ὁ Πυλάδης φίλος αὐτοῦ συνεβούλευσε πρῶτον Μενελάου τιμωρίαν λαβεῖν Ἑλένην ἀποκτείναντας. αὐτοὶ μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις ἐλθόντες διεψεύσθησαν τῆς ἐλπίδος θεῶν τὴν Ἑλένην ἁρπασάντων· Ἠλέκτρα δὲ Ἑρμιόνην ἐπιφανεῖσαν ἔδωκεν εἰς χεῖρας αὐτοῖς, οἱ δὲ ταύτην φονεύειν ἔμελλον. ἐπιφανεὶς δὲ Μενέλαος καὶ βλέπων ἑαυτὸν ἅμα γυναικὸς καὶ τέκνου στερούμενον ὑπ’ αὐτῶν ἐπεβάλετο τὰ βασίλεια πορθεῖν. οἱ δὲ φθάσαντες ὑφάψειν ἠπείλησαν. ἐπιφανεὶς δ’ Ἀπόλλων Ἑλένην μὲν αὐτὸς ἔφησεν εἰς θεοὺς διακομίζειν, Ὀρέστῃ δὲ ἐπέταξεν αὐτῷ μὲν Ἑρμιόνην λαβεῖν γυναῖκα, Πυλάδῃ δὲ Ἠλέκτραν συνοικίσαι, καθαρθέντι δὲ τὸν τῆς μητρὸς φόνον Ἄργους δυναστεύειν. MBOVACFGKPrRSSa, XXaXbYGrZaZbZcZu; 1-2 τολμη[ and 10 α]υτοιϲ-13 P. Oxy. 2455 = Π1

heading: εὐριπίδου ὑπόθεσις ὀρέστου XXb, ὑπόθεσις τῆς ἠλέκτρας δράματος Xa, εὐριπίδου ὀρέστης C, om. FGPrYGr in marg. μαξ Y, an attribution to Maximus Planudes [placed so that label could apply to arg. 1 or arg. 2a, but may be assumed to apply to arg. 1] 1 τὸν τοῦ πατρὸς φόνον K [Π1] μεταπορευόμενος] ἐκδικῶν B2s, μεταπορευόμενος καὶ ἐκδικῶν FGPr, μετερχόμενος Zb, ἐκδικησάμενος RSSa αἴγιστον CKPrZcZaZbZu [Π1] κλυταιμνή- all, as usual in mss; κλυταιμή- edd. 2 δὲ om. R δέδωκε τὴν δίκην Za 3 τυνδάρεως MPr δὲ om. FPr(perhaps R a.c.), δὲ παρὰ Zb κατ’ om. CZb, κ’ M punctuation before, not after, κατ’ αὐτοῦ XbYGr ἀργεῖοι κοινὴν VASa ἐκφέρειν ZbZu περὶ] παρὰ OF τοῦ τί δεῖ] RSAaAbG1sMnSa, τοῦτ* (τοῦ τί?) O, τούτου RSSa, τοῦ others αὐτὸν τὸν ἀσεβ. A, τοὺς ἀσεβήσαντας M 4 ὑποστρέ- at page bottom (fol. 37v) Za, rest omitted (38r begins with arg. 4) μὲν om. Y a.c. (s.l. add. p.c.) εἰς ἄστυ ἀπέστειλε C, ἀπέστειλε V, εἰσαπέστειλε(ν) others, ἀπέστ. εἰς ἄστυ vel εἰς ἄργος ἀπέστ. conj. Diggle αὐτὸς δὲ μεθ’ ἡμέραν transp. BFG αὐτὸς] αὐτῆς Xa εἰσῆλθε BFGK, ἀνῆλθε V 5 ὑπὸ τοῦ ὀρ. VR τυνδάρεων τὸν αὐτοῦ πενθερὸν Sa 6 ἐν om. Xa ἐπηνέχθη ... προιεῖσθαι] ἐψηφίσθη τοῖς δικασταῖς ἀποκτεῖναι λίθοις ὀρέστην καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ. καὶ ὃς ἐπηγγείλατο αὐτοχειρίᾳ ἑαυτὸν καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποσφάξαι Zb ἀπηνέχθη X ἀποκτεῖναι SZcZu τὸν ὀρέστην Y 7 lacuna posited by Porson ἐπαγγειλάμενος ... προιεῖσθαι om. RS ἐπαγγειλάμενον BFZcZuSaXa, p.c. Gr, -μενοι GPr [RS] ἑαυτὸν BFZc, p.c. Gr, αὐτὸν others [RS] ἐκ τοῦ βίου BVFGZc, p.c. Gr, εἰς τὸν βίον others (ἐπὶ τ. β. Sa, εἰς τὸν om. Pr) [RS] 8 ἐπεὶ δὲ συνὼν τούτοις Sa ὁ om. Zb (and Va, acc. to Diggle) φίλος om. a.c. Y, ὁ φίλος V, καὶ φίλος Xa, φίλοις Zb αὐτῶ VF, αὐτοῖς ὢν ἐν τοῖς μάλιστα Zb τιμ. λαβ. μεν. ἑλ. Pr, τιμ. μεν. λαβ. ἑλ. Sa, μεν. τιμ. ἑλ. λαβ. G, μεν. τιμ. ἑλ. A μενέλαον FGSZc, corr. G1s 9 ἐπὶ τοῦτο εἰσελθόντες Wecklein ἐλπίδος κτλ om. Zb (τῆς at end of fol. 32v; a page lost) 10 ἠλέκτρα ... ἐπιφανεῖσαν] τὴν δὲ ἑρμιόνην δείξας ὁ ἀπόλλων RS, corr. R1γρ ἠλέκτραν Y a.c. αὐτοῖς] αὐτῶν V φονεύειν ταύτην transp. O 11 ὁ μενέλ. VSa, μενέλεως GXa [Π1] αὐτὸν OK, a.c. S, ἑαυτὸν changed to αὐτὸν Zu ἅμα καὶ OY [Π1] γυναικὶ S, γυναικὸς transp. before ἅμα Zu τέκνου] τέκνων GK, τέκνω S, τέκνον Y, παιδὸς Zu [Π1] ἐστερημένον R, -μένω S [Π1] ὑπ’ αὐτοῦ XXbYGr [Π1] ἐπεβάλλετο MCGKZc, ἐπεβάλετο BOPRSXXaXbYGr; ὑπεβάλετο A, ὑπεβάλλετο Zu, ἐπέβαλε V, ἐπεβούλετο F, ἐπεβουλεύετο Sa [Π1] 12 φθάσαντας Xa ὑφάψειν τῶν ἀνακτόρων Sa ἠπείλουν R(S), perhaps κατηπ]ε̣ιλησαν Π1 13 δ’ Π1, δὲ all mss μέν om. R αὐτὸς Π1, om. all mss ὀρέστη(ι) BOAGZc (conj. Brunck), ὀρέστην others [Π1] δὲ καὶ Zu ἐπέτ. ... ἑρμιόνην app. Π1, ἑρμιόνην ἐπέταξε (αὐτῷ μὲν om.) mss (ἐπ. ἑρμ. transp. KSa, corr. K1c) λαβεῖν γυναῖκα Π1Ad, γυναῖκα λαβεῖν Xa, λαβεῖν (γυν. om.) others πυλάδην VGZcXa, πυλάδης FZu ἠλέκτρα(ι) MVCRXXaXbYGr [Π1] συνοικίσαι RfSa (conj. Brunck), om. R, συνοικῆσαι others [Π1] καὶ καθ- VSa [Π1] καθαρθέντα R, -τας K, -τες G (corr. G1c), -τος FS, -των XaZcZu δὲ (after καθαρθ.) om. Sa τὸν [τῆς μητρὸς φόνον] vel τὸν [φόνον τῆς μητρὸς] Π1, τὸν φόνον (τῆς μητρὸς om.) MOACKPrSaZaZbYs, τοῦ φόνου VFRSXZcZuPr1sXXaXbYGr, τῶν φόνων BGR1s δυναστευε̣[ιν] Π1, ἄρχειν mss (ἔχειν Zc, ἔχειν transp. before ἄργους Sa) after ἁρχειν add. ἠξιώθη G, ἠξιώθησαν XaZcZu

1 initial ὀ of ὀρέστης om. ZaZu 4 εἰς ἀπέστειλλεν Zu ἦλθε CZbZuRSaXbYGr 5 ὑπ’ XaZu, ὑπὸ others τυνδάρεον Zu εὐλαβήθη MFKXXaXbYGrZc, perhaps Π1 8 συνῶν M 12 ἠπίλησαν Xa, ὑπείλησαν Zu 13 ἑρμηόνην R

at this time reports from AFGKPrSZc and Π1 and Ad depend on Diggle’s OCT and have not yet been reviewed by Mast.

Ὀρέστης διὰ τὴν τῆς μητρὸς σφαγὴν ἅμα καὶ ὑπὸ τῶν Ἐρινύων δειματούμενος καὶ ὑπὸ τῶν Ἀργείων κατακριθεὶς θανάτῳ, μέλλων φονεύειν Ἑλένην καὶ Ἑρμιόνην ἀνθ’ ὧν Μενέλαος παρὼν οὐκ ἐβοήθησε, διεκωλύθη ὑπὸ Ἀπόλλωνος. παρ’ οὐδενὶ κεῖται ἡ μυθοποιία. MBVCFGPRSSa, XaYZcZu

heading: ἀρ. γρ. ὑπ. B, ὑπ. ὀρέστου ἀρ. γρ. F, ὀρέστου ὑπ. P, ἄλλως MRSSaZu; om. VCGXaYZc 1 δὴ διὰ Xa προσφαγὴν R ἅμα] ἐμμανὴς app. B2 καὶ om. XaZc δειμαγωγούμενος Zu καὶ .... θανάτῳ] ἔμελλε φονευθήσεσθαι καὶ αὐτὸς δὲ P καὶ ὑπὸ] ὑπὸ Xa, ἀπὸ S κατακριθεὶς θανάτῳ om. BFG, καταδικασθεὶς θανάτῳ Y 2 φονεύσειν P ἑλ. καὶ ἑρμ.] ἑρμ. καὶ ἑλ. BFG, ἑρμιόνην P, ἑλένην Y ἐκωλύθη R(S) ὑπὸ] ὑπὸ τοῦ BGPXaZc, περὶ τοῦ τοῦ app. F 3 παρ’ ... μυθοποιία om. XaZcZu οὐδενὶ] οὐδενὶ δὲ GPS, οὐδετέρῳ Dind. μυθοποιία BFGP, μυθολογία others [XaZcZu]

1 ἐρινύων MCRS, ἐριννύων others ἑρμηόνην R ἐβοήθησεν RY

arg. 2a is located in the scholia block in B; it follows arg. 2b in V, it follows args. 2b-2d in XaZc, it follows arg. 2c in FG; added in the marg. in Y (and label μαξ could belong to it rather than arg. 1, but arg. 1 is more likely reference). at this time reports from FGPSZc depend on Diggle’s OCT and have not yet been reviewed by Mast.

Aristophanes of Byzantium

Ἡ μὲν σκηνὴ τοῦ δράματος ὑπόκειται ἐν Ἄργει· ὁ δὲ χορὸς συνέστηκεν ἐκ γυναικῶν Ἀργείων, ἡλικιωτίδων Ἠλέκτρας, αἳ καὶ παραγίνονται ὑπὲρ τῆς τοῦ Ὀρέστου πυνθανόμεναι συμφορᾶς. προλογίζει δὲ Ἠλέκτρα. MBVACFGKPrRSSa, XXaXbYGrZcZu, (partial) P

ἄλλως prep. RS 1 ἡ om. X (ornamental letter not added) 2 συνηλικιωτίδων F ἠλέκτρας om. S, ἠλέκτρα F, δι’ ἠλέκτρας ZcZu 2-3 αἳ καὶ κτλ om. P 2 καὶ om. KZcZu παραγίγνονται edd. ὑπὸ Sa τῆς om. SSa τοῦ om. M 3 δὲ BVFGKXZcGr, om. others ἡ ἠλ. VPrXXb

It is usually assumed that a notice about the composition of the chorus and the prologue-speaker was a standard part of the brief information provided by Aristophanes of Byzantium for each play. I classify this version as anonymous because I judge that the Aristophanic core has been expanded by the later addition αἳ καὶ παραγίνονται κτλ.

arg. 2b follows arg. 1 in BFG, also in P after interposed metrical sch. on Phoen. 239ff. at this time reports from AFGKPPrSZc depend on Diggle’s OCT and have not yet been reviewed by Mast.

Aristophanes of Byzantium

τὸ δρᾶμα κωμικωτέραν ἔχει τὴν καταστροφήν. ἡ δὲ διασκευὴ τοῦ δράματός ἐστι τοιαύτη· πρὸς τὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος βασίλεια ὑπόκειται Ὀρέστης κάμνων ὑπὸ μανίας καὶ κείμενος ἐπὶ κλινιδίου, ᾧ προσκαθέζεται πρὸς τοῖς ποσὶν Ἠλέκτρα. διαπορεῖται δὲ τί δήποτε οὐ πρὸς τῇ κεφαλῇ καθέζεται· οὕτω γὰρ ἂν μᾶλλον ἐδόκει τὸν ἀδελφὸν τημελεῖν, πλησιαίτερον προσκαθεζομένη. ἔοικεν οὖν διὰ τὸν χορὸν ὁ ποιητὴς οὕτω διασκευάσαι. διηγέρθη γὰρ ἂν Ὀρέστης ἄρτι καὶ μόγις καταδραθεὶς, πλησιαίτερον αὐτῷ τῶν κατὰ τὸν χορὸν γυναικῶν παρισταμένων. ἔστι δὲ ὑπονοῆσαι τοῦτο ἐξ ὧν φησιν Ἠλέκτρα τῷ χορῷ [140]· ‘σῖγα σῖγα, λεπτὸν ἴχνος ἀρβύλης’. πιθανὸν οὖν ταύτην εἶναι τὴν πρόφασιν τῆς τοιαύτης διαθέσεως. MBVACFGKPrRSSa, XXaXbYGrZcZu, (partial) P

1-3 G has second version of τὸ δρᾶμα ... μανίας only (full version = Ga, partial version = Gb) 1 τὸ δὲ BAFG, τέλος τὸ SSa καταστροφήν] κατασκευήν FSa 2 διασκευὴ] κατασκευὴ FSaR2, σκευὴ R τοῦ δράματος] αὐτοῦ BF, αὐτῷ Ga τοιαύτη] τοιαῦτα B 3 ὑπὸ τῆς μανίας καὶ κείμενος K (conj. Nauck), καὶ κείμενος Sa, καὶ κείμενος ὑπὸ μανίας others (ὑπὸ τῆς μ. Zu) ἐπὶ] ὑπὸ SaY κλινιδίῳ FG προκαθέζεται MGcKRSSa (προσ- s.l. Sa) 3-4 πρὸς τοῖς ... καθέζεται om. S 3 πρὸ τοῖς M 4 διαπορεῖται δὲ] διαπορεῖ δὲ τῆσδε Zu καθέζεται om. XXaXbYGr 5 γὰρ ἂν Wecklein (after Nauck and Kirchhoff), γὰρ C, δ’ ἂν Ad, δὲ others ἐδόκει transp. before μᾶλλον Pr, after ἀδελφὸν K τοῦ ἀδελφοῦ R1sS τημελεῖν] φροντίζειν R1s πλησιέστερον BFRSZu, πλησιαίστερον Sa, πλησιώτερον Pr οὕτω(ς) after πλησ. add. mss except APrXXaXbYGrZu (οὕτω πρ. πλ. transp. RS) προσκαθ- BAFGPrXXaXbYZu, προκαθ- MCKZc, παρακαθ- VSSa, καθ- R 6 διὰ τὸν χορὸν transp. after ὁ ποιητὴς Xa; διὰ τὸν χρόνον XXbGr(corr. s.l. Gu) οὕτω Ad, conj. Wecklein; om. others διασκευάσασθαι ZcZu, διασκευάσθαι G 7 διηγέρθησαν SXbYGr(corr. s.l. Gu) γὰρ ἂν] γὰρ FS, ἂν AXbY, δὲ V ἄρτι] τότε s.l. R μόγις MBVAK, μόλις others καταδράσθεις CZc, καταδαρθεὶς FSaXXaXbYGrZu, κοιμηθεὶς Rs πλησιαίτερον MACKPrXXbYGrZc, πλησιαίστερον XaZuSa, πλησιέστερον BF, ἐγγὺς VRS, om. G τῶν κατὰ τὸν χορὸν] τῶν τοῦ χοροῦ s.l. Gu τῶν] τῶι MSa τῶν add. before γυναικῶν XbYGr παρισταμένω Sa 8 ἡ ἠλέκτρα V τῷ χορῷ om. MVACRSa σῖγα σῖγα GXXaXbYGr, σίγα σίγα others (both accents A, σίγα σίγᾶ Vc) λεπτὸν VRSZcG1c, λεκτὸν M, λευκὸν R1s, others ἀρβύλην R (ὑποδήματος s.l.), ἀρβύλ() Sa, ἀρβύλας Björck after ἀρβ. add. τιθεῖσα F 9 πιθανὴν VGRSSaZu, πιθανὴν οὖν συμβαίνει s.l. Gu οὖν] οὖν καὶ Zu, δὲ S εἶναι ταύτην transp. FPrRSSa, εἶναι φασὶ ταύτην V ὑποθέσεως F

1 δράμα RY 5 οὕτω RSXXaXbYGr, οὕτως others 6 διασκευᾶσαι Sa 9 πυθανὴν Sa, πιθανεῖν R, πιθανὴ S

arg. 2c follows arg. 2a and precedes arg. 1 in FG; G also repeats first sentence after arg. 2b. at this time reports from AFGKPPrSZcAd depend on Diggle’s OCT and have not yet been reviewed by Mast.

comic endingcomedystaging

τὸ δρᾶμα τῶν ἐπὶ σκηνῆς εὐδοκιμούντων, χείριστον δὲ τοῖς ἤθεσι. πλὴν γὰρ Πυλάδου πάντες φαῦλοι ἦσαν. MBVACFGKPrRSSa, XXaXbYZcZuGr

τὸ] τὸ δὲ F after δρᾶμα add. κωμικωτέραν ἔχει τὴν καταστροφήν F, B2sB3 σκηνῆς MVCRSSa, τῆς σκηνῆς others φαῦλοι transp. before πάντες F, after ἦσαν G φαῦλοί εἰσιν Nauck, φαῦλοι (ἦσαν del.) Weil

τὸ] ὸ XXa (ornamental initial not added) δράμα R

arg. 2d follows arg. 2a in B, follows 2b in FG at this time reports from AFGKPrSZc depend on Diggle’s OCT and have not yet been reviewed by Mast.

popularityperformancecharacter, critique of

ἡ κατάληξις τῆς τραγῳδίας ἢ εἰς θρῆνον ἢ εἰς πάθος καταλύει, ἡ δὲ τῆς κωμῳδίας εἰς σπονδὰς καὶ διαλλαγάς. ὅθεν ὁρᾶται τόδε τὸ δρᾶμα κωμικῇ καταλήξει χρησάμενον· διαλλαγαὶ γὰρ πρὸς Μενέλαον καὶ Ὀρέστην. ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Ἀλκήστιδι ἐκ συμφορῶν εἰς εὐφροσύνην καὶ ἀναβιοτήν. ὁμοίως καὶ ἐν Τυροῖ Σοφοκλέους ἀναγνωρισμὸς κατὰ τὸ τέλος γίνεται, καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν πολλὰ τοιαῦτα ἐν τῇ τραγῳδίᾳ εὑρίσκεται. MBCVXaGu

1 καταλήγει XaGu τῆς κωμ. ... διαλλαγάς] κωμωδία γέλωσι καὶ εὐφροσύναις ἐνύφανται Gu (cf. arg. 5) (third) εἰς] εἰ M 2 τόδε om. C, transp. after δρᾶμα Gu κωμικὸν MC 3 διαλλαγὰς B ὀρέστην] ὀρέστη· προλογίζει δὲ καὶ ἠλέκτρα ὀρέστην Xa 4 ἀλκήστιδι] ἀλκίδι δὲ Xa 4αναβίωσιν Gu 5 τυροῖ edd., τύροις all τῇ om. V

1 ἡ om. Xa (ornamental letter not added) 2 δράμα VCXa 4 ἀλκίστιδι C ἀναβιωτήν M

arg. 3 follows arg. 2a in Xa; in MBC it is located at end of play, after τέλος εὐρ. ὀρ. and before subscription (= sch. 1693.01); in VGu as last sch.; Xa also has subscription after it, separated only by extra space.M image even less legible than Schw.’s report (which already indicates washed out letters): check originalalso reported to be in C.C.C. (= Cambr. Mn.1.11) and Laur. 31,6: checkMatt. prints Τυροῖ as if in Gu; Dind. reports τύροι for Gu; but Gu has τύροις (there is a remote possibility that the sigma was cancelled: check original)

comic endingcomedytragedyEuripides, AlcestisSophocles, Tyro

ὅτε κατὰ τῶν Τρώων ἡ Ἑλλὰς ὥρμησεν, Ἀγαμέμνων στρατηγὸς ᾑρέθη τοῦ στόλου παντός, ἅτε προέχειν τῶν ἄλλων δοκῶν ἀρχῆς τε μεγέθει καὶ πλήθει νεῶν. ἑκατὸν γὰρ ναῦς εἰς τὴν τοῦ στόλου συντέλειαν οὗτος εἰσέφερε. καὶ ὃς μέλλων ἀνάγεσθαι καταλείπει τῶν οἴκοι πραγμάτων αὐτοῦ ἐπιμελητὴν καὶ προστάτην Αἴγισθον. ἐπεὶ δὲ πολὺς ἠνύετο χρόνος καὶ Ἀγαμέμνων οὔκετ’ ἐπανῄει, οἷα δὴ πολλὰ γίνεται, συνῆλθεν ἀθέσμως Αἴγισθος Κλυταιμνήστρᾳ, τῇ τοῦ Ἀγαμέμνονος γυναικί. μαθόντες δὲ Κλυταιμνήστρα καὶ Αἴγισθος τήν τε Τροίαν ἁλοῦσαν καὶ Ἀγαμέμνονα μετὰ τῶν ἄλλων οἴκαδε πλέοντα, βουλεύονται τοῦτον τῆς οἰκίας ἐπειλημμένον ἀποκτανεῖν, ἵνα μὴ τούτῳ γνωσθέντος τοῦ σφῶν πονηρεύματος αὐτοὶ παραδοθεῖεν θανάτῳ. ὃ δὴ καὶ ἤνυσαν, καὶ ἐπανελθόντα τὸν Ἀγαμέμνονα ἀποκτείνουσι. χιτῶνα γὰρ μὴ διεξόδους κεφαλῆς καὶ χειρῶν ἔχοντα μετὰ τὸ λουτρὸν ἐνδιδύσκουσι καὶ οὕτω πελέκει τοῦτον φονεύουσι. μεταξὺ οὖν τοῦ Ἀγαμεμνονείου φόνου Ἠλέκτρα τὸν ἀδελφὸν Ὀρέστην, ἵνα μὴ καὶ οὗτος ἀναιρεθείη, κλέψασα καί τινι δοῦσα παιδαγωγῷ εἰς Φωκίδα παρὰ Στρόφιον πέμπει, φίλον καὶ συγγενῆ τοῦ πατρὸς αὐτῆς τυγχάνοντα. Ὀρέστης δὲ εἰς ἄνδρας ἥκων, παραλαβὼν Πυλάδην τὸν παῖδα Στροφίου, ἐφ’ ᾧ μετ’ αὐτοῦ Αἴγισθον καὶ Κλυταιμνήστραν τιμωρήσαιτο, καταλαμβάνει λάθρα τὸ Ἄργος. καὶ χρησμὸν παρὰ τoῦ Πυθίου δεξάμενος τοῦτο ποιεῖν, πρῶτον μὲν ἔρχεται πρὸς τὸν πατρὸς τάφον καὶ θύει, εἶτά τι μηχανᾶται τοιόνδε· τὸν γὰρ παιδαγωγὸν, ᾧ παρὰ τῆς Ἠλέκτρας πάλαι πιστευθεὶς ἧκεν, ὡς ἔφημεν, εἰς Φωκίδα, τοῦτον προπέμπει εἰς Αἴγισθον καὶ Κλυταιμνήστραν λέγοντα ὡς Ὀρέστης ἐν Πυθικοῖς ἄθλοις ἀνῃρέθη καὶ νῦν ἄνδρες τὰ τούτου ὀστᾶ ἐν κιβωτίῳ κομίζουσιν, ἵνα πατρῴων γοῦν τάφων τύχῃ. ὑπαχθέντες δὲ τῇ τοιαύτῃ ἀπάτῃ Κλυταιμνήστρα καὶ Αἴγισθος, ἵνα μὴ μακρολογῶ, ἀναιροῦνται ὑπὸ Ὀρέστου καὶ Πυλάδου, πρώτη μὲν Κλυταιμνήστρα, ὕστερος δὲ Αἴγισθος. μητροκτονήσας τοίνυν Ὀρέστης Ἐριννύσι παραχρῆμα τὴν δίκην ἔδωκε, μανείς. Μενέλαος δὲ ἐκ Τροίας ἐλθών, ὕστερος γὰρ Ἀγαμέμνονος ἐπανῆκε, καὶ τῷ Ναυπλίῳ λιμένι προσσχών, νυκτὸς μὲν Ἑλένην προπέμπει πρὸς Μυκήνας, μεθ’ ἡμέραν δὲ αὐτὸς εἰσῄει. καὶ τὸν Ὀρέστην μεμηνότα εὑρών, παρακαλεῖται μὲν ὑπὸ Ἠλέκτρας καὶ Ὀρέστου σῶσαι αὐτούς· ὁ γὰρ τῆς Ἑλένης πατὴρ Τυνδάρεως πάντας Ἀργείους κατ’ αὐτῶν ἐκίνησεν, ἵνα τούτους ὡς μητροκτόνους ἀνέλοιεν· ὡς δὲ τὸν Τυνδάρεων ἀντιλέγοντα εὗρε καὶ ἅμα καὶ αὐτὸς ὑπολογιζόμενος ὡς εἰ Ὀρέστης ἀναιρεθείη βασιλεὺς αὐτὸς ἔσται τοῦ Ἄργους, οὐκ ἤθελεν Ὀρέστῃ καὶ τῇ ἀδελφῇ συμμαχεῖν, ἀλλὰ τὸ τῶν Ἀργείων πλῆθος ἔλεγεν εὐλαβεῖσθαι. πρῶτον μὲν οὖν Ὀρέστης καὶ Τυνδάρεως διηλέχθησαν πρὸς ἀλλήλους, ὁ μὲν ὡς οὐ δικαίως ἀνείλετο Κλυταιμνήστρα δεικνύς, Ὀρέστης δὲ ὡς καὶ μάλα δικαίως, εἰ καὶ μυριάκις αὐτὴν ἔδει τεθνάναι. ἔπειτα ἐκκλησίας ἐν ἀκροπόλει Μυκηνῶν γενομένης καὶ συνιόντων τῶν προυχόντων ἐν Ἄργει, Ὀρέστης ὑπὸ Πυλάδου φοράδην ἐκεῖσε κομίζεται. λόγων δὲ πολλῶν γενομένων, καὶ τῶν μὲν βοηθούντων Ὀρέστῃ, τῶν δὲ ἐναντιουμένων, τέλος ἐνίκησαν οἱ κακοί. καὶ κατακρίνεται Ὀρέστης αὐτός τε καὶ ἡ ἀδελφὴ λίθοις βληθέντες ἀποθανεῖν. Ὀρέστης δὲ ἐπηγγείλατο πρὸς τὸ πλῆθος αὐτοχειρίᾳ ἑαυτὸν καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀποσφάξαι. καὶ ὁ φίλος Πυλάδης καὶ παρὰ τὴν συμφορὰν φίλος ἔμεινε καὶ κοινωνεῖν αὐτῷ τῆς τελευτῆς ἠξίωσε προθυμότατα. ἐπεὶ δὲ τοῦτο σφίσι παθεῖν προύκειτο, συμβουλεύει Πυλάδης Μενέλεω πρῶτον τιμωρίαν λαβεῖν, λέγων ὡς οὐ δεῖ τοῦτον τρυφᾶν ἡμῶν ἀπιόντων. ὅθεν εἰσελθόντες εἴσω τῶν βασιλείων, Ἑλένης δῆθεν δεησόμενοι ἵνα μὴ περιίδῃ σφᾶς ὀλλυμένους ἀλλὰ χεῖρα ὀρέξῃ καὶ Μενέλεων καὶ ἄκοντα πρὸς σωτηρίαν κινήσῃ, ἐπεὶ ταύτην φονεύειν ἔμελλον, ταύτης μὲν ἥμαρτον ὑπὸ Ἀπόλλωνος ἁρπασθείσης κελεύσει Διός, Ἑρμιόνην δὲ συλλαμβάνουσιν ἐκ τοῦ τῆς Κλυταιμνήστρας ἐπανηκούσαν τάφου. πρώην γὰρ αὐτὴν Ἑλένη πεπόμφει τῇ ἀδελφῇ θύσουσαν. λαβόντες δὲ Ἑρμιόνην καὶ ἔνδοθεν τὰς τῶν βασιλείων ἀσφαλίσαντες πύλας ἀνῆλθον ἐν μετεώρῳ τῶν βασιλείων ἔχοντές τε τὴν Ἑρμιόνην καὶ ξίφος πρὸς τῇ δέρῃ αὐτῆς, καὶ μέλλοντες μετὰ τὴν ταύτης διαχείρισιν, ἂν μὴ σφᾶς Μενέλεως σώσῃ, καὶ τοὺς δόμους ὑφάψειν πυρί. Μενέλεως μὲν οὖν ὑπὸ τούτων Ἑλένην τεθνάναι μαθών, ἵνα κἂν σώσῃ τὴν παῖδα, ἐλθὼν ἤρξατο πορθεῖν τὰ βασίλεια. ἐπιφανεὶς δὲ Ἀπόλλων διήλλαξε τούτους, Ἑλένην μὲν εἰς οὐρανοὺς φήσας διακομίσαι, Μενέλεων δὲ ἑτέραν λαβεῖν κελεύσας γυναῖκα, Ὀρέστῃ δὲ Ἑρμιόνην συνάψαι μετὰ τὴν τοῦ φόνου κάθαρσιν· ἧς Ἀθήνησιν ἔτυχε μετὰ Ἐριννύων εἰς Ἄρειον πάγον κριθείς· ὅτε καὶ καταδικασθῆναι μέλλοντα ὑπὸ πάντων θεῶν Ἀθηνᾶ ψῆφον βαλοῦσα νικῆσαι τοῦτον ἐποίησε. καὶ οὕτως Ὀρέστης ὕστερον Ἐρμιόνην γυναῖκα λαμβάνει κατὰ τοῦ Ἀπόλλωνος θέσπισμα, καὶ Ἄργους κρατεῖ, Πυλάδῃ δὲ Ἠλέκτραν δίδωσι, τὴν καὶ πρότερον ὑπ’ αὐτοῦ κατεγγυηθεῖσαν τούτῳ.ZZaZmTGu

heading thus in T (αὐτοῦ σοφωτάτου om. Ta); ἡ ὑπόθεσις τοῦ δράματος ἔστι τοιαύτη Zm; om. ZZaGu 1 παντὸς τοῦ στόλου transp. Gu 2 ἑκατὸν] ρ̅ ZZa 5 ἀποκτενεῖν ZmTGu 6 κτείνουσι, ἀπο add. s.l. Za 7 κεφαλῆς καὶ χειρῶν] χειρῶν καὶ κεφαλῆς ZZa; om., s.l. add. Zm καὶ οὕτω πελ. τ. φον.] TZmmargGu(ἐν τῷ in place of οὕτω); om. ZZaZm 8 γοῦν Gu ἵνα μὴ om., μὴ s.l. add. Za 9 πυλάδην om., s.l. add. Zm τιμωρήσασθαι Za 10 τοῦ om. ZZa 11 εἰς τὴν φωκίδα Gu γοῦν om. Zm 12 πρῶτον … ὕστερον ZZa (also Αἴγισθον Z) 14 προσσχὼν Matt., προσχών all προπέμπει ZZa 15 ὑπὸ Ἠλέκτρας καὶ Ὀρέστου ZZa 16 κλυταιμνήστρας] ἑλένης ZZa 17 ὡς εἰ ] ὡς καὶ Z, ὡς καὶ εἰ Za 18 διηλ- ZZaZm, app. T (διειλ- Ta), Gu διηλ- corr. to διειλ-, or vice versa; διελέχθησαν Matt. Κλυταιμνήστρα all, -αν Matt., Dind. ὡς (before καὶ μάλα) om., s.l. add. Gu 20 γινομένων ZmTTaGu 22 αὐτὸν a.c. Z 24 σφίσι τοῦτο transp. ZmTGu παρὰ Μενέλεω Za 25 εἰσελθόντων app. Gu ὀρέξῃ s.l. Z, ὀρέξαι ZZa κινῆσαι Za τάφου ἐπανήκουσαν transp. Gu 26 θύσουσα ZZa, app. T 27 διαχείρησιν ZZaGu 28 οὖν om. Gu 29 τοῦ om. ZZa 30 μετ’ ἐριν. Za βαλοῦσα] λαβοῦσα ZZa, βαλοῦσα s.l. Za 31 τὸ om. ZZa, s.l. add. Za

1 ἠρέθη ZaGu 8 ἀγαμεμνονίου Za 11 ὀστὰ Z 14 ναυπλοίῳ ZZa ἑλλένην Z a.c., Gu μεθημέραν Ta [not T] 15 καὶ τὴν ὀρέστην Zm 17 τυνδάρεω Gu 19 ἐκκλισίας Z 25 Μενέλαον Za (only μενέλ() Z) συλλαβάνουσιν Z, συλλαμβάνουσι, ν add. s.l. Za 29 ἑλλένην Gu 30 ἔτυχεν Zm ἐρρινύων Zm 31 Ἠλέκτρα Z

On 18 ἀνείλετο Κλυταιμνήστρα: the middle ἀνείλετο means ‘pick up’ not ‘kill’ and one should consider whether Thomas and others understood the verb here as passive (cf. unexceptionable ἀναιροῦνται in 12); there is another apparently passive use in a 12-13th cent. text, Neophytus Inclusus, Πανηγυρική βίβλος, lines 359-60 ἰδὼν δὲ ὅτι αἱ τριάκοντα λίτραι τοῦ χρυσίου ἀνείλοντο, λύπη βαρεῖα καὶ δεινὴ μεταμέλεια κατέσχεν αὐτόν (TLG); but Neophytus writes very poor Greek and may have intended ἀνήλωντο. (ἀνήλωντο occurs a few times in late authors in TLG texts; also a few ἑάλωντο and one ἥλωτο.) On 27: both διαχείρησις and -ισις are found in sch. Aesch. and sch. Soph. with sense ‘killing’; both forms also used in many periods in the more common sense ‘management’).

According to Turyn, fol. 47r-v of Ang. 14 (T) were written by Triclinius, and I can tentatively confirm this from the microfilm (black ink, rounded breathings, that is Tt1 in Diggle’s terms or Tr1 in De Faveri’s); Diggle’s OCT, however, lists the dram. pers. (arg. 9) as Tz, presumably an oversight. Check original to confirm. 5 ἀποκτενεῖν Ta, T obscured: check original 26 θύσουσαν T obscure in margin, but -αν Ta: check original

Thomas Magister

ἰστέον δὲ ὅτι πᾶσα τραγῳδία σύμφωνον ἔχει καὶ τὸ τέλος· ἐκ λύπης γὰρ ἄρχεται καὶ εἰς λύπην τελευτᾷ. τὸ παρὸν δὲ δρᾶμα ἔστιν ἐκ τραγικοῦ κωμικόν, λήγει γὰρ εἰς τὰς παρ’ Ἀπόλλωνος διαλλαγάς, ἐκ συμφορῶν εἰς εὐθυμίαν κατηντηκός. ἡ δὲ κωμῳδία γέλωτι καὶ εὐφροσύναις ἐνύφανται. ZZaZmTGu

1 ὅτι om. Za 2 ἐκ] ἐὰν Z ἔρχεται Z 3 γὰρ] δὲ ZZa συμφορᾶς Zm 4 γέλωτι ZZa, γέλωσι TZm, app. Gu (and Gu as variant in arg. 3)

3 δράμα Zm

3 κωμικὸν probably intended by Z, but abbrev. stroke for -ον has curvature and looks somewhat like -ως abbrev. (accent is certainly grave). 4 γέλωσι T obscure, but Ta clear: check original

Thomas Magistercomic endingcomedytragedy

ἰστέον ὅτι πρὸ τούτου τοῦ δράματος ἔστιν ἁρμόδιον ἀκοῦσαι τινὰ τὸ δεύτερον Σοφοκλέους, ἐπεὶ ἐκεῖνο μὲν τὴν ἐκδίκησιν Ἀγαμέμνονος ἱστορεῖ ὅπως Αἴγισθον καὶ Κλυταιμνήστραν ἐφόνευσαν, τοῦτο δὲ τὴν μετὰ τὸν φόνον ἐκείνων μανίαν Ὀρέστου καὶ τὰ μετ’ αὐτὴν συμβάντα. Za

This appears in the margin of fol. 37v beside the incomplete arg. 1 (first 6 lines only, broken off in midword).

Thomas MagisterSophocles, Electra

εἰς τὴν ?γένεσιν? τῆς τραγικῆς ὑποθέσεως εὐδόκιμόν ἐστι καὶ ἐπιτυχὲς τὸ δρᾶμα εἰς δὲ τὰ ἤθη τῶν προσώπων ἀδόκιμον. δαιμονᾷ γὰρ Ὀρέστης καὶ ἡ ἀδελφὴ δαιμονῶντι διακονεῖται καὶ ὡς ἐπίπαν τὰ ἤθη τῶν προσώπων ηὐτελισμένα ἐστιν. Gu2

This appears in the margin of fol. 27v beside the dramatis personae, and is added by a hand later than Gr or Gu.

popularitycharacter, critique oftragedy

τὰ τοῦ δράματος πρόσωπα· Ἠλέκτρα, Ἑλένη, χορός, Ὀρέστης, Μενέλαος, Τυνδάρεως, Πυλάδης, ἄγγελος, Ἑρμιόνη, Φρύξ, Ἀπόλλων. MBOVACFGKPPrRSSa, XXaXbGrYZcZu

Correct order of names in OPZc and Xa(om. φρύξ, add. καὶ before ἀπ.); also correct in Thoman version (arg. 9) in ZZmT. The order in others (MBVCAFGKPrXXb) is essentially ἠλ. πυλ. ἑλ. ἄγ. χο. ἑρ. ὀρ. φρ. με. ἀπ. τυ., derived from reading across the successive rows of two columns of names rather than reading down the first column and then down the second column. Minor deviations from the second pattern: R transp. ἑλ. πυ.; Zu transp. τυ. ἀπ.; Sa transp. πυ. after ἀπ., adds καὶ before τυ.; X omits first letter of every name (decorated initials never added); Y2, repeating the list in the bottom margin, omits τὰ τοῦ δρ. πρ. and transp. με. τυ. to follow ἑλ. at the end RS add προλογίζει ἠλέκτρα ὡς ἀδελφὴ ὀρέστου ἐλεεινολογοῦσα διὰ τὸν τάνταλον RS (προγίζει R, ἤγουν προλέγει s.l. R)

Reports of AFGKPPrZc depend on Diggle, not yet collated by Mast. The additional phrase is in both R and S, contra Diggle’s report.

ἡ μὲν σκηνὴ τοῦ δράματος ὑπόκειται ἐν Ἄργει· ἔστι δὲ τὰ τούτου πρόσωπα· Ἠλέκτρα προλογίζουσα ἐν τοῖς τοῦ πατρὸς βασιλείοις τε οὖσα καὶ παρακαθημένη Ὀρέστῃ καθεύδοντι, Ἑλένη, χορὸς ἐξ ἐπιχωρίων γυναικῶν αἳ παραγίνονται πρὸς Ἠλέκτραν πυνθανόμεναι περὶ τῆς τοῦ Ὀρέστου συμφορᾶς, Ὀρέστης Μενέλαος Τυνδαρεως Πυλάδης ἄγγελος Ἑρμιόνη Φρὺξ Ἀπόλλων.ZZaZmT

1 βασιλείοις] βασιλέως Za, abbrev. βασιλ() Z 3 παρεγένοντο Za, παραγίνονται intended by Za s.l.

According to Turyn, fol. 47r-v of Ang. 14 (T) were written by Triclinius; Diggle’s OCT, however, lists the dram. pers. as Tz, not Triclinius. Check original to resolve this disagreement.

ἡμέτερονἡ εἴσθεσις τοῦ δράματος ἐκ μονοστροφικῆς ἐστι περιόδου. οἱ δὲ στίχοι εἰσὶν ἰαμβικοὶ τρίμετροι ἀκατάληκτοι ρλθʹ [= 139]. ὧν τελευταῖος ‘τόνδ’ ἐξεγεῖραι συμφορὰ γενήσεται’. ἐπὶ ταῖς ἀποθέσεσι παράγραφος, ἐπὶ δὲ τῷ τέλει κορωνίς. T

ρλθʹ Dind., ρληʹ [= 138] T

κατασκευὴν ποιούμενος ὁ ποιητὴς τῆς ἰδίας προτάσεως τῆς ὅτι πάντα φέρει τὰ δεινὰ ἡ ἀνθρωπότης, ἐπιφέρει ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ μακάριοι καὶ ὄλβιοι δόξαντες ἄνθρωποι οὐκ ἄμοιροι συμφορῶν καὶ παθῶν γεγόνασιν· ἐξ ἑνὸς δὲ τοῦ Ταντάλου καὶ τοὺς ἄλλους παραδηλοῖ. τὸν Τάνταλον δὲ καὶ οὐκ ἄλλον τῇ ὑποθέσει προσείληφε διὰ τὸ ἐξ ἐκείνου τοῦ γένους καὶ τὸν Ὀρέστην κατάγεσθαι. V

on page before text starts; follows sch. 2.12

rhetorical analysis

οὐκ ἔστιν οὐδὲν δεινόνοὔτε ἀκοῇ οὔτε θέᾳ ἔστιν οὕτω δεινὸν ὅπερ οὐχ ὑφίσταται τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις. τοῦτο δέ φησι παρόσον ἔκτοπον καὶ ἀλλόκοτον ὑπέστη τιμωρίαν ὁ Τάνταλος· ἢ διὰ τὰς τοῦ γένους συμφοράς· ἢ δι’ ἑαυτὴν ὡς ὅτι τλημόνως συνυποφέρει τῷ ἀδελφῷ τὴν τύχην· ἢ διὰ τὸν Ὀρέστην. MBCVRbY2, partial O

Neither to hearing nor to sight is there anything so terrible that human nature does not endure it. She says this because Tantalus endured an unusual and extraordinary punishment; or because of the disasters of the family, or on her own account because she wretchedly bears the misfortune together with her brother; or on account of Orestes.

all except MO; δεινὸν om. R.MBVRb

1 only οὔτε ἀκ. ... φύσις O (2-4 om.) ἀκοὴ MCVOY2, ἀκοὴν Rb θέα BCOY2, app. V; θέαμα M, θράσος Rb ἔστιν om. VY2 οὕτω] Rb, οὔτε MBCY2, οὔτ’ ἄλλο τι V, perhaps οὔτε ἄλλο O ὅπερ] ὃ O ἡ τῶν ἀνθρώπων φύσις MRb, app. O 2 παρόσον] καθόσον C perhaps ἔκτροπον Y2 3 τὴν τοῦ γένους τούτου συμφοράν VY2, τὸ (sic) τοῦ γένους καὶ τοῦ ἀδελφοῦ συμφοράν Rb 3-4 ἢ δι’ ἑαυτὴν κτλ om. Rb 3 ἑαυτὴν] αὐτὴν MCY2 ὡς ὅτι Schw., ὡς ὅτε C, ὅτι V, ὥστε M, ὥς γε B, aut ὥς γε aut ἥ γε Y2 συμφέρει M, συνυποφέρει καὶ Y2

2 ἀλόκοτον C

Redundant ὡς ὅτι is common in late, subliterary and scholiastic Greek; ὥς γε is rather rare in scholiastic Greek.

ἄλλως· ὧδ’ εἰπεῖν ἔπος ἤγουν ὡς ἐν συντόμῳ λόγῳ εἰπεῖν, οὐκ ἔστι τι δεινὸν, οὔτε πάθος οὔτε συμφορὰ, ἧς οὐκ ἂν τὸ βάρος ἡ τῶν βροτῶν φύσις ὑπενέγκοιτο. BV

ἄλλως in margin, not in line B

ἤγουν om. B λόγῳ om. Bὑπενέγκοιτο Schw. (after Matt.), ἀπενέγκοιτο BV

ἐπειδὴ ἡ τοῦ πατρὸς αὐτῆς δυστυχία ὑπερῆρεν ἁπάσας, διὰ τοῦτο αὕτη γνωματευομένη ταῦτα φησὶ καθ’ αὑτήν. δείξει δὲ ὡς ἐξ ἀρχῆς τὸ γένος αὐτῆς συμφοραῖς ὑπέκειτο. ZZaZmTZbGu

follows sch. 1.06 in Gu

1 ἐπειδήπερ Zb, ἐπεὶ T after erasure μαντευομένη Za καθ’ αὑτήν om. ZZa 2 ἐπέκειτο Gu

ἐπειδὴ Taκαθ’ αὐτὴν Zbἐξαρχῆς Z

ἵνα μὴ καθέκαστον ἀπαριθμῆται τὰ συμβαίνοντα τοῖς ἀνθρώποις κακά, περιλαμβάνει διὰ τοῦ γενικοῦ ὀνόματος τοῦ δεινοῦ, διαιρουμένου εἰς πάθη καὶ συμφοράς, καὶ πάθη μέν ἐστι τὰ συμπίπτοντα τοῖς σώμασι νοσήματα, συμφοραὶ δὲ αἱ ἐπερχόμεναι τοῖς ἀνθρώποις θλίψεις. καὶ τὸ ὧδ’ εἰπεῖν ἔπος διὰ τοῦτο ἔφη διότι καθολικῶς ἐξήνεγκεν. ἐπεὶ δὲ πάθος καὶ συμφορὰν εἴρηκε, προτιμᾷ το θηλυκὸν τοῦ οὐδετέρου, ἀποδιδοὺς τὸ ἧς πρὸς τὸ συμφορά. γίνωσκε δὲ ὅτι ὅταν εὑρεθῶσι δύο ὀνόματα, ἀρσενικὸν καὶ θηλυκόν, μάλιστα μὲν τὸ ἀρσενικὸν προτιμᾶται τοῦ θηλυκοῦ, συμβαίνει δὲ ἔστιν ὅτε καὶ τὸ ἀνάπαλιν. ὁ αὐτὸς δὲ λόγος ἐστὶ καὶ ἐπὶ τῶν θηλυκῶν καὶ οὐδετέρων. ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦτο πολλάκις γίνεται· κειμένου γὰρ ἀρσενικοῦ καὶ θηλυκοῦ καὶ οὐδετέρου ὀνόματος, ἀποδίδοται ἡ σύνταξις πρὸς τὸ οὐδέτερον, ὡς εἰς πρᾶγμα. ZZaZmTZbGu

Zm (to δεινὸν)continued from previous, adding δὲ, T; precedes sch. 1.05 ἐπειδὴ ἡ in Gu

1 διαιρουμένη Zb μέν ἐστι] μέν εἰσι Zb 3 πάθος] πάθη ZZaZbT συμφορὰν] uncertain whether -ὰν or -ὰς Za; Z perhaps -ὰς corrected to -ὰν 4 μὲν om. Zm τοῦ θηλυκοῦ] τὸ θυλικὸν Z 5 δὲ om. Zb

1 συμβάντα a.c. Zaὑπαρχόμεναι Zb1 καὶ τοῦ ὧδ’ Zmἐξήνεγκε Zb4 μάλλιστα Zσυμβαίνειν Z

rhetorical analysis grammar, agreement of gendervocabulary, definitions and distinctions

καὶ Ὅμηρός φησι [Hom. Il. 24.48] ‘τλητὸν γὰρ μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν’. RbY2ZmGu

continued from sch. 1.03 RbY2; marg. Zm

φησι om. RbY2 θυμὸν om. Rb ἔθεσαν Y2

οὐκ ἔστιν οὐδὲν δεινὸν καὶ χαλεπὸν πρᾶγμα οὐδὲ πάθος οὐδὲ συμφορὰ θεήλατος καὶ ἐκ θεοῦ ἐλθοῦσα ὅπερ οὐχ ὑφισταται ἡ τῶν ἀνθρώπων φύσις. Y2

οὐδὲν ἀπὸ τῶν κακῶν ἐστιν ὅπερ οὐ πάσχουσιν οἱ ἄνθρωποι. Y2

οὐκ ἔστιν οὐδὲν δεινόντὸ δεινὸν ὄνομα γενικόν ἐστι, διαιρεῖται δὲ εἰς πάθος καὶ συμφοράν. καὶ πάθος μὲν λέγεται τὰ νοσήματα, συμφορὰ δὲ αἱ τοῦ βίου δυστυχίαι καὶ περιπέτειαι. VSaY2

V (om. οὐδὲν)VV on page before text starts; Sa appends this to sch. 12.01

1 ἐστὶ γενικὸν transp. SaY2 2 πάθη SaY2 τὰ νοσήματα om. Sa συμφοραὶ SaY2

vocabulary, definitions and distinctions

σατυρικὸν τὸ δρᾶμα διὸ ἀρχόμενον ἀπὸ θλίψεως λήγει εἰς χαράν. Y2

satyr-playcomic ending

ἐξυπολ() τὸ προοίμιον καὶ ἄγαν ἐπιτήδειον εἰς προοιμίου ?τύπον. Y2

perhaps ἐξ ὑπολήψεως?

Diagram: triangle with ὡς at apex and ὧδε and οὕτως at the lower corners Zu

after the dramatis personae

ὠς Zu

Diagram: forking lines, at top καθολικῶς τὸ δεινὸν, below πάθος ἐπὶ σώματος and συμφορὰ ἐπὶ τῶν ἐκτὸς Gu

left margin

ὠς Zu

Diagram: forking lines, at top δεινὸν, left descender labeled πάθος, right descender labeled συμφορὰ, across bottom below both descenders ἢ εἰς ἀνάλυσιν· ἢ εἰς ἀνάστασιν· ἢ εἰς τὸν θάνατον GuZu

right margin Gu, after argument Zu

ἀνάλυσιν] ἀνάστασιν Zu second ἢ om. Zu

Zu’s diagram divided into two parts, with πάθος and συμφορά at base of one fork, a separate fork for first two lowest terms, and third term below with line from συμφορά θάνατον lost to cut margin in Gu

προλογίζει ἡ ἠλέκτρα. Xa

s.l.

πρότασις Sa

s.l.

run together without punct. following sch. 1.18 and 1.23 Sa

rhetorical analysis

οὐκ ἔστιν οὐδέν δεινὸνπάντα τὰ πάθη Sa

s.l.

run together between sch. 1.17 and 1.23 Sa

δεινὸνπρᾶγμα R

s.l.

δεινὸνχαλεπὸν XXaXbTYGr

s.l.

δεινὸνκακὸν ZZaZmTZbGu

s.l.

ὧδ’ εἰπεῖν ἔποςὡς ἐν συντόμω εἰπεῖν, ὡς ἡ παροιμία λέγει. V

s.l.;

ὧδ’ εἰπεῖν ἔποςἤγουν ἐν συντόμῳ εἰπεῖν λόγον RSaZmZbGuY2

s.l.; run together without punct. between sch. 1.18 and 1.17 in Sa

ἤγουν] ἀντὶ τοῦ Sa, ὡς Y2,om. R λόγον ZmGu, λόγῳ R, om. SaZbY2

ὧδ’ εἰπεῖνὡς οὕτως εἰπεῖν XXaXbTYGr

s.l.

ὧδ’οὕτως RZZmTZb

s.l.

καὶ prep. Z

εἰπεῖν ἔποςἐστὶν ZZmTZbGu

s.l.

ἔποςλόγον. περισσὸν, ἀττικῶς XXaXbTYGr

s.l.; T as two separate items

T omits cross on λόγον

ἔποςτὸ R

s.l.

οὐδὲ πάθος οὐδὲ συμφοράνδιὰ τί εἰρηκὼς ἔπος καὶ πάθος πρὸς τὸ θηλυκὸν τὰ ἑξῆς συνέταξε φάσκων ἧς οὐκ ἂν ἄραιτ’ ἄχθος; φαμὲν οὖν ὅτι προτιμᾶται τοῦ οὐδετέρου τὸ θηλυκὸν καὶ διὰ τοῦτο πρὸς αὐτὸ ἐποίησε τὴν σύνταξιν. MCVRb, partial OSa

Why, having said ἔπος and πάθος [neuter nouns], did he (the poet) make the following agree with the feminine in saying “of which [fem.] it would not take upon itself the burden”? We say, then, that the feminine receives preference over the neuter and therefore he made the agreement with it.

thus MR(om. οὐδὲ συμφοράν); ἧς οὐκ ἂν ἄραιτ’ ἄχθος CMRSa (Sa to line 1)

1 διὰ τί εἰρηκὼς] διὰ τί εἴρηκεν O, διήρηκ? R τί] τὸ C πρὸς] πρὸς δὲ O τὰ ἑξῆς om. O, τὸ ἑξῆς C συνέταξας M, συντάξας R φάσκων om. M, φάσκων ... ἄχθος om. O ἂν ἄραιτ’ ἂν M 2 οὖν om. VR ὅτι] ὡς O τὸ θηλυκὸν transp. before προτιμᾶται CVRSa, transp. before τοῦ οὐδ. O τὸ θηλυκὸν] τὸ θηλυκὸν γένος M, om. O καὶ διὰ κτλ om. OSa αὐτὸ] ταῦτα R

V has something in unreadable in margin; check original [Dind. says V has ἀπορία and λύσις in marg.]; same sch. Ra, but margin cut, only last three words survive; transposed τὸ θηλυκὸν in O scarcely readable, uncertain

grammar, agreement of gender

οὐδὲ πάθος οὐδὲ συμφοράνεἰς θηλυκὸν δὲ ἐξ οὐδετέρου τὸν λόγον ἀπέδωκεν ἐπειδὴ προτιμᾶται τοῦ οὐδετέρου τὸ θηλυκὸν. B

contd. from sch. 1.04

grammar, agreement of gender

οὐδὲ πάθος οὐδὲ συμφοράνἔπος καὶ πάθος εἰπὼν πρὸς τὴν συμφορὰν συνέταξεν· προτιμᾶται γὰρ τοῦ οὐδετέρου τὸ θηλυκόν. Y2

πάθος Mast., πλῆθος Y

grammar, agreement of gender

πάθοςπάθος ἐπὶ σώματος τὸ τραῦμα καὶ ἡ πληγή, ἣν ξίφει τις ἐπλήγη ἢ τοιούτῳ τινί, ὃ ἀπὸ μὲν τοῦ ποιοῦντος λέγεται πρᾶγμα καὶ πρᾶξις, ἀπὸ δὲ τοῦ πάσχοντος πάθος, ὥσπερ τὸ λῆμμα ἀπὸ μὲν τοῦ λαμβάνοντος λέγεται λῆμμα, ἀπὸ δὲ τοῦ διδόντος δῶρον. ἀπὸ τούτου πάθος καὶ ἐπὶ ψυχῆς ἡ ἧττα, ἣν ἡττήθη τις ὑπὸ ἀδικίας, ἢ ἀκολασίας, ἢ τοιούτου τινός. λέγεται πάθος καὶ αὐτὴ ἡ ἀδικία καὶ ἡ ἀκολασία καὶ ἡ δειλία καὶ ὅσα τοιαῦτα προσβάλλει ἡμῖν, ὥσπερ λέγεται βέλος καὶ τὸ πεμπόμενον καὶ τὸ τραῦμα τὸ ἀπὸ τῆς βολῆς τοῦ βέλους. τούτων δὴ τῶν παθῶν τῶν προσβαλλόντων, ἤγουν τῆς ἀδικίας, τῆς ἀκολασίας, καὶ τῶν τοιούτων, ἐπικρατεῖν ὁ λογισμὸς δύναται, οὐ καταλύων αὐτά, ἀλλ’ οὐχ ὑπείκων αὐτοῖς. τὰ δὲ ἕτερα, ἤγουν αἱ πληγαὶ καὶ αἱ ἧτται αἱ ὑπὸ τούτων, ἀφανίζεται ἰατρευόμενα, ὡς μηδὲ οὐλὴν καὶ ἴχνος τι αὐτῶν καταλείπεσθαι. ἐνταῦθα δὲ πάθος λέγει σώματος ἤγουν πληγὴν καὶ κάκωσιν. XXaXbTYGr

T

1 (second) μὲν om. Gr 2 πάθους Y ὑπὸ] ἀπὸ Y 3 πάθη TGr 5 αἱ after ἦτται om. Gr, add. s.l. οὐλὴ Y, perhaps T 6 ἤγουν] ἢ Y

Ta has οὐλη, T unclear, check original

vocabulary, definitions and distinctions

πάθοςπάθος λέγεται τὸ σωματικὸν νόσημα, οἷον λώβη καὶ ἔτι ὅσα ἀπὸ τοῦ σώματος ἀναδίδονται. συμφορὰ δὲ θεήλατος ἡ ἀπὸ θεοῦ πεμπομένη λοιμὴ λιμὸς ἐπιδρομὴ ἐθνῶν. Y2

vocabulary, definitions and distinctions

πάθοςκάκωσις πληγή XXaXbTYGr

Xs.l. except X

ἤγουν prep. X

πάθοςτὸ ἐκ τοῦ σώματος Gu

s.l

οὐδὲ συμφορὰν θεήλατονγράφουσί τινες οὐδὲ συμφορὰ θεήλατος, ἀγνοοῦντες δέ· ἀπὸ κοινοῦ γὰρ ληπτέον τὸ οὐκ ἔστιν ⟨εἰπεῖν⟩. MBCV

MMB intermarg.; C has this after sch. 5.01

1 γράφουσί τινες] γρ(άφεται) καὶ B; φύσιν ἔνιοι C, γρ(άφετ)αι in marg. C ἀγνοοῦντες δέ om. B δέ om. V 2 γὰρ] δὲ B ἔστιν ⟨εἰπεῖν⟩] suppl. Schw., ἔστι B ἔστι δεινόν M, ἔστιν οὐδὲν δεινόν CV

συμφορὰ θεῄλατος?ἤγουν + 2-3 wds + ?λιμὸς καὶ ἐπιδρομ??? Y2

s.l.

check original

ξυμφορὰδυστυχία ZZaZmTZbGu

s.l.

ξυμφορὰὀργὴ. ἡ ἔξωθεν Gu

s.l.

θεήλατονθεόθεν ἐπερχομένην V

Von page before text starts

θεήλατονἀπὸ θεοῦ ἐπερχομένην V

s.l.

θεήλατοςἀπὸ θεοῦ πεμπομένη XXaXbTYGr

X s.l. except X

ὑπὸ XT

θεήλατοςἐκ θεοῦ παραγενομένη ZZaZmTZbGu

s.l.

θεήλατοςἀπὸ θεοῦ ἐρχομένη Zu

s.l.

ἧς τῆς συμφορᾶς ZuY2

s.l.

ἧς προεκρίθη τὸ θηλυκὸν τοῦ οὐδετέρου Gu

s.l.

θυλικὸν Gu

ἄραιτ’ εὕρη V

s.l.

or possibly ἅρη?

ἄραιτ’ βαστάσαι RSa

s.l.

βαστάση Sa

ἄραιτ’ βαστάζει Zb1

s.l.

ἄραιτ’ λάβοι XXaXbTYGrZZa

s.l.

ἄραιτ’ λάβη ὑπομείνη ZmZu

s.l.

ὑπομ. λάβη transp. Zu

ἄραιτ’ ἀπενέγκοιτο Gu

s.l.

ἄραιτ’long mark over first α T

ἄχθοςβάρος VGu

s.l.

ἄχθοςἄχθος ἐπὶ σώματος, ἄχος ἐπὶ ψυχῆς XXaXbTYGr

s.l. except X

ἄχθοςτὸ Zu

s.l.

ἀνθρώπου φύσιςἤτοι ἡ ἀνθρώπου φύσις V

s.l.

θέλουσα ἡ Ἠλέκτρα ἵνα παραστήσῃ τὸν γνωματευτικόν λόγον ὅνπερ εἶπεν ἄρχεται ἀπὸ τοῦ μείζονος κεφαλαίου ἤγουν ἀπὸ τοῦ Ταντάλου. λέγουσα ‘ὁ γὰρ μακάριος’ Τάνταλος εἶτα διὰ μέσου ‘καὶ οὐκ ὀνειδίζω τὰς τύχας’· οὐ γὰρ ὀνειδίζουσα τὸν Τάνταλον ἡ Ἠλέκτρα διηγεῖται τὰ περὶ αὐτοῦ, ἀλλ’ ἵνα παραστήσῃ τὸν λόγον ὃν εἶπεν ἀληθῆ, φέρει τὴν τοῦ Ταντάλου διήγησιν, λέγουσα ὅτι οὗτος ὁ Τάνταλος ἔχων παρὰ τῶν θεῶν ἀξίωμα κοινὸν τραπέζης, ἤτοι συνδιαιτώμενος μετὰ τῶν θεῶν συναναστρεφόμενος καὶ τὰ ἑαυτῶν γινώσκων μυστήρια, οὐκ ἐφύλαττε ταῦτα, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν γῆν κατερχόμενος ἔλεγε τοῖς ἀνθρώποις τὴν τῶν θεῶν βούλησιν, ὅτι τάδε ποιῆσαι βούλεται ὁ Ζεὺς. ἔσχε τοίνυν ἐκεῖνος ὁ Τάνταλος γλῶσσαν ἀκόλαστον. οὐκ ἐφύλαττε τὰ τῶν θεῶν μυστήρια. Y2

ὁ γὰρ μακάριοςμακάριον γὰρ αὐτὸν καλῶ καὶ οὐ δυστυχῆ, ἵνα μὴ ὀνειδίσω αὐτῷ. MBCVRb

MBVRb

γὰρ om. BV καλῶ] καλῶ φησιν V μὴ om. Rb αὐτῷ M, αὐτόν others

ἄλλωςὁ ποτὲ μακάριος. οὐ γὰρ ὀνειδίσουσά φησιν, ἀλλὰ βουλομένη παραστῆσαι ὅτι πάντα τὰ δεινὰ ὑφίστανται οἱ ἄνθρωποι. καὶ Ὅμηρος [Il. 24.49]· ‘τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισι’. MBCV

MV in line, B in marginB

1 ὀνειδίζουσα BCV οἱ om. MC 2 καὶ] ὡς BC, ὡς καὶ V ὅμηρος φησὶ V θέασαν ἀνθρώποισιν C

〈ἐκ τοῦ〉 ταντάλου παραστῆσαι θέλει ὅτι πάντα τὰ δεινὰ ὑφίστανται ἄνθρωποι. O

no lemma, or lost in cut margin

ἐκ τοῦ suppl. Mast.; first words of sch. lost in cut margin

οὐκ εἰρωνικῶς λέγων· νῦν οὐκ ἔστι· ⟨λείπει⟩ γὰρ τὸ ποτε. Sa

s.l.

punctuation and λείπει suppl. Mast. (cf. sch. 4.09, 4.10) γὰρ ωποτε Sa

οὕτως δὲ διηγούμεθα καὶ ἡμεῖς τὰ περὶ τοῦ ἀδὰμ καὶ τῶν ἄλλων, οὐχ ὡς ὀνειδίζοντες ἐκείνους ἀλλ’ ἵνα παραστήσωμεν τὸν λόγον ἡμῶν ἀληθῆ. Y2

ὁ γὰρ μακάριοςἐπαινεῖταί τις ἐφ’ οἷς ποιεῖ καλοῖς καὶ ψέγεται ἐφ’ οἷς ποιεῖ κακοῖς· μακαρίζεται δὲ ἐφ’ οἷς ἔχει καλοῖς, ἢ ἀπολαύει. ἀφ’ οὗ μακάριος ὁ μακαρισμοῦ ἄξιος ἐφ’ οἷς ἔχει καλοῖς, ἢ ἀπολαύει. καὶ μακάριον τέλος οὗ ὁ τυχὼν μακαρίζεται. καὶ μακάριον ἔργον ἐφ’ ᾧ ὁ ἐργασάμενος μακαρίζεται. ἐνταῦθα δὲ τὸ μακάριος κατ’ εὐφημισμὸν λέγεται· οὐ γὰρ ἀπέλαυσεν ὁ Τάνταλος καλῶν ἵνα διὰ ταῦτα μακαρίζηται, ἀλλὰ κακώσεων μᾶλλον καὶ κολάσεων. XXaXbTYGr

between lemma and content T has placed sch. 4.15

4 ἐργαζόμενος X 5 καλῶν transp. before ἀπέλαυσεν XT

5 εὐφημησμὸν XXb

κατ’ εὐφημισμόν Y

marg.

μακάριοςλ(είπει) ποτὲ O

s.l.

μακάριοςὁ ποτε μακάριος V

s.l.

μακάριοςεὐδαίμων διὰ τὴν τῶν θεῶν συνήθειαν ZZaTZbGu

s.l.

om. Ta

μακάριοςποτὲ ὑπάρχων Zu

s.l.

κοὐκ ὀνειδίζω τύχαςοὐκ ὀνειδίζω τύχας ἡ Ἠλέκτρα προσέθετο, ἵνα δείξῃ ὅτι οὐχὶ ὀνείδη τῷ πάππῳ προφέρουσα ταῦτα λέγει, ἀλλ’ ἵνα τῆς ἀνθρωπείας φύσεως ἐκ τῆς ἐνδοξότητος τούτου ἀποδείξῃ τὸ εὐτελὲς καὶ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος πάθεσι καὶ συμφοραῖς ὑπόκειται. V

on page before text starts

κοὐκ ὀνειδίζω τύχαςαὐτὸν καλοῦσα αὐτ(ὰς) δυστυχεῖς ἢ κακὰς O

s.l.

κοὐκ ὀνειδίζω τύχαςκαὶ οὐ λέγω ἄθλιος καὶ ταλάντατος εἰς ὀνειδισμὸν προφέρουσα τὰς τύχας· ἀπὸ γὰρ τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ ἄθλιος μᾶλλον ἦν καὶ ταλάντατος. XXaXbTYGr

s.l. except XT; T inserts this sch. between lemma and content of sch. 4.07

1 καὶ (after ἄθλιος) om. T 1-2 ταλάντατος] τάνταλος (both places) X 2 ἄθλιος om. XaY

omission obscure in margin in T, clear in Ta; check original

κοὐκ ὀνειδίζω τύχαςπροδιόρθωσις ZmGu

s.l. Zm, between columns in Gu

τύχαςτὰς δυστυχίας VZu

s.l.

τύχαςτὰς δυστυχίας αὐτοῦ ZZaZmTZb

s.l.

om. Ta

τύχαςτὴν εὐτεκνίαν αὐτοῦ R

s.l.

εὐτεκνείαν R

Διὸς πεφυκώςΤμώλου καὶ Πλουτοῦς υἱὸς ὁ Τάνταλος, Ταντάλου δὲ καὶ Εὐρυανάσσης Πέλοψ, Βροτέας, Νιόβη. Πέλοπος δὲ καὶ Ἱπποδαμείας Ἀτρεὺς, Θυέστης, Δίας, Κυνόσουρος, Κόρινθος, Ἵππαλκμος, Ἵππασος, Κλεωνὸς, Ἀργεῖος, Ἀλκάθους, Ἕλειος, Πιτθεὺς, Τροιζὴν, Νικίππη, Λυσιδίκη καὶ ἔκ τινος Ἀξιόχης νόθος Χρύσιππος. τούτῳ φθονοῦντες οἱ Πελοπίδαι ὡς προκρινομένῳ παρὰ τοῦ πατρὸς ἀναπείθουσιν ἅμα τῇ μητρὶ τοὺς πρεσβυτάτους Ἀτρέα καὶ Θυέστην ἀνελεῖν τὸν παῖδα. οἱ δὲ ἀποκτείναντες εἰς φρέαρ ἐνέβαλον. ὁ δὲ Πέλοψ ὑπόπτους ἔχων τοὺς παῖδας ἐκβάλλει ἐκ τῆς πατρίδος ἐπαρασάμενος. τούτων ἄλλοι μὲν ἄλλῃ ᾤκησαν, Ἀτρεὺς δὲ καὶ Θυέστης ἐν τῇ Τριφυλίᾳ κατῴκησαν ἐν Μακέστῳ. καὶ Ἀτρεὺς μὲν Κλεόλαν τὴν Δίαντος ἀγαγόμενος ἔσχε Πλεισθένη τὸ σῶμα ἀσθενῆ, ὃς Ἐριφύλην γήμας ἔσχεν Ἀγαμέμνονα καὶ Μενέλαον καὶ Ἀναξιβίαν. νέος δὲ τελευτῶν ὁ Πλεισθένης καταλείπει τῷ πατρὶ τοὺς παῖδας. Θυέστης δὲ λαβὼν Λαοδάμειαν ἔσχεν Ὀρχομενὸν, Ἀγλαὸν, Καλαόν. τῶν δὲ Ἡρακλειδῶν κατασχόντων Πελοπόννησον ἔχρησεν ὁ θεὸς αὐτοὺς μὲν ἀποστῆναι Λακεδαίμονος, τοὺς δὲ Πελοπίδας βασιλεῦσαι. MBCVRaRb

MBVRaRbfollows sch. 5.13 in BC, follows sch. 5.14 in V

1 υἱὸς transp.before τμώλου Ra ταντάλου ... νιόβη om. C ἀνυάσσης Rb βροντέας Tzetzes (but βροτέας Paus. 2.22.3, 3.22.4) 2 διακυνόσουρος M κόρινθος Tzetzes and Et. Magnum 529,48; κορίνθιος all ἵππαλκμος Tzetzes, sch. Pind. Ol. 1.144d-e; ἱπάλακμος Ra, ἵππαλμος others κλεωνὸς Tzetzes, κλέωνος CRa, κλέων MBVRb ἀλκάθους] ἀλήσθους C, ἀρκοθεύς Ra ἕλειος] Dind. (cf. sch. Il. 19.116b2 Erbse, Suda ε 824), ἔλειος M, ἑλεῖος Rb (Mant.Prov.), ἐλεῖος CRa,αἴλιος B, ἐλεῖος αἴλιος V ἀξιοχῆς Ra, ἀξιώθης Rb 3 τούτῳ] τοῦτον RaRb φθονήσαντες BV οἱ λοιπ(οὶ) πελ. RaRb προκεκριμένω RaRb τῇ μητρὶ τοὺς] τῆς μητρὸς τῆς s.l. Ra, τῆς above τοὺς Rb πρεσβυτέρους V 4 ἀνέβαλον RaRb 5 ἐκ om. BVRa ἐπαρώμενος Rb 6 τούτων] τούτους RaRb, with punct. after this word, not before ἄλλοι] ἄλλο Rb μὲν οὖν RaRb after θυέστης add. ἐλθόντες RaRb τριφυλ- Ra, τρεφυλ- B, τρυφιλ- V, τρυφηλ- Rb, τρυφυλ- C, τοιφιλ- M κατῴκησαν om. M, ὤκησαν VRaRb μακέστοις (or ους?) M, perhaps μοκεστῶ Ra 7 κλαιόναν Rb δίαντος] τοῦ δίαντος C, δίακτος M ἔσχεν υἱὸν V -σθένην VCRb τῶ σώματι M, καὶ σῶμα Rb ἐριφύλη M, ἐριφύην Rb 9 λαβὼν] λιπὼν Ra λαοδάμειαν RaRbMn (and Mant. Prov.), -δάμην BCV, -δάμ M ἐρχόμενον Rb ἀγλαὸν Tzetzes, ἀγαυὴν MBV, ἀγανήν CRb, om. Ra καλαόν] Schw. (cf. Pausan. 7.17.9, sch. Soph. OC 1320 de Marco), κάλλαιον BV, κάλλεον MC, κάλλεων Rb, om. Ra 10 τὴν πελοπ. Ra, τὸν πελοπ. Rb) μὲν οὖν Rb (second) δὲ om. Rb

1 εὐρυανάσης C 3 νικίπη RaRb 4 ἐνέβαλλον V 5 ἐκβάλει VRa 7 πλησθένην CRb 8 πλησθένης CR 10 πελοπόνvησον B, πελοπόvησον others ἀποσθῆναι Ra

Cf. Tzetzes, Exeg. in Il. pp. 68f. (source of readings referred to in app. above); Mantissa proverbiorum 2.94 Leutsch; also Tzetzes, Chil. 5.444 (Plouto) and 4.419 (Euryanassa), Chil. 1.4.418-427 (killing Chrysippus, exile and settlement in Triphylia)

Διὸς πεφυκὼςνόησον μοι τὸν Δία ἀρχὴν εἶναι τῶν Τανταλιδῶν καὶ ἀπ’ αὐτοῦ κατάγεσθαι Τάνταλον, ἀπὸ Ταντάλου Πέλοπα, ἀπὸ Πέλοπος Ἀτρέα, ἀπὸ Ἀτρέως Ἀγαμέμνονα, ἀφ’ οὗ ὁ Ὁρέστης. Sa

Sa

Διὸς πεφυκὼς⟨Ζ⟩εὺς Τάνταλος Πέλοψ, οὗ Ἀτρεὺς καὶ Θυέστης. ἐκ τοῦ Ἀτρέως Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος. ἐκ τοῦ Θυέστου Ἀγλαὸς Ὀρχομενὸς Καλαός. ἐκ τοῦ Ἀγαμέμνονος Ἠλέκτρα Χρυσόθεμις Ἰφιγένεια Ὀρέστης. ἐκ τοῦ Μενελάου μόνη ἡ Ἑρμιόνη. Gu

enlarged initial for ζεὺς not added κάλαός with two accents Gu

Διὸς πεφυκὼςgenealogical diagram: ζεύς to τάνταλος to πέλοψ to ἀτρεύς to fork for ἀγαμέμνων and μενέλεως Zm

located after sch. 12.18

Διὸς πεφυκὼςgenealogical diagram: ζεύς to τάνταλος to πέλοψ, fork to ἀτρεύς and θυέστης; ἀτρεύς has fork to ἀγαμέμνων and μενέλεως, and from ἀγαμ. lines to χρυσόθεμις, ἰφιγένεια, ἠλέκτρα, ὀρέστης; under μεν., ἑλένη, line to ἑρμιόνη GuTa2

in blank space after dramatis personae Zu, fol. 45r; beside lines 1-3 Ta2

Zu breaks diagram into separate pieces; also has ἀγαμ. on right instead of left of fork and adds κλυταιμνήστρα beside ἀγαμ. ἐλένη and ἑρμιόνη om. Ta

Διὸς πεφυκὼςgenealogical diagram: τμώλος over πλουτώ, line to τάνταλος over εὐρυάνασση, line to πέλοψ over ἱπποδάμεια, line to branches to ἀτρεύς θυέστης, under ἀτρεύς ?κλύλονα?, line to πλησθένης over ἐριφύλη, line branching to ἀγαμέμνων μενέλαος Rb

in margin of sch. written by Rb on fol. 87v, same hand, different ink

διὸς υἱὸς RSa

s.l.

διὸς ἀπὸ XXaXbTYGr

s.l.

τοῦ add. T

διὸς ἐκ τοῦ Gu

s.l.

πεφυκὼς γεννηθεὶς VSaZZaZmTZbGuZu

s.l.

γενηθεὶς Zu

πεφυκὼς ὤν R

s.l.

πεφυκὼς long mark over υ T

ὡς λέγουσικαλῶς τὸ ὡς λέγουσι· οὐ γὰρ πείθομαι τὸν Δία τοὺς ἰδίους παῖδας οὕτως αἰκίζεσθαι. MBOCVaVbRaRbSaaSab

MC, ὡς μὲν λέγουσιν Vb, ὡς λέγ. καλῶς RbMRaRbSacont. from sch. 4.03 B, add. δὲ; placed after sch. 4.03 C; cont. from next sch. Va, add. δὲ; Vb is a repetition at end of sch. block on this fol.; both versions in Sa follow sch. 15.01

καλῶς εἶπε Saa [O] λέγουσι προσέθηκεν BVa; λέγων Saa [O] πειθομαι φησὶν Va, πειθητικὸν ὡς Saa τόν δία τοὺς] ὡς δίαν οὺς Saa, τὸν δία διὰ τοὺς Sab ἰδίους] οἰκείους VaSaa οὕτως om. Saa αἰκίζεσθαι] αἰωνίζεσθαι Sab

λέγουσιν MRbSab

ἄλλωςτὸ ὡς λέγουσι οὐκ ἐνδοιάζουσά φησιν εἰ παῖς ἦν τοῦ Διὸς ὁ Τάνταλος, ἀλλ’ ὀνειδίζουσα τῷ δαίμονι ὅτι τοὺς ἰδίους ἐκγόνους τοσοῦτον ἐν ταῖς δυσδαιμονίαις παρορᾷ. MBCVaVbRaRbSa

MΒ(in marg.)VaVb, ἀλλὰ CRaRbSa precedes prev. sch. in Va; Vb is a repetition at end of sch. block on this fol.

τὸ ὡς λέγουσι om. M; after this Va has προσέθηκεν οὐ γὰρ πείθομαι, but phrase deleted with dots λέγουσι] λαβοῦσα RaRb ὅτι εἰ Sa παῖς ἦν] παῖς εἴη Rb, πως εἴη Vb, ὅτι οὐκ ἔστι Ra, παῖς ἐστὶ Sa ὅτι] παρόσον VbRb δυσειδαιμονίαις C, δυσμενίαις RbSa

λέγουσιν BSa ενδυάζουσα M, ἐνδιάζουσα Vb ἐγγόνους Rb

παρόσον Vb reported by Schw., illegible in image: check original

ὡς λέγουσιὡς ἱστοροῦσιν Zu

s.l.

τάνταλοςὁ πάππους? ταύτης V

s.l.

τάνταλοςillegible gloss Z

s.l.

check original

ἐκ τούτου καὶ παροιμία Ταντάλου φόβον φοβοῦμαι, ἔτι τε πρὸς τὴν ἑτέραν ἱστορίαν, Ταντάλου δίψαν διψῶ, Ταντάλου κῆπον τρυγῶμαι ZmGu

marg. Zm

ταντ. κ. τρυγῶμαι om. Gu

Cf. Apostolius, 16.1 Leutsch, Ταντάλου κῆπον τρυγᾷς: ἐπὶ τῶν μάταια ποιούντων; [Plato], Axiochus 371e Ταντάλου δίψος; sch. rec. Pind. Ol. 1.91 Abel καὶ μαρτυρεῖ ἡ παροιμία· Ταντάλου δίψα. The other expression is not found in TLG.

κορυφῆς ὑπερτέλλοντατὸν ὑπεράνω τῆς κoρυφῆς δεδοικὼς πέτρον XXaXbTYGr

X s.l. except X

δεδιὼς Gr

κορυφῆςαὐτοῦ ἤτοι τοῦ ταντάλου R

s.l.

κορυφῆςαὐτοῦ ZmGu

s.l.

κορυφῆςὑπὲρ ἄνω Zu

s.l.

ὑπερτέλλονταὑπερκείμενον MCOR

s.l.

ὑπερτέλλονταὑπὲρ ἄνω τῆς κε(φαλῆς) κείμενον V

s.l.

ὑπερτέλλονταὑπερέχοντα Sa

s.l.

ὑπερτέλλονταὑπερκρεμάμενον ZZaZmTZbGu

s.l.

-κρεμμ- ZZa

ὑπερτέλλονταἀναφαινόμενον Gu

s.l.

ὑπερτέλλοντακείμενον YZu

s.l.

not certain which hand in Y: check original

δειμαίνωνφοβούμενος VRZZaTZbGu

s.l.

πέτροντὸν λίθον RY2

s.l.

πέτροντὴν πέτραν Sa

s.l.

πέτροντὴν μεγάλην πέτραν Zu

s.l.

πέτρονἀρσεν(ικῶς) εἴρηται V

s.l.

πέτροντὸν ZZaZmTZbGu

s.l.

πέτρονἰωνικὸν Gu

s.l.

ἀέρι ποτᾶταιἐπεὶ διὰ γλωσσαλγίας ἥμαρτεν ὁ Τάνταλος, σιωπῇ αὐτὸν κολάζει ὁ Ζεύς. οὔτε γὰρ ἐν οὐρανῷ αὐτὸν τιμωρεῖται, ἵνα μὴ συνδιαλέγηται θεοῖς ἢ λαλούντων ἀκούῃ, οὔτε ἐπὶ γῆς, ὅπως μὴ ἐξείποι τοῖς ἀνθρώποις ἅτινα εἶδεν ἐν οὐρανῷ, οὔτε καθ’ Ἅιδου, ὡς μὴ καὶ ἄλλους ὁρῶν κολαζομένους ἁμαρτωλοὺς παραμυθοῖτο, ἀλλ’ ἐν ἀέρι μετέωρον, ὅπως μηδενὶ προσφθεγγόμενος μᾶλλον ἀνιῷτο. MBOCVRaRbSaY2

BCVRaRbBVRb follows sch. 5.01 in BV, follows sch. 2.08 in C, follows sch. 10.09 in RaY2, in top margin of first page of text in O, cont. from sch. 5.13 in Sa

1-2 ἥμαρτεν ... ἀκούῃ lost to cut margin in O 1 ὁ ζεύς] ὁ θεός B, om.VRa 2 αὐτὸν ἐν οὐρ. transp. Y2 ἐν τῶ οὐρ. RaRb αὐτὸν] αὐτὸς Sa post τιμωρεῖται add. οὔτε ἐν τῇ γῇ οὔτε καθ’ ἅδου, ἐν μὲν τῶ οὐρανῷ Y2 συνδιαλέγεται a.c. M, corr. s.l. θεοῖς] πάλιν θεοῖς V, τοῖς θεοῖς Sa ἀκούῃ] τούτων ἀκούη V, θεῶν ἀκούει Y2, ἀκούειν RbSa, perhaps ἀκούοι M 3 οὔτε ἐπὶ γῆς] οὔτε ἐν τῆ γῆ RaRb, ἐν δὲ τῆ γῇ Y2 ὅπως] ἵνα VY2 ἐξείπη VRaRbSa Y2 [O uncertain] ἅτινα] ἅπερ Rb, perhaps Ra εἶδεν ἐν οὐρανῷ] ἀκούει changed to ἀκούῃ Y2 ἐν τῶ οὐρ. RaRbSa 4 οὔτε καθ’] μήτε καθ’ Y2 καθ’] ἐν VRaRb ὡς] ἵνα BCVOSa μὴ καὶ om. O ἁμαρτωλοὺς om. SaY2, transp. before κολαζομένους RaRb παραμυθεῖται Sa 5 ἀλλ’ ἐν κτλ] ὑπεράνω δὲ τῆς κεφαλῆς τούτου ἐκρέμασαν καὶ λίθον ἵνα εἰ πολλάκις μέλλ() ?ἀνατενίσαι? ἐπάνωθεν, φοβούμενος τὸν λίθον μήποτε κάτωθεν πάντοτε καὶ οὔ?τινι? διαλέγηται Y2 μετέωρον om. Sa μηδενὶ προσφθεγγόμενος] μηδένα βλέπων RaRb φθεγγόμενος BCV ἀνιοῖτο M [O uncertain]

2 ἀκούοι M rep. by Schw., but unclear on film, could be ἀκούηι: check original5 Y unclear: check original

ἀέρι ποτᾶταιτινὲς μέν φασιν, ὧν ἐστι καὶ Εὐριπίδης, ἐν ἀέρι τὸν Τάνταλον κρέμασθαι κἀνταῦθα τὴν δίκην ὑπέχειν ὧν ἐξήμαρτεν ἐξειπὼν τοῖς βροτοῖς τὰ τῶν θεῶν ἀπόρρητα (τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ‘ἀκόλαστον ἔσχε γλῶτταν’) καὶ τῆς ἀμβροσίας μεταδούς. ἕτεροι δὲ λέγουσιν ἐν ᾍδου τοῦτον κολάζεσθαι, ἱστάμενον μέσον ὕδατος ἄχρι τοῦ πώγωνος καὶ διψῶντα. ἡνίκα δὲ ἐπιχειρήσῃ πιεῖν, ἀθρόον τό τε ὕδωρ ἀφίσταται καὶ ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ πέτρος κάτεισιν, ὡς δῆθεν τοῦτον πατάξων. οὐ μόνον δὲ οὗτος ἐν ᾍδου κολάζεται, ἀλλὰ καὶ Σίσυφος καὶ Τιτυὸς καὶ Ἰξίων καὶ αἱ Δαναοῦ παῖδες. ZZaZmTZbGu

ZaZm, perhaps Zb

1 καὶ ἐξειπὼν Zb τῶν om. Za τὴν γλῶτταν T, γλῶττα Z 2 μέχρι Zb 3 πέτρος] πρότερος Zm τοῦτον πατάξων] πατ. αὐτὸν Gu 4 τιτυὸς] πιτιὸς Gu αἱ om. Zb

1 κρέμεσθαι Z 1 γλῶσσαν Gu 3 ἐπιχειρήσει ZmZbGu 4 ἰξὼν Zb

2 perhaps ἄδου T, but might be rough breathing (Ta has rough, also adds subscript here and in 4: check original

ἀέρικατὰ τὸν ἀέρα XXaXbTYGr

s.l.

ἀέριἐν ZaZb

s.l.

ποτᾶταιμετεωρίζει V

s.l.

Possibly a mistake for μετεωρίζεται (sch. 7.07), but there are a few intransitive or absolute uses of μετεωρίζω in LSJ and note the use of the active beside other intransitive glosses in Hesych. α 2855 †ἀλεκταίνει· ἰσχύει. γαυριᾷ. μετεωρίζει; sch. Thuc. 2.37.2 Hude ἐπειδή ποτε οἱ Λακεδαιμόνιοι, Ἀλκαμένη ἐν προαστείῳ θεασάμενοι μετεωρίζοντα, κακῶς ἐχρήσαντο; sch. Plat. Laws 672e Greene ἀκταίνειν· γαυριᾶν, ἀτάκτως πηδᾶν, ἢ μετεωρίζειν, ἢ ὁρμᾶν, ἢ ἐξᾴττειν.

ποτᾶταιπέτεται VR

s.l.

ποτᾶταιμετεωρίζεται SaY2Gu

s.l.

ποτᾶταιἐξήπλωται Gu

s.l.

The gloss is common with verbs meaning ‘spread’, including (ἐκ)τείνω, (ἐκ)τανύω, πετάννυμι: cf. ps.-Zonaras, Lexicon Ἐξεταννύσθη. ἐξετάθη. ἐξηπλώθη; sch. rec. Aesch. pers. 667, sch. Arist. Nub. 212b, sch. D Hom. Il. 17.371 Πέπτατο. Ἐξήπλωτο ἡ λαμπηδών; Eustathius in Odyss. I.237, 37 (on Od. 6.45) Τὸ δὲ πέπταται ἀντὶ τοῦ ἐξήπλωται, ἀπὸ μικροπρεποῦς λέξεως εἰς μέγα πρᾶγμα τέτραπται. κυρίως γὰρ ἐπὶ πτηνῶν ἡ λέξις. ἐνταῦθα δὲ ἁπλῶς τὸ χύμα τῆς ἄνω αἰθρίας δηλοῖ. Confusion of some forms of πετάννυμι and πέτομαι is here apparently extended by the glossator to ποτάομαι.

ποτᾶταικρέμαται XXaXbTYGrZu

s.l.

ποτᾶταιφέρεται ὥσπερ πτηνός ZZaZmTZbGu

s.l.

πτηνὸν Zb

ποτᾶται διὰ τί γρ(άφεται) στρωφάω στρωφῶ καὶ νωμῶ καὶ τρωπῶ μέγα, ποτάω δὲ καὶ? πετῶ μικρόν; φαμὲν γοῦν ὅσα ῥήματα βαρύτονα δισύλλαβα εὑρίσκεται ἀναλυόμενα εἰς δευτέραν συζυγίαν τῶν περισπωμένων, ἔχουσι δὲ καὶ ἀντιπαρακείμενον ὄνομα, γράφεται διὰ τοῦ ω μεγάλου, οἷον ἀπὸ τοῦ στρέφω βαρυτόνου ῥήματος λέγεται δευτέρᾳ συζυγίᾳ τὸ στρωφάω στρωφῶ, καὶ ἀντιπαρακείμενον ὄνομα ἡ στροφή. ἀπὸ τοῦ πέπω πωπάω πωπῶ. τὸ δὲ πέτω ἀναλύσαιμεν εἰς δευτέραν συζυγίαν τὸ ποτάω ποτῶ. οὐκ ἔχει δὲ ἀντιπαρακείμενον ὄνομα. πότος μὲν ἐστὶν ἀλλὰ τὸ συμπόσιον λέγεται, οὐ μὴν δὲ τὸ πότασμα, καὶ διὰ τοῦτο γράφεται μικρόν. Y2

placed between sch. 14.03 and sch. 17.05 in block written by Y 2 at top of fol. 105r

2 σύλλαβα in lin., δι add. s.l.

Eustathius and others mention patterns like στρέφω, στρωφάω, and Et. Gud. s.v. πωλῶ notes that πέτω, ποτάω is an exception. But I find no parallel for this exact explanation, although Choerob. Gram.Gr. 4:1.240, 25-37 illustrates this type of argument for an exception.

τίνειἀνταποδίδωσι VRZZaZmTZbZuGu

s.l.

τίνειδίδωσι SaXXaXbTYGr

s.l.

δίκηντιμωρίαν VRZuGu

s.l.

τὴν prep. R

δίκηντὴν XXaXbTYGr

s.l.

T omits cross

ὡςκαθὰ ZZaZmTZbGu

s.l.

μὲνοὐκ ἀπέδωκε τῷ μέν τὸν δέ. MC

s.l.

τὸ μὲν τὸ δέ C

-δωκεν M

μὲνμὴν XXaXbYGr

s.l.

λέγουσιὡς ἱστοροῦσιν Zu

s.l.

ὅτιδιότι Gu

s.l.

ὤνὁ τάνταλος R

s.l.

κοινὰ τραπέζηςμετέσχεν Sa

thus in the text of Sa

μετέσχον Sa, corr. Mast.

Perhaps this attempts to explain the erroneous text, or just the gen. τραπέζης and the dative θεοῖς in 8. But another possibility is that μετέσχον is an error for μετέχων, with the gloss misplaced and originally intended for ἀξίωμ’ ἔχων ἴσον.

κοινῆςτοῖς θεοῖς R

s.l.

κοινῆςλέγω Zu

s.l.

ἀξίωμ’ ἔχων ἴσονπαρὰ τὸ ‘δαιτὸς ἐίσης’ [Hom. Il. 1.468, etc.]. M

M

ἀξίωμ’ ἔχων ἴσονκοινῆς τραπέζης ἀξιούμενος ὤφειλεν εἰπεῖν. ἐπεὶ δὲ ἡ κοινὴ τράπεζα τὴν αὐτὴν τιμὴν τοῖς μεταλαμβάνουσιν αὐτῆς δίδωσιν, λέγει ‘ἀξίωμ’ ἔχων ἴσον’. XXaXbTYGr

X block, T marg., others s.l.

2 αὐτῆς] αὐτῆ Y ἀξίωμ’] ἀξίως μ’ XXa ἔχει X

2 δίδωσι YGr ἶσον Χ

ἀξίωμ’ ἔχωνἀξιούμενος XXbT

s.l.

ἤγουν prep. T

ἀξίωμ’τιμὴν RZZaZmTZbGu

s.l.

ἴσονὅμοιον ZZaZbGu

s.l.

ἴσονὅρα ἐνταῦθα ὅπως χρῆται ὁ ποιητὴς τὸ ἴσον τὸ ι̅ ὡς βραχύ· οὐ γάρ ποτ’ ἐν τέλει στίχου ποὺς εὑρίσκεται συγκείμενος ἐκ μακροῦ καὶ βραχέος, ἀλλὰ τοὐναντίον. Gu

ἀκόλαστονἐπὶ ἀκολάστῳ τινὶ λόγῳ φασὶν αὐτὸν κολάζεσθαι. εἰ γὰρ μετέδωκε τῆς ἀμβροσίας κατὰ τὸν Πίνδαρον [Ol. 1.60-63 sq.] τοῖς βροτοῖς, μᾶλλον ἂν τῆς φιλανθρωπίας παρὰ θεῶν ἐθαυμάζετο. MBCV

They say he was punished for some unbridled speech. For if he had shared ambrosia with mortals as in Pindar’s version (Ol. 1.60-3), he would instead have been admired by the gods for his benevolence to his fellow men.

MBC(add. ἔσχε γλῶσσαν); ἄλλως VMBV has this after sch. 10.09

1 ἐπὶ] ἐπεὶ MBV ἀκολάστως M 2 τοῖς om. V τῆς (after ἂν) om. BV

ἀκόλαστονἄσεμνον MCVRZZaZmTZbY2Gu

s.l.; in Thoman witnesses follows gloss ἀπαίδευτον (sch. 10.04)

ἀκόλαστονἀκράτητον SaY2

s.l.

ἀκόλαστονἀπαίδευτον XXaXbYGrZZaZmTZb

s.l.

ἀκόλαστονὑβριστικὸν ἄτιμον ἀνουθέτητον. κολάζω κατὰ ἀττικοὺς τὸ νουθετῶ. Gu

s.l.

ἀκόλαστονἄπαυστον Zu

s.l.

ἔσχεἐκτήσατο Zm

s.l.

ἔσχεεἶχε SaZu

s.l.

αἰσχίστην νόσοντὴν γλωσσαλγίαν φησὶν αἰσχίστην νόσον, ὅτι πορνεία μὲν καὶ γαστριμαργία καὶ τὰ λοιπὰ πάθη σὺν τῇ βλάβῃ ἔχουσί τι καὶ τερπνὸν, ἡ δὲ γλωσσαλγία καὶ τούτου ἐστέρηται, καὶ ὅτι τὰ μὲν ἄλλα πάθη τὸν χρώμενον βλάπτει, αὕτη δὲ καὶ κατὰ τοῦ θείου ὁπλίζεται. MBCVSaRaRbY2, O partial

C; ἀκόλαστον γλῶσσαν V, ἀκόλαστον RaRbM to αἴσχιστον, V to ἀκόλαστον, Sa to γλῶσσανcont. from sch. 10.01 in B, add. δὲ; follows sch. 5.14 in RaRb

1-2 τὴν γλωσσαλγίαν ... γαστριμαργία καὶ om. O 1 τὴν γλωσσαλγίαν φησὶν αἰσχίστην νόσον] Schw. (implying that M carries this; but M app. om. αἰσχ. νόσον), τὴν γλ. φ. νόσον αἰσχ. V, τὴν γλ. μὲν αἰσχ. νόσον φησίν C, τῆς γλωσσαλγίας αἰσχ. νόσον φησὶν Sa, τὴν γλ. γὰρ αἰσχ. νόσον Ra, τὴν γλῶσσαν γὰρ αἰσχύνην νόσον φασὶν Rb (later corr. to αἰσχίστην s.l.), αἰσχίστην δὲ νόσον τὴν γλωσσαλγίαν φησὶ BY2 2 ὅτι πορνεία] πορνεία γὰρ Y2 ἡ πορνεία Ra, πορρίμενον app. Rb μὲν om. VRaRbY2 ἡ γαστριμ. Ra, γαστριμαργίαν Rb καὶ τὰ λοιπὰ ... βλάβῃ] μὴ Rb τὰ λοιπὰ] τἄλλα CSa, τὰ γὰρ ἄλλα O τι καὶ] τι ORa, καὶ Sa τερπνά Sa ἡ δὲ γλωσσαλγία] αὕτη δὲ Ra, ἡ δὲ γλῶσσα ὑγειῆ Rb δὲ om. Y2 2-3 καὶ τούτου ... αὕτη δὲ om. O 2 καὶ τούτου ἐστέρηται] καὶ βλαβὴν φέρει καὶ τοῦ τερπνοῦ ἀπεστέρηται V καὶ (before τούτου) om. Rb τούτων Sa post ἐστέρηται add. μαθόντες τοῦτο οἱ θεοὶ ἐκρέμασαν αὐτὸν εἰς τὸν ἀέρα Y2, then cont. with sch. 7.01 3 καὶ ὅτι τὰ κτλ om. Y2 ὅτι τὰ ... καὶ om. Ra τὸν χρώμενον] om. Sa, τὸν χέρονον μὲν Rb αὐτὴν Sa δὲ καὶ] δὲ BV [M], καὶ Sa καὶ κατὰ ... ὁπλίζεται om. here Rb (αὕτη δὲ treated as start of next sch), but κατὰ ... ὁπλίζεται present later as intrusion within sch. 12.01) κατὰ θεοῦ πολλάκις ὁπλ. Ra

3 ὀπλίζεται C

If M did in fact omit αἰσχ. νόσον, this fits with the different positions that the phrase takes in different witnesses.

M mostly washed out here, much unreadable: check original

αἰσχίστην νόσοντὴν γλωσσαλγίαν Sa

s.l.

αἰσχίστηντὴν O

s.l.

αἰσχίστηνχαλεπὴν R

s.l.

αἰσχίστηνκακίστην VZu

s.l.

αἰσχίστηνκακίστην· οὐδὲν γὰρ ἀθυρογλώσσου φαυλότερον. ZZaZmTZbGu

s.l.

ἤγουν prep. Z, κακὴν prep. Zb

γὰρ om. Ta

αἰσχίστηνλέγω Gu

s.l.

οὗτος φυτεύει Πέλοπαἐξ Εὐρυθεμίστης τῆς Ξάνθου· ἢ Κλυτίας τῆς Ἀμφιδάμαντος, ὡς ἱστορεῖ Φερεκύδης [frg. 93] ἐν ι̅· ὡς δὲ ἱστορεῖ ⟨      ⟩ ἐξ Εὐρυανάσσης τῆς Πακτωλοῦ. MBC

BC (and perhaps M, washed out here)MB

2 τῆς om. C ἐν ι̅· ὡς Schw. (after Dind.), ἐνί(ως) MC, blank space of ca. 4 lett. B

There is no other trace of Eurythemiste daughter of Xanthus or Klytia daugher of Amphidamas in extant texts. Euryanassa is also recorded as mother of Pelops in Plutarch, Parallela minora 313D, and sch. Lycophron Alex. 52.

3 Schw. reports M ἱστορεῖσθαι, but cannot be seen on image

οὗτοςἤγουν ὁ τάνταλος VRZZaZmTZbGu

s.l.

ἤγουν om. RZZaTGu

φυτεύειἀντὶ τοῦ γεννᾷ, μεταφορικῶς ἀπὸ τῶν δένδρων. MC

s.l.

ἀντὶ τοῦ om. C δένδρων Schw., ἀνύδρων MC

φυτεύειμεταφορικῶς Gu

s.l.

φυτεύειγεννᾷ VRSaZZaZmZb

s.l.

καὶ prep. V

φυτεύειγεννᾷ· ἀντὶ τοῦ ἐγέννησεν XXaXbTYGr

Xs.l. except X

om. Ta

φυτεύειἐφύτευσεν ἐγέννησεν Zu

s.l.

πέλοπατὸν R

s.l.

τοῦ δ’καὶ ἀπὸ τούτου R

s.l.

τοῦἤγουν τοῦ πέλοπος V

s.l.

τοῦἀπὸ τοῦ πέλοπος ⟨καὶ⟩ ἀερόπης Sa

s.l.

τοῦἀπὸ XXaXbTYGrZu

s.l.

om. Ta

ἔφυἐγεννήθη VZZaZmTZbZuGu

s.l.

om. Ta

ἔφυlong mark over υ T

om. Ta (but omits all on this line); in T image unclear whether a long mark or trema with bleeding of ink: check original

ᾧ στέμματα ξήνασα τὸν τῆς ἀρχῆς στέφανον. Αἰσχίνης γὰρ στέμματα τὰ ἔριά φησιν ἀπὸ τοῦ στέφειν τὰς ἠλακάτας· ἐξ ὧν γίνονται οἱ στέφανοι τῶν βασιλέων. ξήνασα δὲ ἀντὶ τοῦ προξενήσασα καὶ παρασχομένη. ὁ δὲ νοῦς· ἡ τῷ Ἀτρεῖ τὴν βασιλείαν περιποιησαμένη θεὰ πόλεμον καὶ ἔριν πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἐπέκλωσε. γράφεται δὲ καὶ Ἔρις, ἵν’ ᾖ· ἡ θεὰ Ἔρις τὸν πόλεμον ἐπέκλωσε Θυέστῃ καὶ Ἀτρεῖ. οὐ παράλογον δὲ καὶ ἄλλον θεὸν ἐπικλώθειν ὡς καὶ τὰς Μοίρας. Ὅμηρος γοῦν φησι [Od. 1.17]· ‘τῷ οἱ ἐπεκλώσαντο θεοὶ οἶκόνδε νέεσθαι’. MCVBRaSa, (partial) Rb1Rb2Rb3

BCRb3(ξείν- R, a.c. B; -ας CR); ξήν. om. MV, unclear whether M had ᾧ or notMBVSaRaRb2Sa punctuates as if new sch. begins at 4 ξήνασα; three partials versions in Rb: first two conflated with parts of sch. 10.09, third as separate note

1 prep. ἔρια φησὶν ἀπὸ τοῦ στέφειν τὰς ἠλακάτας· ἐξ ὧν γὰρ οἱ στέφανοι τῶν βασιλέων: κατὰ τοῦ θείου ὁπλίζεται [from sch. 10.09] στέφανον Rb2 1-3 τὸν τῆς ... βασιλέων om. Ra 1-4 τὸν τῆς ... ξήνασα δὲ] αὕτη τὴν βασίλειαν ξήνασα Rb1 1 τὸν] στέμματα τὸν CSa, τὰ στέμματα τὸν Rb3 2 γάρ] δὲ C 2-8 τὰ ἔριά φησιν κτλ om. Rb3 2 ἀπὸ τοῦ] παρὰ? τοῦ Rb2 3-8 τῶν βασιλέων κτλ om. Rb2 4 προξενήσασα] ξενήσασα M, ἐριουργήσασα καὶ κατασκευάσασα ἢ ἀντί τοῦ προξενήσασα V καὶ om. M, καὶ παρασχ. om. Rb1 after παρασχομένη add. ὡς εἶναι διὰ διφθό(γγου) τὸ ξεῖ V, add. ἢ ἀντὶ τοῦ ἐριουργήσασα κατασκευάσασα B 5 ὁ δὲ νοῦς] ὁ νοῦς CRb1, ὁ δὲ νοῦς τοῦ ὅλου τοιοῦτος V, ἢ Sa ἡ τῷ] ᾧ τῷ Ra περιποιησαμένη τὴν βασιλείαν transp. BCV περιποιησαμένη] ποιησαμένη Ra πόλεμον] ὁμοῦ Ra after ἀδελφὸν add. θυέστην V 6-8 γράφεται κτλ om. SaRb1, add. Sa sch. 1.10 6 γράφεται δὲ καὶ ἔρις om. Ra γράφεται] γράψον V δὲ καὶ] καὶ M θεὰ om. V 6-8 θυέστῃ καὶ ... νέεσθαι om. Ra 6 τῶ θυέστη καὶ τῶ ἀτρεῖ V 7 ὡς καὶ] ἢ Schw. 8 some words om. M (washed out), perhaps γοῦν/γὰρ … οἱ γοῦν] C, γὰρ BV

2 αἰσχίνης] αἰσχύνου Rb2, αἰσχύνης Rb3 ἔριά] ἀέρι Sa τὰς] τοὺς Rb2 ἡλακάτας MSa 5 ἡ] εἰ Rb1 ἐπέκλωσεν Rb1 8 ὑπεκλώσαντο V θεοὶ] θοὸν C ναίεσθαι C

No one has identified Aeschines here. If Aeschines is not the name of an obscure scholar/teacher of late antiquity or the ninth century, the phrase may derive from some corruption. Cf. Suda κ 792 Κατάστεψον πέδον: ἀντὶ τοῦ μεθ’ ἱκετηριῶν ἀφηγοῦ. τὸ πρῶτον ἵκου καὶ κατεστέψας πέδον. στέμματα ἔλεγον καὶ τὰ ἔρια. ᾧ στέμματα ξήνασ’ ἐπέκλωσεν θεά; Et. magn. s.v. εἰρεσιώνη: ... ἢ ἀπὸ τῶν στεμμάτων. στέμματα γὰρ τὰ ἔρια λέγουσιν οἱ Ἀττικοί; sch. Soph. OC 475 DeMarco οἰοπόκῳ μαλλῷ: στολισμῷ ἢ κροκισμῷ. ⟨τὸ χ⟩ ὅτι στέμματα ἔλεγον καὶ τὰ ἔρια. καὶ παρ’ Εὐριπίδῃ ‘ᾧ στέμματα ξήνασ’ ἐπέκλωσεν’. L

ᾧ στέμματα ξήνασαἡ θεὰ ἡ τῷ ἀτρεῖ τὴν βασιλείαν παρασχομένη πόλεμον καὶ ἔριν πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἀπέκλωσεν. O

ᾧ στέμματα ξήνασατοῦτό φησιν ὅτι ἡ Μοῖρα βασιλείαν μελετήσασα τῷ Ἀτρεῖ οὐ καθαρὰν ταύτην αὐτῷ ἐχαρίσατο, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀδελφικῆς συμφορᾶς. δύο γὰρ ὄντοιν ἀδελφοῖν Πελοπίδαιν Θυέστου καὶ Ἀτρέως, τῆς βασιλείας ὀφειλομένης τῷ Θυέστῃ ὡς πρωτοτόκῳ, ταύτην ἡ Μοῖρα τῷ δευτέρῳ, Ἀτρεῖ, περιεποιήσατο. ἐκεῖνον μὲν γὰρ ἡ φύσις ἐκάλει πρὸς τὴν ἀρχήν, τοῦτον δὲ ἡ πονηρία καὶ ἐπιτέχνησις εἰς τὸ κράτος ἀνήγαγε. ταύτην γὰρ τὴν πονηρίαν καὶ ἐπιτέχνησιν Μοῖραν ἐμυθεύσαντο οἱ σοφοί· μόρος γὰρ λέγεται ἡ κακοπάθεια καὶ μορεῖν τὸ κακοπαθεῖν· ὅθεν προσλήψει τοῦ ἰῶτα μοῖρα· ἡ γὰρ πονηρία μετὰ πλείστης κακοπαθείας καὶ μόχθου νικᾷ τὴν εὐθύτητα. διὰ τοῦτο καὶ λέγεται ἡ Μοῖρα κλώθουσα καὶ ξαίνουσα. V

V(ὦ)loc. on page before text begins

2 ὠφειλομένης V

ᾧ καὶ ᾧτινι τῷ ἀτρεῖ ἡ θεὰ καὶ κλωθὼ ξήνασα καὶ παρασχοῦσα ἢ ἐριουργήσασα τὰ στέμματα καὶ τὴν βασιλείαν ἐπέκλωσε καὶ ἐπέδωκεν ὤστε θέσθαι καὶ ποιήσασθαι ἔριν καὶ πόλεμον τῷ θυέστῃ ὄντι συγγόνῳ καὶ ἀδελφῷ. Y2

ἱερουργήσασα Y2, corr. Mast.

ᾧ στέμματα ξήνασ’ἤγουν τῷ ἀτρεῖ τὰ τῆς βασιλείας κατασκευάσασα Zu

s.l.

ᾧἀτρεῖ SaZZaZmTZbYGu

s.l.

τῷ prep. SaY

ᾧοὖν R

s.l.

στέμματα ξήνσασ’τὸν τῆς ἀρχῆς στέφανον περιποιησαμένη Y2

marg.

στέμματαβασιλείαν VSaXXaXbYGrZZaZmTZb

s.l.

τὴν prep. VSa ἤτοι prep. ZZmTZb

στέμματαστέφη R

s.l.

στέμματαβασίλεια· ἀπὸ συμβόλου τὸ κύριον. Gu

s.l.

ξήνασ’προξενήσασα OVRY2Gu

O has ξήνασα in text s.l.

προξενήσας V

ξήνασ’ἐριουργήσασα καὶ κατασκευάσασα V

s.l.

ξήνασ’ἐριουργήσασα SaGu

s.l.

ξήνασ’κατασκευάσασα XXaXbTZbYGr

s.l.

ξήνασ’διαλύσασα Zm

s.l.

so Günther; illegible in microfilm: check original

ξήνασ’ἀπὸ τοῦ ξήνω τὸ διαλύω. ἐπεὶ γὰρ εἶπεν ἐπέκλωσε, ?ἀναμοῖον/ἦν ομοῖον? ὅτι τὰ κλώσματα πρῶτον ξαίνονται, εἶτε κλώθονται. Y2

s.l.

check original

ξήνασ’long mark over α T

ἐπέκλωσε θεὰ τρεῖς εἰσὶ Μοῖραι, Κλωθώ, Λάχεσις καὶ Ἄτροπος. τούτων ἡ μὲν Κλωθὼ τὰ ἑνὶ ἑκάστῳ μέλλοντα συμβήσεσθαι κλώθει καὶ κατασκευάζει, ἡ δὲ Λάχεσις λαγχάνει καὶ κληροῖ καὶ ἐπικυροῖ ταῦτα καὶ οἷον ἐπισφαγίζει, ἡ δὲ Ἄτροπος ἄτρεπτα καὶ ἀμετακίνητα καὶ ὡς οὐκ ἂν ἄλλως γενησόμενα τίθησι. τὸ δὲ ξήνασα διὰ τοῦτο προσέθηκε, διότι ἐπέκλωσεν εἶπε. ξαίνουσι γὰρ πρῶτον τὸ ἔριον αἱ βουλόμεναι νῆμα κατασκευάσαι γυναῖκες. ZZaZmTZbGu

Z to ἐπέκλωσε, ZaZm to θεά

2 ἑκάστου Zb συμβήσεσθαι μέλλοντα transp. ZZa οὐκ ἂν] κἂν Zb γενησόμενα] γενήσονται Zb

2 λαχάνει Zb 4 κατασκευᾶσαι Z, with both acute and circumflex (app.) Zb

ἐπέκλωσεν[1-2 wds.] ἐπέθηκεν R

s.l.

first word possibly τὴν: check original

ἐπέκλωσεντὴν [1 wd.] Y2

s.l.

check original

ἐπέκλωσενεἱμαρμένον ἐποίησε XaXbTYGr

s.l.

ἡ prep. Y

-σεν TYGr

ἐπέκλωσενκατεσκεύασεν Gu

s.l.

ἐπέκλωσενδιήγειρε Zu, app. R

R marg., Zu s.l.

θεάἥρα ἢ ?ἄλλη? θεά R, perhaps Sa

s.l.

Sa’s note obscured in margin: check original

θεάἤγουν ἡ ἥρα ἡ θεὰ ἢ ἡ μοῖρα ἢ ἡ θεὰ ἔρις V3

s.l.

first ἡ θεά uncertain: check original

θεάἡ μοῖρα ἡ κλωθώ XXaXbTYGr

s.l.

θεάκλωθώ ZZaZmZb

s.l.

θεάἤγουν ἡ τύχη ZuGu

s.l.

ἤγουν om. Gu

θεάlong mark over α T

ἔριν θυέστηἔριν πόλεμον ἀρσενικὸν, τὸν ἐριστικὸν. ὡς τὸ Ἡσιόδειον [Hes. Op. 191-2] ‘μᾶλλον δὲ κακῶν ῥεκτῆρα καὶ ὕβριν ἀνέρα τιμήσουσιν’. RaRb

‘strife war’ ⟨take ἔριν as⟩ masculine, ‘the strife-filled’. Just as the Hesiodic example (Op. 191-2) ‘they will honor the doer of evils and the arrogant man’.

RbRbRa cont. from sch. 12.01

1. τὸν Dinforf, τ’ RaRb 2 ὡς] εἰ Rb

2 ῥεχθῆρα Rb

Dindorf ascribes τὸν to Mn, but Mn has τ’.

ἔρινἀρσενικὸν ἤγουν τὸν ἐριστικὸν πόλεμον VY2

s.l.

ἤγουν κατὰ τὸν Y2

ἔρινἐριστικὸν πολεμικὸν R

s.l.

ἔρινἀντὶ τοῦ τὴν αἰτίαν τῆς φιλονεικίας αὐτῶν MC

M s.l. (above θέσθαι 14)

ἀντὶ τοῦ om. C

ἔρινἔρια πλέξασα ἡ ἥρα Sa

s.l.

τὴν ἥραν Sa, corr. Mast.

Does the mention of Hera here and in sch. 12.24, 12.25 have something to do with an etymologizing connection? No parallel emerges in initial TLG search, but more investigation needed.

ἔρινμάχην Zbg

s.l.

ἔρινκαὶ φιλονεικίαν καὶ πόλεμον Zu

s.l.

Cf. sch. 13.10 below.

θυέστῃτῶ XXaXbTYGr

s.l.

T omits cross

πόλεμονπολεμικὸν Gu

s.l.

πόλεμονἀσυνδέτως τοῦτο λέγει T

s.l.

Cf. sch. 13.07 above.

ὄντι συγγόνῳἀντὶ τοῦ πρὸς Θυέστην ὄντα σύγγονον θέσθαι MCVY2

s.l.; but M has it above θυέστῃ

τοῦ πρὸς om. MC τὸν θυ. Y2 ὄντα ... θέσθαι om. Y2

συγγόνῳἀδελφῷ VRSaXXaXbTGrYZZaZmZbZu

s.l.

αὐτοῦ add. RZu, τῷ ἀτρεῖ add. Sa

συγγόνῳαὐτοῦ τοῦ ἀτρέως Gu

s.l.

θέσθαιὥστε VSa

s.l.

θέσθαιποιῆσαι βαλεῖν R

s.l.

θέσθαιὥστε ποιῆσαι XXaXbTYGr

s.l.

T’s cross lost to repair, but Ta has it.

θέσθαιποιῆσαι ZZaZmZbZu

s.l.

θέσθαιποιήσασθαι Gu

s.l.

τί τἄρρητα ἀναμετρήσασθαι διὰ τοῦ ἀναμετρήσασθαι τὸ πλῆθος τῶν κακῶν ἐσήμηνεν. ἢ οὖν ὡς πολλὰ, ἢ ὡς ἄτοπα παραπέμπεται. ἢ ὡς παρθένος παραιτεῖται λέγειν διὰ τὴν μοιχείαν Θυέστου, ἢ τὴν ἄθεσμον Αἰγίσθου γονήν. ἐκ γὰρ Πελοπίας τῆς θυγατρὸς ἐποίησεν αὐτὸν Θυέστης. MBCVRaRbSa

B; τί τἄρ. VRb, ἀναμετρ. CMBVRbSa

1 διὰ τοῦ ἀναμ.] διαμετρήσασθαι C, διὰ τὸ ἀναμ. RbSa 2 οὖν om. Sa second ὡς om. Rb ἄνομα καὶ add. before ἄτοπα M 3 διὰ om. M τοῦ θυέστου M after θυέστου om. ἢ Ra τὴν ... γονήν Sa, τὴν ... γονήν σιωπῆ RaRb, τὸν... γάμον MBCV 4 ἐκ γὰρ Πελοπίας RfRaRb; ἐκ γὰρ πέλοπος Sa; οὗτος γὰρ ἦν παῖς πελοπίας M(πελοπείας)BCV τῆς θυγατρὸς] τῆς θυγατρὸς στεροπίδος RaRb, τῆς πελοπίδος θυγατρὸς Sa; τῆς θυγατρὸς ἢ στερόπιδος MBC(ἠστεροπιδος M, ἠστερόπιδος vel -τιδος C), τῆς θυγατρὸς ἢ ἀπὸ στερόπιδος V αὐτὴν Ra, and app. Sa

1 ἐσήμανεν BCRb, ἐσήμινεν M, ἐδάμηνεν Sa [Ra] 3 αἰγίστου Ra

Ra cut off at beginning (trimming).

τί τἄρρητα ἐπειδὴ ἡ ἔρις τοῖς ἀδελφοῖς γέγονε διὰ τὴν μοιχείαν τῆς Ἀερόπης, ἣν γυναῖκα οὖσαν Ἀτρέως ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Θυέστης ἐμοίχευσε καὶ ὤφειλεν ἐνταῦθα λαληθῆναι τὸ τῆς ἔριδος αἴτιον, διὰ τὸ ἄρρητον καὶ ἄφραστον τῆς ὑποθέσεως καὶ μηδὲ πρέπον διὰ κόρης τῆς Ἠλέκτρας ἐκλαληθῆναί φησιν ὁ ποιητὴς δι’ αὐτῆς τί τἄρρητ’ ἀναμετρήσασθαί με δεῖ, ἤγουν τί με δεῖ τὰ μὴ ἐνδεχόμενα λαλεῖσθαί τινι καὶ μάλιστα ἐμοὶ ὡς παρθένῳ ἀναμετρήσασθαι καὶ ἀπαριθμῆσαι {χρεών}. ἤτοι ἀπαριθμήσασθαι, ἐν τῷ ἀριθμῷ τῶν λεγομένων ἐκθεῖναι. V

loc. on page before text begins

1 χρεών del. Schw. 2 ἤτοι Schw., ἢ τὸν V

τί τἄρρητα ἀναμετρήσασθαι με δεῖ ἢ διὰ τὸ πλῆθος τῶν κακῶν παρῃτήσατο λέγειν αὐτὰ ἢ διὰ τὴν μοιχείαν τοῦ ἀτρέως καὶ τὴν μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ θυέστου ὡς παρθένος ἡ ἠλέκτρα οὐκ ἠνέσχετο ἐξειπεῖν ταῦτα. λέγουσι γὰρ ὡς ὁ ἀτρεὺς μοιχεύσας τὴν τοῦ ἀδελφοῦ θυέστου γυναῖκα εἶχον πολέμους καὶ ἔριδας εἰς τὸ ἑξῆς. ὥστε σφάξαι τὸν ἀτρέα τὰ τοῦ θυέστου τέκνα καὶ παραθεῖναι αὐτῶ ταῦτα εἰς τροφήν. ἀπελθὼν γοῦν ὁ θυέστης εἰς τὸ μαντεῖον τοῦ ἀπόλλωνος ἐζήτει χρησμὸν πῶς ἂν λάβη ἀπὸ τοῦ ἀτρέως εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἣν ἐμοίχευσε καὶ εἰς τὸν φόνον ὃν εἰργάσατο τῶν παίδων αὐτοῦ. ἐχρησμοδοτήθη τοίνυν ὡς ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ αἴγισθος μοιχεύσει τὴν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀτρέως τοῦ ἀγαμέμνονος γυναῖκα, εἶτα συμβῆναι μέσον αὐτῶν μάχας καὶ πολέμους, ὅπερ ἐγένετο. Y2

1 app. εἰπεῖν a.c. 4 perhaps read (e.g.) ⟨τιμωρίαν⟩ λάβη

5 ἐχρησμωδοτήθη Y2

τίκατὰ τί, ἀντὶ τοῦ οὐδὲν XXaXbTYGr

s.l. except X (in addition to sch. in margin, X has κατὰ only s.l.)

κατὰ τί] κατ’ αἰτίαν T, κατὰ Y

τίπαρασιώπησις τὸ σχῆμα Zu

Zumarg.

τἄρρητ’ἢ ὡς πόλλα ἢ ἄτοπα παραπέμπεται. V

s.l.

τἄρρητ’τὰ μὴ πρέποντα λέγεσθαι ὡς αἰσχρὰ. λέγει δὲ τὰ τῆς μοιχείας τοῦ θυέστου XXaXbTYGr

s.l. except X

τἄρρητ’τὰ μὴ δυνάμενα ῥηθῆναι διὰ τὸ πλῆθος ἢ διὰ τὸ εἶναι δύσφημα ZZaZmTZbGu

TT s.l. except T

τὰ om. Gu διὰ … δύσφημα om. Zb ἢ ὡς ἄπειρα add. at end Gu

τἄρρητ’δύσφημα ἢ ὡς πολλὰ ἢ ὡς ἄτοπα παραπέμπεται, ἢ ὡς παρθήνος παραιτεῖται λέγειν διὰ τὴν μοιχείαν θυέστου Zu

s.l.

ἀναμετρήσασθαι ‘ἀνεμέτρει τὸ χωρίον’ παρ’ Ἀριστοφάνει [Aristoph. Nub. 152] ἀντὶ τοῦ διεμέτρει· ἀναμετρήσασθαι δὲ ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ἀναλαβεῖν καὶ διηγήσασθαι, ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν τὰ μετρηθέντα ἐξ ἀρχῆς ἀναλαμβανόντων καὶ μετρούντων. καθὸ λέγεται καὶ τὸ ‘ἀνακοινωσώμεθα τὸν λόγον’ παρὰ Πλάτωνι [Plato, Cratyl. 383a] ἀντὶ τοῦ ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβόντες κοινωσώμεθα. XXaXbTYGr

Gr

3 ἀνακοινωσόμεθα XaY, ἀνακοινώσασθαι X ἀναλαμβάνοντες Y

1 παρὰ ἀριστ. T

ἀναμετρήσασθαιἀναψηφίσασθαι τὸ πλῆθος τῶν κακῶν R

s.l.

ἀναμετρήσασθαιτὸ ἀναμετρήσασθαι ἀντὶ τοῦ ἐξαριθμῆσαι καὶ καταλέξαι καὶ εἰπεῖν. ZmTZbGu

Zm marg., others in sch. block; T cont. from sch. 14.08, adding δὲ

only ἐξαριθμῆσαι καταλέξαι εἰπεῖν Gu second καὶ app. om. Zm

ἀναμετρήσασθαιδιηγορήσασθαι Sa

s.l.

ἀναμετρήσασθαιἀναλαβεῖν καὶ διηγήσασθαι Gu

s.l.

ἀναμετρήσασθαιδιηγήσασθαι ZbY

s.l.

ἀναμετρήσασθαιἱστορῆσαι Zu

s.l.

ἔδαισε δ’ οὖν νινμετὰ τὸ ψωμισθῆναι τὰ τέκνα τὸν Θυέστην ἐχρήσθη ἐν τῇ Πυθοῖ ἐρωτῶντι, πῶς τιμωρήσεται τὸν ἀδελφόν, μιγῆναι τῇ θυγατρὶ Πελοπίᾳ καὶ τὸν ἐκ ταύτης γενόμενον δεινὰ κατεργάσεσθαι τοὺς Ἀτρείδας. MCVBORbSa

BVC(οὔ νιν)Rb(prep. καὶ ἄλλως)MBVRbcont. from sch. 14 διὰ τοῦ ἀναμ. Sa

ἐπειδὴ μετὰ B, ἐπεὶ μετὰ C τὸ om. Sa τὸν (before Θυ.) om. V ἐχρήσθην Sa, after ἐχρήσθη add. ὁ θυέστης Rb τῇ Πυθοῖ Schw., τῇ πυθ() M, τῶ πύθω Sa, τῶ πειθ() Rb,τῇ πυθίᾳ BCVO ἐρωτῶντι Sa, ἐρωτῶν others πῶς om. M, ὅτι Sa τιμωρήσεται Sa, τιμωρήσαιτο others τὸν ἀδελφόν ἤτοι τὸν ἀτρέα Rb πελοπι** M (partly washed out), πελοπείᾳ O, πελοπίδι Sa ἐξ αὐτῆς M γενόμενον Rf, γινόμενον CORb, either γιν- or γεν- M, γεννώμενον B, τεχθησόμενον V τὰ δεινά Sa, om. κατεργ. κτλ κατεργάσεσθαι Schw., -σασθαι all at the end αἴγισθον (intrusive gloss) add. MBCORb, οὗτος δ’ ἦν αἴγισθος add. V

Schw. emends to τῷ Θυέστῃ, but ψωμίζω is used with two accusatives from the Septuagint onward, and there are several instances of retained acc. of the food with the aor. and perfect pass. of the verb: so here, ‘after Thyestes had been fed his children in little pieces’.

ἔδαισεἐδείπνησεν MORaRb

RaRb(both add. δ’ οὖν νιν)MO s.l.

ἔδαισεεὐώχησεν VRSaXXaXbTYGrZmZu

s.l.

-ησε RSaYZmZu

ἔδαισεἐψώμισε VY2

s.l.

ἔδαισεἔθρεψε ZZaZmTZbGu

s.l.

-εν T

ἔδαισεσυνεδείπνισε Y2

s.l.

ἔδαισεεἰς βορὰν παρέθηκεν Y2

Y2

νιναὐτὸν τὸν θυέστην VXXaXbTYGr

s.l.

νιντὸν θυέστην RSaZZaZmZbZu

s.l.

τὸν] αὐτοῦ Zu

τέκν’τὰ τέκνα αὐτοῦ τοῦ θυέστου XXaXbTGrY

s.l.

τὰ τέκνα om. XaGrY

τέκν’αὐτοῦ ZZaZmZb

s.l.

τέκν’τοῦ θυέστου SaZu

s.l.

ἀποκτείναςἔδωκε αὐτὰ φαγεῖν αὐτῶ R

s.l.

ἀποκτείναςαὐτὰ T

s.l.

ἀτρεύςἐπειδὴ κακῆς πράξεως ὑπεμνήσθη, διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν ὁ πάππος ὁ ἐμός, ἀλλ’ ὁ Ἀτρεύς. MCVRaRb1Rb2

Rb2; τέκν’ ἀποκτείνας ἀτρεύς CRa(to ἔδαισε)Rb2MV s.l.; follows sch. 15.02 in RaRb1; Rb2 version follows sch. 15.01

ἐπεὶ RaRb1 κακῆς πράξεων Rb1 ἐπεμνήσθη MC, ἐμνήσθη RaRb1 ἀλλ’ ἀτρεύς RaRb1Rb2

ἁτρ- Rb2

ἀτρεύςὁ μὲν ἀτρεὺς ἔσφαξε τοὺς παῖδας τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ τουτέστι τοῦ Θυέστου, καὶ εἶθ’ οὕτως παρέβαλε τῶ Θυέστη καὶ ἔφαγεν αὐτοὺς. ὁ μὲν ἀτρεὺς ἐφόνευσε τὰ τέκνα τοῦ Θύεστου, ὁ δὲ Θυέστης ἔγημε τὴν γυναῖκα τοῦ ἀτρέως, ἥτις ἀερο[ Rb2

cont. from sch. 15.15

2 ἐφόνησε Rb2, corr. Mast. at end e.g. ἀερό[πη ἦν or ἐκλήθη]; end of note lost in binding

1 εἰθ’ Rb2

ἀτρέωςἀπὸ V3RSaXXaXbTYGr

s.l.

ἀπὸ τοῦ RSa

T omits cross

τὰς γὰρ ἐν μέσῳ σιγῶ τύχαςπάλιν τὴν μοιχείαν Ἀερόπης αἰνίττεται ἢ τὴν γονὴν Πλεισθένους ὃν ἀνείλε⟨το⟩ Θυέστης. MΟCRaRb

ἀερόπης ἄπο MC; ὁ κλεινὸς Rb, ὁ κλεινὸς εἰ δὴ κλεινός Rato 18 ἀερόπης M; to 17 RbM intermarg.; Ο s.l. at 16 τύχας (extending into margin)

πάλιν om. O γονὴν] γυναῖκα O (acc. to Dind.) ἀνείλετο Schw. (comparing Hyg. Fab. 86 ‘Plisthenem, quem pro suo educauerat’), ἀνεῖλε all

πλεισθ- O (acc. to Dind.), πλησθένους rest

O extremely faint, unable to confirm in image all that Dind. reports: check original

τὰς γὰρ ἐν μέσῳ σιγῶ τύχαςπαρασιώπησις ZmGu

Zm marg., Gu s.l.

τὰς γὰρ ἐν μέσῳ σιγῶ τύχαςἐπειδὴ ἀπὸ τῆς γυναικὸς ἀτυχίας ἀπώλετο. R

s.l.

ἀπόλετο R

τὰς ἐν μέσῳ τύχαςτὰ συμβάντα πρὸς ἀλλήλους κακὰ καὶ τὴν τῆς γυναικὸς αὐτοῦ πρὸς θυέστην μοιχείαν, καὶ ὅτι διὰ τοῦτο κατὰ θαλάσσης ταύτην ἀφῆκεν. ZZaZmTZbGu

thus Ts.l. except T

ἤγουν prep. T

Gu has cross prefixed

ἐν μέσῳτὰς γενομένας Zu

s.l.

τύχαςδυστυχίας Gu

s.l.

ἀπὸ τῆς χρυσίππης ὁ ἀγαμέμνων, ἀπὸ τῆς ἀερόπης ὁ μενέλαος Sa

s.l.

ἐπίκρισις ἐστὶ τὸ σχῆμα, ἡ καὶ ἐπιδιόρθωσις καλουμένη Zu

marg.

πῶς? ἐνδέχεται καλέσαι αὐτὸν κλεινὸν διὰ τὴν τῆς γυναικὸς αὐτοῦ μοιχείαν καὶ? νομίζεσθαι ἀθλίως φονευθῆναι? Y2

s.l.

κλεινὸς (first)ὡς ὑπὲρ τῆς ἑλλάδος εἰς τροίαν στρατεύσας ZZaZmTZbGu

T marg., rest s.l.

εἰ δὴ κλεινὸς τινὲς ὡς ἐνδοιάζουσαν τὴν ἠλέκτραν φάναι τοῦτο. πρότερον μὲν γὰρ κλεινὸς ἦν ἀρχηγὸς πάντων ἑλλήνων γενόμενος. εἶτα μοιχευθείσης τῆς γυναικὸς αὐτοῦ γενέσθαι τοῦτο εἰς ἀτιμίαν. ὕστερὸν δὲ ἀνενδοιάστως λέγουσι εἰπεῖν τοῦτο τὴν ἠλέκτραν. πῶς γὰρ ἔμελλεν ἐνδοιάζεσθαι εἰς τὸν πατέρα αὐτῆς, λέγουσα οὕτω δὴ ὁ κλεινὸς ἀγαμέμνων ἐπειδὴ κλεινὸς ὑπῆχεν. Y2

on following page (because first page so crowded)

1-4 -δοιά-] -δυά- (thrice) Y2 1 φᾶναι Y2

εἰ δὴεἰ ἦν ποτε R

s.l.

εἰ δὴκαὶ ἐπειδὴ Zu

s.l.

κλεινὸς (second)ἐπεὶ ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἀπώλετο Rb

ἄλλως Rbafter sch. 16.02, which has lemma ὁ κλεινὸς in Rb

κλεινὸς (second)ἦν XXaXbGrYZZmT

s.l.

κλεινὸς (second)ὡς ἀθλίως ἀποθανών ZZaZmTZbGu

s.l.

ὡς om. Zb καὶ τὴν τῆς γυναικὸς ὑποστὰς μοιχείαν add. Gu

cross prefixed in Gu

ἔφυἐγεννήθη Z1ZaZu

s.l.

ἔφυlong mark over υ T

Μενέλεως τε Κρήσσης οὐ γὰρ ἂν Ἑλληνὶς γυνὴ τοιαῦτα ἔπραξε. τοῦτο οὖν προσέθηκεν ἐλευθερῶν μὲν τὰς Ἑλληνίδας, κωμῳδῶν δὲ τὰς Κρήσσας. MMiCVRaRbSa

MiVRbSaMiCRaRbSaM’s version within main block is tacked on to sch. 9.04 without break; follows sch. 46 in Sa

1 ἂν om. MiCRb ἑλληνικὴ Sa ἦν γυνὴ V 2 γοῦν Sa δὲ τὰς κρήσσας] καὶ κρήσσας Rb, τοὺς κρήτας Sa

1 τοιαῦτ’ Rb 2 τοὺς ἑλληνίδας Rb

μενέλεωςσυνίζησις XXaXbTGrY

s.l.

T omits cross

κρήσσηςδίκαιον ὀνομάζεσθαι· αἱ κρητικαὶ γυναῖκες ἀσελ[γεῖς] Sa

Samarg.

end of note lost to damage at corner of page

κρήσσηςκρητικῆς VRZZmTZbZuGu

s.l.

κρήσσηςτῆς ἀπὸ τῆς κρήτης χώρας Y

s.l.

ἀερόπης ἄποἀντιστροφὴ ἀπὸ ἀερόπης V

s.l.

ἄποἀναστροφή Zu

s.l.

γαμεῖεἰς γυναῖκα λαμβάνει, ἀντὶ τοῦ εἰς γυναῖκα ἔλαβεν XXaXbTYGr

X s.l. except X

ἔλαβε Gr

γαμεῖεἰς γάμον ἠγάγετο ZZmTZbZuGu

s.l.

τὴν θεοῖς στυγουμένηνἣν στυγήσειαν καὶ ἣν μισήσειαν οἱ θεοί Sa

s.l.

θεοῖςπαρὰ τοῖς Gu

s.l.

θεοῖςὑπὸ τῶν θεῶν Zu

s.l.

στυγουμένηνοὐχ ὡς μισουμένην παρὰ θεῶν προφανῶς ἡ Ἠλέκτρα εἶπεν, ἀλλ’ ὡς ἐν εὐχῆς τρόπῳ καὶ ὡς ἐὰν οὕτως εἶπεν· ἣν μισήσειαν οἱ θεοί. VZu

VVZu marg.

τῶν θεῶν Zu καὶ ὡς] εἶπε καὶ Zu

στυγουμένηνοὐχ ὡς μισουμένην παρὰ τῶν θεῶν φανερῶς ἡ Ἠλέκτρα εἶπεν τὴν ἑλένην· ἐκείνη γὰρ μᾶλλον ἠγαπᾶτο παρ’ αὐτῶν, ἀλλ’ ὡς ἐν ἀρᾶς τρόπῳ οἷονπερ εἴθε μισήσειαν οἱ θεοί ὡς ἔμπροσθεν φησί. Y2

s.l.

στυγουμένηνμισουμένην RZbgGu

s.l.

στυγουμένηντὴν θεομίσητον XXaXbTYGr

s.l.

στυγουμένηνδιὰ τὸ πολλῶν κακῶν αἰτίαν γενέσθαι ZZmTZbGu

s.l.

διὰ τῶν Zb

μενέλεωςλέγω Zu

s.l.

μενέλεωςσυνίζησις T

s.l.

ὁ δὲὁ ἀγαμέμνων Gu

s.l.

ὁ δὲγαμεῖ ἔξωθεν Z1ZaZb

s.l.; Zb above λέχος

ἔξωθεν om. Zb

ὁ δὲγαμεῖ καὶ εἰς γάμον ἤγαγε Zu

s.l.

κλυταιμνήστρας λέχοςἀντὶ τοῦ τὴν κλυταιμνήστραν περιφραστικῶς XXaTYGr

X ὁ δὲ κλυταιμνήστραςs.l. except X

λέχοςτὴν κοίτην RGu

s.l.

τὴν om. Gu

λέχοςἐτυ[μο]λογεῖτ[αι] ἀπὸ τ[οῦ] λέ[ ] (vel λύ[ ]) ἔχει[ν] X

marg.

obscured in binding: check original

ἐπίσημοντὸ ἐπίσημον ἐπὶ σωφροσύνῃ ἔφη, ὡς Ὅμηρος [Od. 2.265]· ‘ἡ δή τοι τὸ πρὶν μὲν ἀναίνετο ἔργον ἀεικὲς δῖα Κλυταιμνήστρη· φρεσὶ γὰρ κέχρητ’ ἀγαθῇσιν’. ἢ οὖν πρὸ τούτου ἐπίσημον ἢ νῦν ἐπὶ μοιχείᾳ ἐπίσημον. MBCVRb

MBCRb, ἐπ. εἰς ἕλληνας VMBVRb

1 τὸ ἐπίσημον om. B, transp. after ἔφη(σεν) V(τὸ om.)Rb ἔφη] ἔφησεν V ὡς καὶ BRb 2 μὲν and δῖα Κλυτ. om. Rb 3 τούτου] τούτου νοητέον ἐπὶ σωφροσύνη V, τὰς τὸν Rb

2 ἤδή τοι C αἰνάνετο app. a.c. Rb δία M κλυταιμνήστρα V, κλυτεμνήστρη M ἀγαθῇσι Rb

ἐπίσημονἤτοι φανερὸν καὶ διάδηλον καὶ περίφημον ἐπὶ μοιχείᾳ V

cont. from sch. 21.01

ἐπίσημονδιάδηλον φημιζόμενον ἢ ἐπὶ σωφροσύνῃ ἣν πρότερον εἶχεν ἡ κλυταιμνήστρα ἢ ἐπ’ αἰσχρουργίᾳ ἣν †ἐπ⟨ε⟩σείξατο V

s.l.

perhaps read ἐπεδείξατο; otherwise read ἐπεισήξατο from ἐπεισάγω (but late aorist ἦξα seems not to be found elsewhere in middle).

ἐπίσημονπερίφημον ὂν εἰς τοὺς R

s.l.

ἐπίσημοντὸ ἐπίσημον ἐπὶ σωφροσύνῃ ἢ διὰ τὴν μοιχείαν R

marg.

ἐπίσημονἢ διὰ τὴν προτέραν σωφροσύνην ἢ διὰ τὴν μοιχείαν ἣν ἐποίησεν ὕστερον Sa

marg.

προτέραν] abbreviated; scribe could have intended πρότερον

ἐπίσημονδιάδηλον διὰ τὸν φόνον XXaXbTYGr

X s.l. except X

ἤγουν add. X

ἐπίσημοντὸ διάδηλον περιβόητον διὰ την ἀνυπέρβλητον ὕστερον αὐτῆς κακίαν ZZaZmTZbGu

Ts.l. except T

τὸ διάδηλον om. Gu add. καὶ before περιβ. T ὕστερον om. Zm, ὑπέρ Zb

ἐπίσημονἐπίσημον καὶ ἐπὶ καλοῦ καὶ ἐπὶ κακοῦ, ἐνταῦθα ἐπὶ κακοῦ Gu

marg.

cross prefixed

ἐπίσημονἔνδοξον Gu

s.l.

ἐπίσημονκαὶ τὸ λαμπρὸν διὰ τὴν σωφροσύνην ἣν εἶχε πρότερον Zu

s.l.

ἀγαμέμνωνλέγω Zu

s.l.

τὸ ἑξῆς· ᾧ παρθένοι μὲν τρεῖς ἔφυμεν ἐκ μιᾶς μητρὸς ἀνοσιωτάτης, ἡ Χρυσόθεμις καὶ ἡ Ἰφιγένεια καὶ ἐγὼ ἡ Ἠλέκτρα καὶ ἄρσην ὁ Ὀρέστης. XXaXbTYGr

Gr s.l.

ᾧ παρθένοι μὲν τρεῖς Ὅμηρος [Il. 10.145]· ‘Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα’. οὗτος Ἰφιγένειαν τὴν Ἰφιάνασσαν καλεῖ, Ἠλέκτραν δὲ τὴν Λαοδίκην διὰ τὸ πολυχρόνιον ἴσως τῆς παρθενίας οἷον ἄλεκτρός τις οὖσα, ὡς αὐτός φησιν [71-2]· ‘ὦ παρθένε μακρὸν δὴ μῆκος Ἠλέκτρα χρόνου’. MBCVBRaRbSa

MCVRaRb(om. μὲν τρεῖς)Sa(ὦ), χρυσόθεμις BMBVRbSaM intermarg.

1 ὅμηρος] καὶ ὅμηρος BSa, perhaps Ra, ἃς καὶ ὅμηρος λέγει VRb καὶ after χρυσ. om. MCSa 2 οὗτος] καὶ οὗτος B, om. RaRbSa ἰφιγένειαν] τὸ ἰφ. C, ἰφ. μὲν B, ἰφ. μὲν οὖν Rb, either ἰφ. μὲν or ἰφ. μὲν οὖν Ra, ἰφ. οὖν Sa τὴν ἰφιάνασσαν καλεῖ] φησὶν τὴν ἰφιάνασσαν παρ’ ὁμήρῳ λεγομένην RaRbSa(φησι) λαοδίκην] λαοδίκην ὑπὸ ὁμήρου λεχθεῖσαν RaRbSa (λεχθεῖσι Rb) ἴσως] ἤδη Sa οἷον om. Sa 3 ὡς αὐτὸς κτλ om. RaSa ὡς] ὡς καὶ V, καὶ Rb αὐτὸς] αὐτὸς οὗτος B, οὕτως C, εἶναι οὕτως M, οὗτος Rb ὦ παρθένε om. C μακρὰν V δὴ] ἂν Rb χρόνον Rb

1 ἰφιάνασα CRa 2 ἰφιάνασαν C ὂιον M 3 ἠλέκτραν app. M

ᾧτῷ ἀγαμέμνονι VRSaGuY

s.l.

τῷ om. RY

final iota of Y app. changed to omicron by Y2, incorporating word into sch. 22.04

ᾧἀφ’ οὗ τοῦ ἀγαμέμνονος V3ZuY2

s.l.

ἤγουν add. before τοῦ Zu

ἐκ μιᾶςἤγουν ἀπὸ τῆς κλυταιμνήστρας V

s.l.

ἔφυμενἐγεννήθημεν RZ1ZaZbZu

s.l., except marg. R

ἔφυμενlong mark over υ T

οὗτος ὁ ποιητὴς τρεῖς λέγει θυγατέρας γεννηθῆναι τῷ Ἀγαμέμνονι, ὁ δὲ Σοφοκλῆς ἐν τῷ δευτέρῳ δράματι [El. 157] τέσσαρας μετὰ τῆς Ἰφιανάσσης. Gu

s.l.

χρυσόθεμιςτὴν μὲν χρυσόθεμιν ἥρπαζεν ὁ ἀπόλλων, τὴν δὲ ἰφιγένειαν ἔθυσαν τῆ ἀρτέμιδι κατὰ χρησμὸν τὸν δοθέντα τοῖς ἕλλησιν. Rb

Rbpreposed to this is a version of sch. 25.04

ἔθησαν Rb

χρυσόθεμιςκαὶ Ὅμηρος [Il. 10.145]· ‘Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα’ Gu

s.l.

χρυσόθεμιςδάκτυλος Gu

s.l.

ἰφιγένειάτὴν ἰφιάνασσαν O

s.l.

The accusative here because the name is extracted without adjustment from a sentence like that in sch. 22.02 Ἰφιγένειαν τὴν Ἰφιάνασσαν καλεῖ.

ἰφιγένειάἡ πρὶν ἰφιάνασσα ZuY2

s.l.

ἡ πρὶν om. Y2

ἰφιγένειάαὕτη ἐν τῆ Αὐλίδι τῆ Ἀρτέμιδι τέθυται τὰς πνοὰς ἐπισχούση τοῖς Ἕλλησιν ὅτε κατὰ τῶν Τρώων ἀνάγεσθαι ἔμελλον εἰς ἄμυναν τῆς ἁρπαγῆς τῆς Ἑλένης. Zm

Zm marg.

ἠλέκτραπαρὰ τὸ ἄλεκτρον αὐτὴν εἶναι διὰ [τὸ πολυχρόνιον] τῆς παρθενίας O

s.l.

τὸ πολ. washed out, some other parts very faint.

ἠλέκτρατὴν ἀλλαχοῦ λαοδίκην O

s.l.

For the accusative, see comment on sch. 23.05.

ἠλέκτραἡ πρὶν λαοδίκη VZuY2

s.l.

πρὶν om. Y2 after πρὶν add. ἰφιάνασσα ἢ V

ἠλέκτραἱστοροῦσι τινὲς ὡς ἠλέκτρα πρῶτον μὲν ἐκαλεῖτο ἰφιάνασσα, διὰ δὲ τὸ παραταθῆναι εἰς μακρὸν τὸν τῆς παρθενίας αὐτῆς καιρὸν καὶ ἄνανδρον μεῖναι μέχρι πολλοῦ, οὕτως ἐκλήθη, ὡς ἔστι συμβαλεῖν τοῦτο ἀπὸ τῆς ἐτυμολογίας τοῦ ὀνόματος· ἀπὸ γὰρ τοῦ α̅ στερητικοῦ μορίου [καὶ] τοῦ λέκτρον ἡ κοίτη. Gu

καὶ lost to cut margin

ἄρσην τ’ ὀρέστηντὸ ἄρσην Ὁμηρικῶς, ὡς τὸ [Hom. Od. 1.1] ‘ἄνδρα μοι ἔννεπε Μοῦσα’. MOVR

CMR marg., C intermarg., V s.l.

τὸ ἄρσην om. V ἄρσην τ’ M τὸ] τὸν C

ἔνεπε MV

This note seems to allude to the discussions of the sense of ἄνδρα in Od. 1.1 (whether it should be taken as ‘brave’ or ‘man (= male rather than female)’).

ἄρσηνἄρρην μὲν κοινὸν ἄρσην δὲ αἰολικῶς τροπῇ τοῦ ρ εἰς σ ὡς τὸ πυρρὸς πυρσὸς καὶ θαρρῶ θαρσὸς. Zu

Zu

This note reflects a strange confusion; the standard doctrine is that -ρρ- forms are Attic vs. the common -ρσ- forms (e.g. Etym. Gud. s.v. θαρσῆσαι, Thom. Mag., Ecl. vocum att. s.v. θαρρῶ). The shift of rho to sigma is nowhere else described as Aeolic.

μητρὸςἀπὸ μιᾶς Sa

s.l.

μητρὸςἀπὸ Gu

s.l.

μητρὸςἤγουν τῆς κλυταιμνήστρας Zu

s.l.

ἀνοσιωτάτηςδιὰ τὴν μοιχείαν καὶ τὸν φόνον Y2

s.l.

ἀνοσιωτάτηςἀδικωτάτης XXaXbTYGrZZaZmZb

s.l.

app. -ώτατος a.c. Y

ἣἥτις ἡ κλυταιμνήστρα V

s.l.

πόσιντὸν αὐτῆς R

marg.

πόσινἄνδρα RZZaZmTZbGu

s.l.

τὸν prep. R

ἀπείρῳ περιβαλοῦσ’ ὑφάσματιἡ γὰρ Κλυταιμνήστρα χιτῶνα ὕφανεν οὔτε ταῖς χερσὶν οὔτε τῇ κεφαλῇ ἔκδυσιν ἔχοντα, ὅπως μὴ Ἀγαμέμνων ἀμύνασθαι δύνηται τοὺς φονεύοντας. MBCVRb1Rb2

MC, ἀπείρῳ περιβαλοῦσα Rb2, ἣ πόσιν ἀπείρω BV(ἢ) MBVRb2M marg.; Rb1 is a version preposed to sch. 23.02 above, with a ref. to 23; Rb2 occurs in the normal sequence.

γὰρ] δὲ Rb1 ὕφανεν] τὸν ἀγαμέμνονα ἐνέδυσεν V ταῖς χερσὶν] τὴν σχέσιν Rb1 οὔτε τῇ] ἢ Rb2 ἔχοντα ἔκδυσιν transp. Rb2 μὴ ᾶγαμ. ᾶμύν.] ἀγαμέμνων ἐκδυσάμενος τοῦτον μὴ ὁρᾶν μήτε ἀμύν. Rb1 ἀγαμ. μὴ transp. V δύνηται B, δύναται MCRb1Rb2, δύνητο V; δύναιτο Schw. φονευτάς app. Rb1

κλυτεμν- M

καὶ ἄλλως ἀντὶ τοῦ χιτῶνι. ἄπειρον ὃ οὐκ ἦν περᾶσαι χερσὶν ἢ κεφαλῇ, ὥσπερ ἄπειρον δίκτυόν φασιν. καλῶς δὲ τὸ πόσιν· εἰ γὰρ εἶπε τὸν ἐμὸν πατέρα, δι’ ἑαυτὴν ἐδόκει ἂν κατηγορεῖν τῆς μητρός. Αἰσχύλος δέ φησιν [fr. 365]· ‘ἀμήχανον τεύχημα καὶ δυσέκλυτον’. MBCVRaRb

MC(om. καὶ)Rb(add. ἢ πόσιν ἀπείρῳ)M marg.; B cont. from previous

1-2 ἀντὶ ... φασιν om. BV 1 ἀντὶ τοῦ χιτῶνι om. RaRb τοῦ om. C 2 ὃ] ᾧ C, ὡς M πέρας MC, διαπερᾶσαι RaRb 3 before καλῶς add. καὶ αἰσχύλος δέ φησιν ἀμήχανον τεύχημα καὶ δυσέκλυτον. V (om. at end) τὸ] εἷπεν ἣ BV πόσιν] ποίησιν C γὰρ] δὲ Rb δι’ ἑαυτὴν transp. after ἂν V ἔδοξεν V ἂν V, om. others 4 καὶ αἰσχύλος BVRaRb δὲ om. Rb εὐτύχημα RaRb, τέχνημα Nauck καὶ om. Ra; oddly formed abbrev. or corrupted in Rb δυσέκδυτον Dind.

3 εἶπεν M

ἀπείρῳτῶ μὴ ἔχοντι πέρας, τῶ ἀτραχηλώτω OVRY2

s.l.

(first) τῷ om. R τῷ ἀτραχ. om. OR (second) τῶ om. Y2 ἀτραχη(λ)ώτ() V

ἀτραχήλωτος = ‘not provided with a neck-hole’, unless it is corrupt for the attested ἀτράχηλος. For the word in this context cf. Pseudo-Apollodorus, Bibliotheca (epit.) 23a. Ἀγαμέμνων δὲ καταντήσας εἰς Μυκήνας μετὰ Κασάνδρας ἀναιρεῖται ὑπὸ Αἰγίσθου καὶ Κλυταιμνήστρας· δίδωσι γὰρ αὐτῷ χιτῶνα ἄχειρα καὶ ἀτράχηλον, καὶ τοῦτον ἐνδυόμενος φονεύεται, καὶ βασιλεύει Μυκηνῶν Αἴγισθος· κτείνουσι δὲ καὶ Κασάνδραν.

ἀπείρῳκυκλοτερεῖ SaXXaXbTYGr

s.l.

ἀπείρῳἀδιεξοδεύτῳ Gu

s.l.

ἀπείρῳἀπεράτῳ ἀτρυπήτῳ Zu

s.l.

ἀπείρῳδιὰ τὸ μήτε ταῖς χερσὶν μήτε τῇ κεφαλῇ ἔκδυσιν ἔχειν ὡς παρὰ Αἰσχύλῳ Y2

s.l.

περιβαλοῦσ’ἐνδύσασα RZZmTZuGu

s.l.

περιβαλοῦσ’περικαλύψασα ZmTGu

s.l.

περιβαλοῦσ’ὡς τὸ περίβαλε τὸν ἅγιον τοῖς δεσμοῖς Gu

s.l.

No parallel for this phrase in TLG texts.

cross prefixed

ὑφάσματιἐνδύτῳ V

s.l.

ὑφάσματιχιτῶνι VSaZZaZmZbZuGu

s.l.; Sa has this misplaced above 24 ἀνοσιωτάτης

cross prefixed Gu

ὑφάσματιἱματίῳ XXaXbTYGr

s.l.

obscured in T, clear in Ta

ὑφάσματιὕφασμα τὸ ὑφανθέν Zm

marg.

ἡμέτερον: σῖγα τὰ ἑξῆς ταῦτα εἴδη καλεῖται ἀλλοιόστροφα. εἰσὶ δὲ καὶ κατὰ σχέσιν. τῆς παρούσης οὖν στροφῆς τὰ κῶλα ιγʹ. καὶ τὰ τῆς ἀντιστροφῆς τοσαῦτα. ἐφεξῆς γὰρ κεῖται ἡνωμένη καὶ οὐκ ἐκ διαστήματος. τὸ αʹ ἀσυνάρτητον ἐκ τροχαϊκοῦ ἰθυφαλλικοῦ καὶ ἰαμβικῆς βάσεως ἐχούσης τὸν αʹ πόδα ἀνάπαιστον. τὸ βʹ ἴαμβος τρίμετρος ἀκατάληκτος. τὸ γʹ καὶ δʹ παιωνικὸν ἡμιόλιον ἐκ παίωνος δʹ καὶ ἰάμβου. τὸ εʹ ἀντισπαστικὸν μονόμετρον ὑπερκατάληκτον καθαρόν. τὸ ϛʹ ὅμοιον δίμετρον ὑπερκατάληκτον ἐξ ἐπιτρίτου αʹ καὶ παίωνος γʹ καὶ συλλαβῆς. ἐν δὲ τῷ τῆς ἀντιστροφῆς κώλῳ ἀντίσπαστον ἔχει καὶ ἰωνικὸν ἀπ’ ἐλάττονος. τὸ ζʹ ἰωνικὸν ἀπὸ μείζονος τρίμετρον καταληκτικὸν ἐξ ἰωνικοῦ διιάμβου καὶ μολοττοῦ ἢ κρητικοῦ. τὸ δέ γε τῆς ἀντιστροφῆς κῶλον πεντασύλλαβον ἔχει τὸν διίαμβον. τὸ ηʹ ἐπιωνικὸν ἀπὸ μείζονος τρίμετρον βραχυκατάληκτον ἐκ παίωνος δʹ καὶ ἰωνικοῦ καὶ δύο συλλαβῶν ἀδιαφόρων. τὸ θʹ ἰαμβικὸν ἑφθημιμερὲς καθαρόν. τὸ ιʹ ὅμοιον δίμετρον ἀκατάληκτον ἐκ χορείων. τὸ ιαʹ ὅμοιον δίμετρον ὑπερκατάληκτον ἐξ ὁμοίων ποδῶν. τὸ ιβʹ ὅμοιον δίμετρον βραχυκατάληκτον ἐξ ὁμοίων ποδῶν. τὸ ιγʹ ἰωνικὸν τρίμετρον καταληκτικὸν ἐκ παίωνος δʹ διιάμβου καὶ κρητικοῦ ἢ δακτύλου. ἐπὶ τῷ τέλει ἀμφοτέρων παράγραφος. T

140=153 ‒⏑‒⏑‒⏑,⏑⏑‒⏑‒σῖγα σῖγα, λεπτὸν ἴχνος ἀρβύληςπῶς ἔχει; λόγου μετάδος, ὦ φίλα 141=154 ⏓‒⏑‒,⏓‒⏑‒,⏒‒⏑‒τιθεῖτε, μὴ κτύπεῖτε μηδ’ ἔστω κτύποςποίαν τύχαν εἴπω, ποίαν δὲ συμφοράν [with koine short symbol on second ποι] 142=155 ⏑⏑⏑‒,⏑‒ἀποπρὸ βᾶτ’ ἐκεῖ ἔτι μὲν ἐμπνέει 143=156 ⏑⏑⏑‒,⏓‒σ’ ἀπόπρο μοι κοίταςβραχὺ δ’ ἀναστένει 144=157 ⏑‒‒⏑‒ἰδοὺ πείθομαιτί φήις; ὦ τάλας 145=158 ⏑‒‒‒,⏑⏑‒⏑,‒ / ⏑‒‒⏑,⏑⏑‒‒,‒ἔα σύριγγος ὅπως πνοὰὀλεῖς, εἰ βλέφαρα κινήσεις 146=159 ‒‒⏑⏑,⏑‒⏑⏔,‒⏒‒λεπτοῦ δόνακος, ὦ φίλα, φώνει μοιὕπνου γλυκυτάταν φερομένωι χάριν 147=160 ⏑⏑⏑‒,‒‒⏑⏑,⏑‒ἴδ’ ἀτρεμαίαν ὡς ὑπόροφονμέλεος ἐχθίστων θεόθεν ἐρ 148=161 ⏑‒⏑‒,‒‒‒φέρω βοάν. ναί, οὕτωγμάτων, τάλας. φεῦ μόχθων 149=162 ⏑⏑͡⏑⏑⏑͡⏑,⏑⏑͡⏑⏑⌒κάταγε κάταγε, πρόσιθ’ ἀτρέμαςἄδικος ἄδικα τότ’ ἄρ’ ἔλακεν 150-163 ⏑⏑͡⏑⏑⏑͡⏑,⏑⏑͡⏑⏑⏑͡⏑,⏑ἀτρέμας ἴθι· λόγον ἀπόδος ἐφ’ ὅτιἔλακεν, ἀπόφονον ὅτ’ ἐπὶ τρίποδι 151=164 ⏑⏑͡⏑⏑⏑͡⏑,⏑⌒χρέος ἐμόλετέ ποτεΘέμιδος ἄρ’ ἐδίκασε 152=165 ⏑⏑⏑‒,⏑‒⏑‒,‒⏑⏒χρόνια γὰρ πεσὼν ὅδ’ εὐνάζεταιφόνον ὁ Λοξίας ἐμᾶς ματέρος

These following metrical forms [sc. of the whole lyric 140-207] are called strophes of irregular arrangement, and they are in responsion. Now then, the present strophe has 13 cola, and those of the antistrophe are the same number. For they are positioned as one sequence in succession and not at a distance. The first colon is compound, formed from a trochaic ithyphallic and an iambic metron with first-foot anapaest. The second colon is an acatalectic iambic trimeter. The third and fourth cola are one-and-a-half measure paeonic lines consisting of fourth paeon and iamb. The fifth colon is a hypercatalectic antispastic monometer of pure form. The sixth is a hypercatalectic dimeter of the same [sc. antispastic] kind, composed of a first epitrite and a third paeon and a syllable. But in the corresponding colon of the antistrophe it contains an antispast and an ionic a minore [sc. and a syllable]. The seventh colon is a catalectic ionic a maiore trimeter composed of an ionic, a double iamb, and a molossos or a cretic. The corresponding colon of the antistrophe, however, has its double iamb with five syllables [sc. because of a resolved long]. The eighth colon is a brachycatalectic epionic a maiore trimeter composed of fourth paeon, ionic, and two indifferent syllables. The ninth colon is a pure iambic hepthemimer [i.e. one and three-quarters iambic metra]. The tenth is an acatalectic dimeter of the same [sc. iambic] type made of chorei. The eleventh is a hypercatalectic dimeter of the same [sc. iambic] type made of the same feet [sc. chorei]. The twelfth is a brachycatalectic dimeter of the same [sc. iambic] type made of the same feet [sc. chorei]. The thirteenth is a catalectic ionic trimeter composed of fourth paeon, double iamb, and a cretic or dactyl. At the end of both [strophe and antistrophe], a paragraphos.

8 ἐπι ἰωνικὸν T, ἰωνικὸν Ta

Triclinius uses the term ἐπιωνικός to refer to a colon in which an ionic measure is preceded by some form of iambic, whereas when an initial ionic is followed by an iambic measure he uses the term ἰωνικός. For the former, see sch. Soph. Aj. 1199, El. 824 Tessier (first colon in both instances).

ἡμέτερον not visible on image, check original; τρικλινίου: σῖγα σῖγα Ta

στροφὴ κώλων ιγʹ T

marg.

ἡμέτερον: ὁρᾷς σύστημα κατὰ περικοπὴν ἀνομοιομερὲς μὲν πρὸς τὰς στροφάς, ὁμοιομερὲς δὲ τῷ μετὰ τὴν ἑξῆς κειμένην στροφὴν συστήματι, οὗ ἡ ἀρχὴ ‘θρόει τίς κακῶν’. ἔστι δὲ κώλων ηʹ. τὸ αʹ ἀντισπαστικὸν τρίμετρον βραχυκατάληκτον ἐξ ἀντισπάστου ἐπιτρίτου βʹ καὶ ἰάμβου. τὸ βʹ ἰαμβικὸν ἑφθηιμερές. τὸ γʹ ἀντισπαστικὸν δίμετρον καταληκτικὸν Φερεκράτειον ἐξ ἀντισπάστου καὶ κρητικοῦ. ἐνταῦθα δὲ τὸν κρητικὸν ἔχει τετρασύλλαβον. τὸ δʹ ἰαμβικὸν ὅμοιον τῷ βʹ. τὸ εʹ τροχαϊκὸν δίμετρον ἀκατάληκτον. τὸ ϛʹ ὅμοιον ἐκ χορείων τῶν αʹ ποδῶν. τὸ ζʹ παιωνικὸν δίμετρον ἀκατάληκτον ἐκ παίωνος δʹ καὶ κρητικοῦ. τὸ ηʹ τροχαϊκὸν ἰθυφαλλικόν. εἰ δὲ βούλει, ἀντισπαστικὸν ἡμιόλιον. ἐπὶ τῷ τέλει παράγραφος.T

166=187 ⏑‒‒⏑,‒⏑‒‒,⏑‒ ὁρᾶις; ἐν πέπλοισι κινεῖ δέμας. θρόει τίς κακῶν τελευτὰ μένει. 167=188 ⏑‒⏑‒,⏑‒⏑ σὺ γάρ νιν, ὦ τάλαινα, θανεῖν, τί δ’ ἄλλο γ’; οὐδὲ 168=189 ⏑‒‒⏑,⏕⏑‒ θωύξασ’ ἔβαλες ὕπνου. [ω marked as koine short ⌙ = U+2319] γὰρ ἴσχει πόθον βορᾶς. 169=190 ⏒‒⏑‒,⏑‒⏑ εὕδειν μὲν οὖν ἔδοξα. πρόδηλος ἆρ’ ὁ πότμος. [koine long mark over πότμ] 170=191 ‒⏑‒‒,‒⏑‒‒ οὐκ ἀφ’ ἡμῶν, οὐκ ἀπ’ οἴκων ἐξέθυσεν Φοῖβος ἡμᾶς 171=192 ⏑͡⏑⏑⏑͡⏑⏑,‒⏓‒‒ πάλιν ἀνὰ πόδα σόν γ’ ἑλίξεις μέλεον ἀπόφονον δοὺς αἶμα 172=193 ⏑⏑⏑‒,‒⏑‒ μεθεμένα τοῦ κτύπου; πατροφόνου ματέρος. 173=194 ⏑‒‒,⏑‒‒ / ⏑‒‒⏑,‒‒ ὑπνώσσει. λέγεις εὖ. δίκα μέν. καλῶς δ’ οὔ.

A metrical system divided into sections, consisting of unlike parts with respect to the strophes [sc. the preceding and following strophes, 140-165 and 174-186=195-207], but with the same parts as the system after the strophe that follows, the opening of which is ‘Speak what of evils’ [sc. 187-194]. It is of eight cola. The first is a brachycatalectic antispastic trimeter composed of an antispast, second epitrite, and iamb. The second is an iambix hepthemimeres. The third is a Pherecratean catalectic antispastic dimeter composed of an antispast and a cretic. Here [sc. as opposed to in the corresponding stanza] it has its cretic of four syllables [sc. from resolution of a long]. The fourth is an iambic similar to the second [sc. hepthemimeres]. The fifth is an acatalectic trochaic dimeter. The sixth is similar [sc. a trochaic dimeter] with the first feet consisting of chorei. The seventh is an acatalectic paeonic dimeter composed of a fourth paeon and a cretic. The eighth is a trochaic ithyphallic; or if you prefer, a one-and-a-half-measure antispast. At the end, a paragraphos.

σύστημα κώλων ηʹ T

marg.

ἡμέτερον: πότνια πότνια ἡ βʹ αὕτη στροφὴ κώλων ἐστὶ ιγʹ. τὸ αʹ τροχαϊκὸν πενθημιμερὲς ἐκ δύο χορείων. εἰ δὲ βούλει, ἰαμβικόν. τὸ βʹ καὶ γʹ παιωνικὰ ἡμιόλια ἐκ παίωνων δʹ καὶ ἰάμβων. τὸ δʹ ἰαμβικὸν δίμετρον βραχυκατάληκτον ἐκ χορείων. εἰ δὲ βούλει, ὅμοιον τῷ αʹ καὶ τῆς ἐκεῖ μακρᾶς διαλελυμένης ἐν τούτῳ. τὸ εʹ ὅμοιον τῷ βʹ. τὸ ϛʹ παιωνικὸν τρίμετρον βραχυκατάληκτον ἐκ παιώνων πρώτων βʹ, τοῦ πρώτου πενταβράχεος, καὶ δύο συλλαβῶν ἀδιαφόρων. τὸ ζʹ καὶ τὸ ηʹ ὅμοια τῷ βʹ. τὸ θʹ παιωνικὸν δίμετρον ἀκατάληκτον ἐκ παίωνος βʹ καὶ πρώτου. τὸ ιʹ ἀναπαιστικὸν δίμετρον βραχυκατάληκτον ἐκ βʹ ἀναπαίστων καὶ ἰάμβου. εἰ δὲ βούλει, ἰωνικὸν δίμετρον ἀκατάληκτον ἐκ παίωνος γʹ καὶ διιάμβου. τὸ ιαʹ δακτυλικὸν ἑφθημιμερὲς. τὸ ιβʹ τροχαϊκὸν ἢ ἰαμβικὸν ἑφθημιμερὲς ἐκ τριῶν χορείων καὶ συλλαβῆς. τὸ ιγʹ ἰωνικὸν ἀπὸ μείζονος τρίμετρον ἀκατάληκτον ἐκ παίωνος αʹ ἀντὶ ἰωνικοῦ, διτροχαίου καὶ ἐπιτρίτου γʹ διὰ τὴν ἀδιάφορον, ἢ ἰωνικοῦ. ἐπὶ τῷ τέλει παράγραφος καὶ διπλαῖ ἔσω καὶ ἔξω νενευκυῖαι, ἡ μὲν ἐν ἀρχῇ τοῦ κώλου, ἡ δὲ κατὰ τὸ τέλος, δηλοῦσαι ἔχειν ἀνταπόδοσιν.T

174=195 ⏑͡⏑⏑⏑͡⏑⏑,‒ / ⏑⏑͡⏑⏑⏑͡⏑,‒ πότνια πότνια Νύξ, [koine brevis symbol twice] ἔκανες ἔθανες, ὦ 175=196 ⏑⏑⏑‒,⏑‒ ὑπνοδότειρα τῶν τεκομένα με μᾶ 176=197 ⏑⏑⏑‒,⏑‒ πολυπόνων βροτῶν τερ, ἀπὸ δ’ ὤλεσας 177=198 ⏑͡⏑⏑⏑͡⏑⏑,⏑⏑ / ⏑͡⏑⏑⏑͡⏑⏑,⏑͡⏑ Ἐρεβόθεν ἴθι, μόλε πατέρα τέκνα τε τάδε 178=199 ⏑⏑⏑‒,⏑‒ μόλε κατάπτερος σέθεν ἀφ’ αἵματος· 179=200 ⏑͡⏑⏑⏑⏑,⏔⏑⏑⏑,⏑⏑ τὸν Ἀγαμεμνόνειον ἐπὶ δόμον. ὀλόμεθ’ ἰσονέκυες ὀλόμεθα. (200) 180=201 ⏑⏑⏑‒,⏑‒ ὑπὸ γὰρ ἀλγέων σύ τε γὰρ ἐν νεκροῖς 181=202 ⏑⏑⏑‒,⏑‒ ὑπό τε συμφορᾶς τό τ’ ἐμὸν οἴχεται 182=203 ⏑‒⏑⏑,‒⏑⏑⏑ διοιχόμεθ’ οἰχόμεθα βίου τὸ πλέον μέρος ἐν 183=204 ⏑⏑‒⏑⏑‒,⏑‒ / ⏑⏑‒⏑,⏑‒⏑‒ κτύπον ἀγάγετ’· οὔμενουν στοναχαῖσί τε καὶ γόοις 184=205 ‒⏑⏑‒⏑⏑‒⏑⏑‒ σῖγα φυλασσομένα στόματος δάκρυσί τ’ ἐννυχίοις ἄγαμος 185=206 ⏑͡⏑⏑⏑͡⏑⏑,⏑͡⏑⏑⏑ / ⏑⏑͡⏑⏑⏑͡⏑,⏑⏑͡⏑⏑ ἀνὰ κέλαδον ἄπο λέχεος ἐπὶ δ’ ἄτεκνος ἅτε βίοτον 186=207 ‒⏑⏑⏑,‒⏑‒⏑,‒‒⏑‒ ἥσυχον ὕπνου χαρὰν παρέξεις, φίλα; ἁ μέλεος ἐς τὸν αἰὲν ἕλκω χρόνον.

This second strophe consists of 13 cola. The first is a trochaic penthemimer consisting of two chorei; of if you prefer, iambic. The second and third cola are paeonic of one and half measures, consisting of fourth paeon and iamb. The fourth colon is a brachycatalectic iambic dimeter consisting of chorei; or if you prefer, like the first colon, with the long syllable found there resolved in this one. The fifth is similar to the second. The sixth is a brachycatalectic paeonic dimeter composed of two first paeons (the first being of five syllables) and two indifferent syllables. The seventh and eighth are like the second. The ninth is an acatalectic paeonic dimeter composed of a second paeon and a first paeon. The tenth is a brachycatalectic antispastic dimeter consisting of two anapaests and an iamb; or if you prefer, an acatalectic ionic dimeter composed of a third paeon and a double iamb. The eleventh is a dactylic hephthemimeres [sc. three and a half dactyls]. The twelfth is a trochaic or iambic hepthemimeres composed of three chorei and a syllable. The thirteenth is an acatalectic ionic a maiore trimeter composed of a first paeon in place of an ionic, a double trochee, and third epitrite because of the [final] indifferent [syllable], or an ionic. At the end, a paragraphos and diple-marks pointing inwards and outwards, one at the beginning of the colon, the other at the end, the marks indicating that the strophe has corresponsion.

στροφὴ ἑτέρα κώλων ιγʹ T

marg.

diple-mark pointing outwards at beginning of colon, paragraphos and diple-mark pointing inwards at end of colon T T

ἤρξω δὲ λύσσης πότεκαὶ τοῦτο πονηρῶς. θέλων γὰρ ἐλέγξαι ὡς θεομισῆ φησιν ‘ἤρξω δὲ λύσσης πότε’. ἤθελε γὰρ μαθεῖν εἰ χρόνιόν ἐστι τὸ νόσημα καὶ δυσίατον. MCVB, partial O

MBCV(om. πότε)V

2 μὴ θέλων MVC ἐξελέγξαι τὸν ἀνέψιον B δὲ om. V 3 ἐθελ- initially M, but corrected δύσ at end of line, om. ιατον V; on next line with ecthesis and enlarged capital, ἄψαυστον followed by three-dot punctuation (usual mark of separation between end of one scholion and lemma of the next)

ἐστὶν M

O barely readable, seems to have 3rd sentence preceded by 4-6 undeciphered words, perhaps containing καὶ τοῦτο πονηρῶς: check original

ἤρξωσὺ R

s.l.

ἤρξωἀρχὴν ἔλαβες XXaXbXoTYGr

s.l., except X

ἤρξωἀρχὴν ἐποιήσω Gu

s.l.

Gu lets Gr’s ἀρχὴν serve

τίςποία ZmGu

s.l.

ἡμέρα long mark over α Τ

ἐν ᾗ τάλαιναν μητέρ’ ἐξώγκουνἐν ᾗ ἡμέρᾳ ὑψηλοποίουν τὸ τῆς μητρὸς μνῆμα MCV

MC(μῆτερ)V(om. μητ. ἐξ.)V

μνήμα M

ἐν ᾗ τάλαιναν μητέρ’ ἐξώγκουνὁ δὲ φησὶν ἐν ᾗ ἡμέρᾳ τὸ τῆς μητρὸς μνῆμα ἐξώγκουν [1 wd.] τιμῶν καὶ τὸ χῶμα ἐπιβάλλων ὑψηλοποίουν B

cont. from sch. 401.01

perhaps restore washed out word as αὐτὴν

ὑψιλοποίουν B

check original

ἐν ᾗ τάλαιναν μητέρ’ ἐξώγκουνγράφεται ἐν ᾗ ταλαίνης μητρὸς ἐξώγκουν τάφον MB

M cont. from sch. 402.01; B intermarg.

τάλαιναν M, and perhaps μ(ητ)ρ(ὸ)ς corrected to μ(ητέ)ρ’

ἐν ᾗἡμέρᾳ XXaXbXoTYGr

X conflates lemma and gloss as beginning of sch. 402.06 s.l. except X

ἐν ᾗἀφοῦ Xo

s.l.

τάλαιναν μητέρ’ ἐξώγκουντῇ ταλαίνῃ μητρὶ ἐξώγκουν τὸν τάφον XXaXbXoTYGr

s.l. except X

ἤγουν prep. Tτὸν om. TY

Ta omits cross

τάλαιναν μητέρ’γρ. ταλαίνῃ μητέρι Zm

s.l.

γρ. μητέρι Zm, and separately η over (τάλαιν)αν

ἐξώγκουν τάφῳὅ ἐστι· τὸ χῶμα ἐπέβαλλον MBOC

cont. from sch. 402.01 MC, O s.l., B intermarg. preceding sch. 402.03

ὅ ἐστι om. O ?ἔβαλλον? O

ἐπέβαλον C

check original O; B obscured under a gloss by a later hand

ἐξώγκουν τάφῳεἰκότως δὲ εἶπε τὸ ἐξώγκουν· οἱ γὰρ τῶν παλαιῶν τάφοι συναγωγὴ χώματος ἦσαν εἰς ὕψος διήκουσα βουνῷ ἐοικυῖα. ὅθεν καὶ μέχρι τοῦ νῦν τύμβην ταύτην κατονομάζουσιν.ZZaZmTZbGu

TZZaZmT, Zb to μητέρ’

1 (sch. 402.13 preposed) δὲ add. after εἰκότως T, after τὸ Zb 2 συναγωγὴν Zb, συναγωγοὶ Guεἰς ὕψος om. Zb 3 ὅθεν κτλ. T only, om. others

1 ἐξώκουν Za (in text ἐξώγγουν)

τύμβη (not in LSJ) attested in late Greek, needlessly changed to τύμβον by Arsenius.

ἐξώγκουνἐτίμων HH3MCGu

s.l.

ἐξώγκουνὑψηλοποίουν H

s.l.

ἐξώγκουνἐδόξαζον ὑψοποίουν ἔταφον ἔθαπτον R

Rmarg.

ὑψοποιοῦν R

ὑψοποιόω (or -έω?) is attested in 12-13th cent. rhetor Nicolaus Mesarites (TLG), so R’s gloss is not necessarily a mistake for ὑψηλοποίουν.

ἐξώγκουνκατεχώννυον ἐκάλυπτον ZZaZmTZbGu

ἐξώγγουν in text here in ZZaZmGu s.l. except TZb, which prepose this to sch. 402.09

ἐξώγκουνὄγκον εἶπεν διὰ τὸ μνῆμα· ἀνεχωματίζοντο γὰρ οἱ ἕλληνες τὰ μνήματα ?ὅπως? ἐποίουν. οἱονεὶ ἐπαναστήματα ????. οἱ γὰρ ἀγωνιζόμενοι [2 wds] διὰ τὴν [1 wd] ?ἀγωνίζονται. Y2

check original

τάφῳτάφον Xo

s.l.

πότερα κατ’ οἴκουςἀπὸ κοινοῦ τὸ ἤρξω, τουτέστιν· ἐν ποίᾳ ἡμέρᾳ ἤρξω καὶ ἐν ποίῳ τόπῳ. κακοήθως δὲ καὶ τοῦτο. MBCV

all (κατοἴκους M, κατοίκους C)BV

1 τουτέστιν] τοῦ δέ ἐστιν M τουτέστιν ...ἤρξω] δὲ ποίαν ἡμέραν (punct. after κοινοῦ) V 2 κακόηθες (δὲ .... τοῦτο om.) V

πότερα κατ’ οἴκουςκακοήθως καὶ τοῦτο H

s.l.

πότερα κατ’ οἴκουςἐν ποίῳ τόπῳ O

πότεραἆρα RZb

s.l.

ἄρα Zb

κατ’ οἴκουςἐμάνης R

s.l.

κατ’ οἴκουςἤρξω τῆς λύσσης XaXbTYGrZZaZmZb

s.l.

κατ’ οἴκουςἀπὸ κοινοῦ ἤρξω Gu

s.l.

προσεδρεύωνπαρακαθήμενος XXaXbTYGrZZaZmZb

s.l. except X, which combines it with sch. 403.09

πυρᾷτῷ τάφῳ XXaXbTYGr

s.l. except X, which combines it with sch. 403.08

πυρᾷτῷ τάφῳ καὶ τῇ τοῦ σώματος καύσει ZZaZmTZbGu

s.l.

τῷ τάφῳ καὶ om. ZmTZbGu τοῦ σώματος om. Zb αὐτῆς add. after σώμ. ZmT

Z partially obscured in margin: check original; T obscured, Ta clear

νυκτὸς φυλάσσωνὁ δὲ φιλαλήθως [ca. 10-12 letters washed out]/πέπονθα· μήποτέ τις ἀφέληται τὰ ὀστᾶ. ἢ παρατηρῶν πότε σβεσθείσης τῆς φλογὸς ἀφέλωμαι τὰ ὀστᾶ. BOCVRb

C; ὀστέων ἀναίρεσιν V, ὀστέων RbVRbcont. from sch. 403.01 B; O has second sentence s.l., third in margin

1 in B only; for washed out letters, Arsenius gives λέγει κατὰ τὴν νύκτα 2 μή τις O 3 σβεσθείσης] ἀφεθείσης C 3 τὰ ὀστᾶ] ταῦτα VRb

2 ἀφέλ() V 2 ὀστά CRb, C also in 3 3 ἀφέλομαι VCRb

νυκτὸς φυλάσσωνφυλάττων πότε σβεσθῇ [ἡ?] κα[ῦσις?] ἵν[α] μὴ ?ἀφέληται? τὰ ὀστᾶ. H

s.l.

either σβεσθεῖ or -ῆ H

νυκτὸς φυλάσσωντηρῶν? πότε ἀφέλωμαι τῆς φλογὸς τὰ ὀστᾶ μήτις ἀφέληται ταῦτα. ἀναιρῶ γὰρ τὸ λαμβάνω. Y2

ἀφέλομαι Y2

νυκτόςἐμάνην R

s.l.

νυκτόςἐπὶ τῆς XXaXbXoTYGr

all s.l., but X also has the same preposed to sch. 404.06

τῆς om. Xo

νυκτόςἤγουν κατὰ τὴν νύκτα XXaXbXoTYGr

s.l. except X

ἐπὶ τῆς νυκτὸς prep. X

φυλάσσωνπαρατηρῶν Zb

s.l.

ὀστέων ἀναίρεσινἤγουν πότε τὸ σῶμα ἀναλωθὲν ἡμεῖς τὰ ὀστᾶ λάβωμεν. ἢ ἀναίρεσιν ἀντὶ τοῦ φθοράν, ἤγουν σκοπῶν μὴ τὰ ὀστᾶ φθαρῇ τῷ πυρί. ZZaZmTZbGu

ZZaZbZZaTZbZmGu s.l.

1 ἀνάληψιν add. before ἤγουν ZmZb (cf. sch. 404.13, 404.14)

1 λάβομεν ZZa2 ὀστὰ Zb

Zm obscure in marg.: check original

ἀναίρεσινκλοπήν, καταδάμασιν V

s.l.

ἀναίρεσινσυλλογὴν ἢ ἀφαίρεσιν R

s.l.

ἀναίρεσινσυλλογὴν YGu

s.l.

ἀναίρεσινκλοπὴν τὴν ἀφαίρεσιν. ἢ κύων ?ἣ ἁρπάση αὐτά Y

s.l.

ἀναίρεσινἀνάληψιν ἢ φθοράν ZZa

s.l.

ἀναίρεσινἀνάληψιν TZbGuXo

s.l.

ἤγουν τὴν prep. Xo

in Xo, in the dark ink of the scholia rather than the light ink of most glosses, but same hand; T obscure in margin, Ta clear

ἀναίρεσινἤγουν ἀνακομιδὴν Gu

s.l.

παρῆνσοὶ XXbXoTGr

s.l.

no cross Ta, perhaps no cross T: check original

ὤρθευεν δέμαςσφαλλόμενον δηλονότι ὑπὸ τῆς μανίας XXaXbXoTYGr

s.l. except X

σφαλόμ- YGr

T obscured in margin, clear in Ta: check original

ὤρθευεν δέμαςτὸ ν̅ διὰ τὸ μέτρον ἐνταῦθα εἰ καὶ σύμφωνον ἐπιφέρεται τὸ δ̅. Za

s.l.

ὤρθευενἐνοσοκόμει HMOCV

s.l.

ἐνοστοκόμει C

ὤρθευενπεριεποιεῖτο V

s.l.; precedes sch. 405.04

ὤρθευενἐκυβέρνα ZZmTZbGu

s.l.

δέμαςτὸ Z

s.l.

πυλάδηςναὶ ZZmTZbGu

s.l.

πυλάδηςἦν Xo

s.l.

ὁ συνδρῶνὁ συνπράττων Zb

s.l.

possibly a later hand: check original

συνδρῶνἐμοὶ XXaXbXoTYGr

s.l.

ἐκ φασμάτωνφαντασμάτων R

s.l.

φαντασμάτωνγρ. ἐκ φασμάτων Y

s.l.

φαντασμάτωνφαντασιῶν Xo

s.l.

δὲκαί R

s.l.

τάδεταῦτα Xo

s.l.

νοσεῖςπάσχεις XoY

s.l.

νοσεῖςἀσθενεῖς Zb

s.l.

ἔδοξ’ἐνόμισα XXaXbXoTYGr

s.l. except X, which adds ἰδεῖν after ἐνόμισα and continues with sch. 408.02

τρεῖς νυκτὶ προσφερεῖςτρεῖς κόρας νυκτὶ ὁμοίας ἤγουν μελαίνας XXaXbXoTYGr

s.l. except X (cont. from sch. 408.01) and Xo; separately, Xo has ἤγουν μελαίνας s.l.

νυκτὶ προσφερεῖςἀντὶ τοῦ φοβεράς· νυκτί ὁμοίας, ὡς ὁ ποιητής [Hom. Il. I.47]· ‘νυκτὶ ἐοικώς’. MB

M s.l., B marg.

ἀντὶ τοῦ φοβεράς om. B νυκτί ὁμοίας om. M

προσφερεῖςὁμοίας VRXoZZaZmTZb

s.l.

κόραςνεάνιδας Xo

s.l.

οἶδ’γινώσκω Xo

s.l.

ἃς ἔλεξαςἤγουν τὰς ἐριννῦς λέγεις ZZa

s.l.

ἤγουν and λέγεις om. Za

ἔλεξαςεἶπας Xo

s.l.

ὀνομάσαιεἰπεῖν τὸ ὄνομα Zm

s.l.

ὀνομάσαιεἰπεῖν Xo

s.l.

ὀνομάσαιλέξαι ZmGu

s.l.

βούλομαιἐγώ R

s.l.

βούλομαιθέλω Gu

s.l.

σεμναὶ γάρὅτι (σεμναὶ) εἰσὶ R

s.l.

σεμναὶσεβάσμιαι XXaXbXoTYGr

s.l. except X

εὐπαίδευτα δ’ ἀποτρέπουκατὰ ἀντίφρασιν, ἀντὶ τοῦ ἀπαιδεύτως. ἢ οὕτως· εὐπαιδεύτως δὲ ποιεῖς ὀνομάζειν αὐτὰς Ἐρινύας παραιτούμενος. MBC

MC; ἄλλως· εὐπαίδευτα Bfollows sch. 410.04 in B

1 τοῦ om. C 2 δὲ om. M

2 ὀνομάζ M

ἄλλωςἀπαιδεύτως φυλάττου ὀνομάζειν αὐτάς. πῶς δὲ ἀπαιδεύτως; καλῶν αὐτὰς Ἐρινύας. MBCVRbSa

MC; εὐπαίδευτα BV(-δευτ())Rb, ἀπαιδεύτως (ἀπαίδευτα s.l.) SaBVRbprecedes sch. 410.03 in B

1 ἀντὶ τοῦ prep. BVRbSa, before that δὲ καλῶν αὐτὰς ἐρινύας crossed out Rb ἀπαιδεύτως] ἀπαίδευτα VSa, ἀπαιδεύτους C, ἀπαίδευτα εὐπαίδευτα Rb φυλάττουσιν V 2 ἀπαιδεύτως] ἀπαίδευτα RbSa, a.c. V

ἐριννύας VSa

εὐπαίδευτα δ’ ἀποτρέπουἀποτρέπου δὲ λέγειν αὐταῖς τὸ εὔφημον ὄνομα τὸ εὐμενίδες ἀπαίδευτον. ἐλέγ(οντο) φονεύτριαι ἐριννύες. Y2

εὐπαίδευταἀντίφρασις ἀπαι(δεύτ)ως O

s.l.

εὐπαίδευταἀπαιδεύτως ποιεῖς Y

s.l.

ἀπαίδευταἀπαιδεύτως RXo

s.l.

εὐπαίδευταεὐπαιδεύτως XXaXbGr

s.l.

ἡμέτερον· ⟨ἀπαίδευτον⟩ἀπαίδευτός ἐστιν ὁ ἐνταῦθα γράφων ἀπαίδευτα καὶ τῶν μέτρων παντάπασιν ἀμαθής. σὺ δ’ εἰ βούλει μὴ ἀπαίδευτος εἶναι, ἀπαίδευτον ἑνικῶς γράφε. οὕτω γὰρ ἔχει πρὸς τὸ μέτρον ὀρθῶς. T

from -πασιν on scarcely readable in image (clear in Ta), check original

ἀποτρέπου λέγεινἤγουν μέμφεσθαι αὐτὰς ἀφίστασο ZZaZmTZbGu

s.l.

ἤγουν om. Gu αὐτοὺς Zb ἀφίστατο Za

ἀποτρέπουσὺ R

s.l.

ἀποτρέπουπαραιτούμενος Y

s.l.

ἀποτρέπουἔδει εἰπεῖν ἀπ()τρέπ()· τὸ σχῆμα παρὰ π??λο??ίοις Xo

s.l.

Scribe must have intended ἀποτρέπῃ or ἀπετρέπου. Cf. perhaps grammatical terms παραλογία, παράλογος for false forms or non-analogical forms?

very faint ink, different hand: check original

ἀποτρέπουkoine longum sign over ποτ T

s.l.

λέγεινὀνομάζειν XXaXbXoTYGr

s.l.

αὐτὰς ἐριννύας add. Y

αὗταί σε βακχεύουσικακοήθως τῷ ὀνόματι ἐχρήσατο ⟨ἀντὶ⟩ τῆς μανίας. κακόηθες δὲ καὶ τὸ ὑπομιμνήσκειν αὐτὸν τοῦ φόνου τῆς μητρός. ἤρκει γὰρ ‘αὗταί σε βακχεύουσι’. λείπει δὲ ἡ διά, ἵν’ ᾖ διὰ τὸν συγγενῆ φόνον. MBCVRbSa, partial H

M(-ουσιν)BCVRb(om. βακχ.)BVRb

1 τοῖς ὀνόμασιν V ἐχρήσαντο MC ⟨ἀντὶ⟩ τῆς Schw., τὸν τῆς M, τῆς others τῆς μανίας transp. before ἐχρήσατο H 2-4 κακόηθες κτλ om. H 2 κακόηθες] κακοήθως M καὶ om. Rb τὸ ὑπομιμνήσκειν] τὸ μὴ εἴπης ἀνακωχὴν τῶν κακῶν τὸν θάνατον ὑπομιμνήσκειν Sa (cf. sch. 415.06) αὐτὸν om. V 3 γὰρ τὸ V, τὸ Rb 4 λείπει κτλ. M, om. others

3 βακχεύουσιν MC

1 κακοήθως ... μανίας written by rubr. in lieu of lemma in Sa; also 3 ἤρκει ... βακχεύου written by rubr. as if lemma of new sch. (σι written by main scribe)

αὗταί σε βακχεύουσιἃς εὐτελίζεις καὶ ἐξουθενεῖς Y2

s.l.

αὗταιαἱ ἐριννύες Gu

s.l.

αὗταιαἱ κόραι Xo

s.l.

βακχεύουσι συγγενεῖ φόνῳἀναταράσσουσί σε χάριν τοῦ φόνου V

s.l.

βακχεύουσιillegible gloss H

s.l.

βακχεύουσιταράσσουσι XXaXbXoTYGr

s.l. except X

-σιν XXb

βακχεύουσιἐκμαίνουσι ZZaZmTZbGu

s.l.

συγγενεῖ φόνῳλείπει ἡ διά, ἵν’ ᾖ διὰ τὸν συγγενῆ φόνον HMBC

the implied textual reading συγγενῆ φόνον is found only in Rw (but φόνον alone s.l. in M)s.l. HMC, marg. B

uncertain whether λείπει present in H (compendium perhaps present, covered by overwriting) ἵν’ ᾖ om. MBC τὸ MC φόνον om. MC

συγγενὴ M, συγγενεῖ H

συγγενεῖ φόνῳτὸ δὲ συγγενεῖ φόνῳ διὰ τὴν μητέρα φησίν. VRbSa

cont. from sch. 411.01 all

τῶ δὲ Sa φησίν om. V

συγγενεῖ φόνῳὑπὸ τοῦ συγγενοῦς φόνου κινούμεναι δηλονότι XXaXbXoTYGr

Xos.l. except XXo

συγγενεῖ φόνῳχάριν τοῦ συγγόνου φόνου Gu

s.l.

συγγενεῖτῷ μητρικῷ ZZaZmTZbGu

s.l.

συγγενικῷ ἤγουν prep. Za τῷ om. Gu

illegible sch. (4 short lines) Y2

s.l.

too faint in image: check original

διωγμῶνἕνεκα XXaXbXoTYGrZZmZb

s.l.

Uncertain whether cross in T (none in Ta): check original

διωγμῶντιμωριῶν Y

s.l.

οἷςὑφ’ ὧν XXaXbXoTYGr

s.l.

ἤγουν prep. T

οἷςδι’ ὧν Za, perhaps Y

s.l.

ἐλαύνομαικολάζομαι πειράζομαι ὑπ’ αὐτῶν Y

s.l.

ἐλαύνομαιἀναβακχεύομαι Za

s.l.

ἐλαύνομαιδιώκομαι? Zm

s.l.

check original

ἐλαύνομαιἀποπέμπομαι Zb

s.l.

different ink; diff. hand?

οὐ δεινὰγυμνὸν ἐνταῦθα δείκνυται τὸ ἦθος τοῦ Μενελάου· κατέκρινε γὰρ αὐτὸν χώρις κρίσεως. MBCRbSa

Rcont. from sch. 411.01 B; s.l. MC

1 prep. ὁμοίως δὲ καὶ τῶ εἰπεῖν· οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμέν(). B γυμνὸν om. Rb ἐνταῦθα om. B δείκνυται] φαίνεται C ἦθος τοῦ] κακόηθες B

1 γυμνὸν ἐνταῦθα δείκνυται written as if lemma by rubr. Sa2 Schw. prints ἄνευ and implies that M carries it for χωρὶς, but M has the latter.

ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν ἀναφορὰ τῆς συμφορᾶς Ὀρέστης εἶπεν, ὁ δὲ Μενέλαος οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς πεπραγμένους καὶ κατέκρινεν αὐτὸν {φησὶν Ὀρέστης} χωρὶς κρίσεως. V

cont. from sch. 411.10

μὴ μέμφου τὰς θεὰς ἀλλ’ ἑαυτόν· οὐ γὰρ ἄδικον τὸ πάσχειν δεινὰ τὸν πράξαντα δεινά. Y2

marg.

δεινὰ (first)χαλεπά· θαυμαστόν XXaXbXoTYGr

s.l., but X also a second time in margin

χαλεπά om. XmargXb οὐ add. before θαυμ. Xb, ἤγουν οὐ add. T θαυμαστὸν om. X

δεινὰ (first)δεινὸν ἐστὶ ZZmTZbGu

s.l.

ἤγουν οὐ praef. T δεινὸν om. Zb

Z very faint: check original

πάσχεινκολάζεσθαι δυστυχεῖν ZZaZmTZbGu

s.l.

κολάζεσθαι om. Za

δεινὰ (second)χαλεπά XXaXbXoTGr

s.l. except X

τοὺς εἰργασμένουςτοὺς πεποιηκότας XXaXbXoTYGr

s.l. except X

χαλεπὰ δημολόντι add. Xb

τὸ ἑξῆς οὕτως· ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν ἀναφορὰ τῆς συμφορᾶς ὁ Φοῖβος κελεύσας διαπράξασθαι τὸν τῆς μητρὸς φόνον. ὁ δὲ Μενέλαος διακόψας τὸν λόγον φησί· μὴ θάνατον εἴπῃς τὸν τοῦ πατρὸς δηλονότι. ὑπελάμβανε γὰρ τοῦτο βούλεσθαι προτείνειν αὐτόν. XXaXbXoTYGr

T

1 τὸν φόνον τῆς μητρός Xa

Y very faint: check originalὁ Φοῖβος κελεύσας] ἐφ’ οἷς ἐκέλευσας Ta [was T already damaged here when Ta copied it?]

ὁ μὲν Ὀρέστης διὰ τὸν Ἀπόλλωνα εἶπεν, ὡς κελεύσαντα τὸν φόνον, τὸ ἔστιν ἡμῖν ἀναφορὰ τῆς συμφορᾶς. τουτέστιν εἰς Ἀπόλλωνα ἀναφέρομεν τὴν αἰτίαν τῶν παρόντων. ὁ δὲ Μενέλαος, οἰόμενος αὐτὸν λέγειν τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον, ἐκλύων αὐτὸν τῆς ἀπολογίας φησί· μὴ τὸν θάνατον τοῦ πατρὸς προβαλλόμενος λέγε ὡς δι’ ἐκεῖνον τὴν μητέρα ἀποκτείνας εἰς τὰ παρόντα ἐμπέπτωκα. ZZaZmTZbGu

ZZa at 414 ἀναφορά, but TZbGu at 415 θάνατον

4 τοῦ πατρὸς om. Zb ἐμπέπτωκας TZbGu

3 φησίν ZbGu

4 προβαλλόμενος om. Ta

ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν ἀναφοράἐπεὶ εἶπεν ὁ Μενέλαος οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους καὶ κατέκρινεν αὐτὸν δεινὰ πεπραχέναι, φησὶν Ὀρέστης· ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν τῆς συμβάσης τύχης ἀναφορά, ὅ ἐστι· δυνάμεθα τοῦ συμβάντος πράγματος τὴν αἰτίαν ἀναγαγεῖν εἴς τινα, ὥστε μὴ εἶναι ἡμᾶς αἰτίους δεινῶν πράξεων. εἶτα ὁ Μενέλαος· μὴ θάνατον εἴπῃς τοῦ πατρός· οὐ γὰρ σοφόν. εἰ γὰρ καὶ διὰ τὸν πατέρα ἀνεῖλες τὴν μητέρα, δεινὰ πέπραχας· σὺ γὰρ οὐκ ὤφειλες θάνατον ἐπαγαγεῖν τῇ μητρί, ἀλλ’ ἡ δημοσία κρίσις. εἶτα Ὀρέστης λέγει ὅτι ὁ Ἀπόλλων ἔκρινε καὶ διὰ τοῦτο οὐ δεινὰ διεπραξάμην, εἴγε θεὸς ὁ κρίνας καὶ κελεύσας. εἶτα ὁ Μενέλαος· τοῦτο τὸ δεινὸν ἔκρινεν ἀμαθὴς ὤν. εἶτα Ὀρέστης· εἴτε ἀμαθεῖς εἴτε σοφοὶ οἱ θεοὶ οὐκ οἶδα, τοῦτο δὲ οἶδα ὅτι δουλεύομεν καὶ πειθόμεθα αὐτοῖς, ὁποῖοι ἄν εἰσιν, εἴτε σοφοὶ εἴτε φαῦλοι. εἶτα ὁ Μενέλαος· εἰ αὐτός σοι ἐκέλευσε, πῶς οὐκ ἐλεεῖ νοσοῦντα καὶ μαινόμενον; εἶτα Ὀρέστης· ἴσως ἐλεήσει, ἀεὶ γὰρ βραδύνει τὸ θεῖον. MBCV, partial Ms

MB(om. ἡμῖν)C, ἀναφορὰ τῆς συμφορᾶς VBVpart of 4-5 repeated s.l. at 415 μὴ θάνατον εἰπῇς M

1-2 ἐπεὶ ... ἀναφορά om. V 1 second δεινὰ om. C τοῖς εἰργασμένοις MC κατέκρικεν app. M δεινὰ πεπραχέναι om. B πεπραχέναι] κεκρικέναι MC 2 ὅ ἐστι] p.c. V, a.c. ἢ 3 μὴ om. V, with ἀναιτίους for αἰτίους 4-5 μὴ θάνατον ... πέπραχας Ms 4 εἴπῃς τὸν τοῦ V οὐ γὰρ] τοῦτο γὰρ οὐ B 5 διὰ τὸν] διὰ τὸν σὸν V, διὰ Ms ἀνεῖλες] ἀνἦιλες M, ἀνῆλες Ms, πρὸς V πέπρακας MMsC 7 λέγει] ἀντιλέγει V ὅτι ὁ ἀπόλλων] ὁ φοῖβος V διεπράξαμεν C εἴγε] εἰ γὰρ M 8 ἀμαθὴς ὢν ante τοῦτο transp. B, ἀμαθὴς ὢν τοῦ καλοῦ V 9 οἱ om., add. s.l. B δουλευόμεθα C post αὐτοῖς add. ὅτι θεοὶ V 10 αὐτός] οὗτος V 11 ἀεὶ ... θεῖον] τὸ δὲ θεῖον ἀεὶ μακροθυμεῖ V

7 ἔκρινεν M 9 (second) εἴτε ] εἶτε M 9 (third) εἴτε ] εἶτε M 10 ἐκέλευσεν M

ἄλλωςὅρα τὸ εὐφυὲς τοῦ ποιητοῦ, πῶς δι’ ἀμφοτέρων τῶν προσώπων τούτων, τοῦ Ὀρέστου καὶ τοῦ Μενελάου, τὰς ἐναντίας τῶν ἀνθρώπων δόξας ὑποδηλοῖ. ἐπεὶ γὰρ οἱ μὲν τῶν ἀνθρώπων λέγουσι τιμωρεῖν τὸ θεῖον τοῖς πάσχουσιν, οἱ δ’ ἀδιαφοροῦσι, διὰ μὲν τοῦ Ὀρέστου τὸ βοηθεῖσθαι παρὰ τοῦ θείου τοὺς κάμνοντας συνίστησι, διὰ δὲ τοῦ Μενελάου σοφιστικῶς ἀπαγορεύει. ἐκεῖθεν δὲ τὴν ὑφὴν τοῦ λόγου προὐκατεσκεύασεν. εἰπόντος γὰρ τοῦ Μενελάου ἀπὸ τοῦ ‘οἶδα μὲν αὐτὰς, ὀνομάσαι δ’ οὐ βούλομαι’ καὶ καθεξῆς, τοῦ Ὀρέστου εἰς μομφὴν τῶν Εὐμενίδων κινηθέντος ὁ Μενέλαος τρόπον τινὰ τοῦτον ἀπεστρέψατο εἰπὼν ‘αὗταί σε βακχεύουσι συγγενεῖ φόνῳ’, δηλονότι ἃς κατευτελίζεις καὶ οὐ θέλεις καλεῖσθαι Εὐμενίδας λέγων ‘εὐπαίδευτα δ’ ἀποτρέπου λέγειν’, ἤτοι ἀπόφευγε τὸ προστιθέμενον αὐταῖς ὄνομα, τὸ Εὐμενίδες, παρὰ τῶν εὖ πεπαιδευμένων καὶ σοφῶν λέγειν καὶ λέγε δήπουθεν τὸ οἰκεῖον αὐταῖς ὄνομα ἤγουν αἱ ἀλάστορες, αἱ Τελχῖνες, αἱ φονεύτριαι. πρὸς τὸ βακχεύουσιν ὁ Ὀρέστης ἐπιτατικῶς εἶπε τὸ ‘οἴμοι διωγμῶν οἷς ἐλαύνομαι τάλας’, ὁ δ’ ἀντεῖπεν ‘οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους’ ἤγουν μὴ τὰς θεὰς μέμφου, ἑαυτὸν δὲ τὸν αἴτιον τοῦ πάσχειν τὰ δεινὰ ὡς δεινὰ ἐργασάμενον. εἶτα ἐκείνου φεύγοντος τὴν πρᾶξιν καὶ πρὸς τὸν Φοῖβον ταύτην ἀναφέροντος ὁ Μενέλαος ἀπεστρέψατο μὴ εἶναι λέγων τὸ θεῖον ἀμαθὲς τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ δικαίου. ἐκείνου δὲ ἐπιμείναντος τῇ ἐνστάσει καὶ λέξαντος ὅτι δουλεύομεν τοῖς θεοῖς, ἤτοι ποιοῦμεν ἃ παρ’ αὐτῶν κελευόμεθα κἂν μὴ λίαν ἐπιστάμεθα τί πρᾶγμά εἰσιν οἱ θεοί, ὁ Μενέλαος τὸν οἰκεῖον βουλόμενος συστῆσαι λόγον ὅτι οὐκ ἐκ θεοῦ ἐκεῖνο, ἀλλ’ ἐκ θυμοῦ τὸ πραχθέν, φησὶν ὅτι πάντως ἂν ἐβοήθησέ σοι ὁ θεὸς, εἴπερ καὶ προσέταξεν. ὡς δ’ εἶπεν ἐκεῖνος μέλλει τὸ θεῖον, ἤτοι βραδύνει ἐν ταῖς ἀντιδόσεσι ταῖς φαύλαις τε καὶ ταῖς ἀγαθαῖς ὡς ὂν φύσει τοιοῦτον, σοφιστικῶς ἐκεῖνος ἐπήγαγε τὸ ‘ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’ αἷμα μητρὸς αἱ θεαί’, ἤτοι ἀπῄτησαν. ἔκλεψε δ’ αὐτὸν διὰ τῆς μέσης ἐρωτήσεως τῆς ‘πόσον χρόνον δὲ μητρὸς οἴχονται πνοαί’. ἀποκριθέντος δ’ ἐκείνου τὸ πόσον τοῦ καιροῦ, ἀνεῖλεν ἐκεῖ τὸ μέλλει τὸ θεῖον διὰ τοῦ ‘ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’ αἷμα μητρός’. V

4 ἀπεστρέψατο Schw., ἀπεπέμψατο V

ἀναφορὰ?μετ(αφορὰ) O

s.l.

check original

ἀναφορὰἀνακωχή R

s.l.

ἀναφορὰμετάθεσις RY

R marg., Y s.l.

ἀναφορὰεἰς ἀπόλλωνα γὰρ ἀναφέρει Gu

s.l.

ἀναφορὰlong mark over final α Τ

τῆς ξυμφορᾶςτῶν συμβάντων πραγμάτων MB

M s.l., B marg.

τῆς ξυμφορᾶςτοῦ συμβεβηκότος XXaXbXoTYGr

s.l. except X

μὴ θάνατον εἴπῃςὁ μὲν τὸν Ἀπόλλωνα ᾐνίξατο αἴτιον τῆς μανίας, ὁ δὲ ᾤετο τὸν τοῦ πατρὸς λέγειν θάνατον. ἐκκλείων οὖν αὐτὸν ἀπολογίας φησὶ· μὴ λέγε τὸν θάνατον τοῦ πατρὸς μηδ’ αὐτὸς ἁμαρτὼν εἰς τὸν πατέρα ἀνάφερε τὴν ἁμαρτίαν. εὔηθες γὰρ τὸ αὐτόν τινα ἁμαρτάνοντα ἄλλῳ περιτιθέναι τὴν αἰτίαν. MBC

B

1 τοῦ πατρὸς] τῆς μητρὸς MC 2 ἀποκλείων MC αὐτὸν ἀπολογίας] αὐτῷ MC 3 τοῦ πατρὸς] σοι τῆς μητρὸς ἀπὸ μανίας MC ἁμαρτήσας B εἰς τὴν μητέρα MC 4 τὸν αὐτὸν τινὰ MC ἄλλῳ] ἀλλα M αἰτίαν] ἁμαρτ(ίαν) B

3 ἁμαρτῶν MC

μὴ θάνατον εἴπῃςσὺ γὰρ, φησὶν, αὐτὸς αἴτιος τυγχάνεις. ἢ οὕτω· μὴ ὀνομάσῃς τὸν {περὶ} μητρὸς φόνον μηδὲ λέγε ὅτι τοῦτον προστέταξαι παρὰ τοῦ κρείττονος πράττειν. οὐ γὰρ ἁρμόζει θεῷ τὸ πρόσταγμα, ὅθεν σιώπα καὶ κρύπτε τὸ ἀμαθὲς τοῦ δαίμονος. ἢ μὴ εἰς τὴν εἱμαρμένην καὶ τὸν θάνατον ἀνενέγκῃς· οὐ γάρ ἐστι σοφὸν τοῦτο. MC

cont. from sch. 415.01

1 οὕτω] οὕτως changed to οὗτος C 2 περὶ del. Schw. 2 προσέταξε περὶ C 3 ἁρμόζει om. C θεῶν C πρόσταγμα] πράγμα M ἀπαθὲς MC 4 ἢ μὴ] εἰ μὴ M ἀνενέγκης αἰτίαν C

3 ἀρμόζει M ἡμαρμ() M

ἄλλωςτὸν θάνατον τοῦ πατρός. τοῦτο γὰρ οὐ βέβαιον· οὐ γὰρ δεῖ ἀντιφονεύειν τοὺς φονέας. MC

M (ἀλλὰ)both cont. from sch. 415.02

οὐ γὰρ om. M

βαίβεον M

ἄλλωςὁ Μενέλαος βουλόμενος αὐτὸν θανεῖν λέγει †τὸ νομίζον ὅτι μέλλει λέγειν θάνατον, ἐν ἑαυτῷ βουλόμενος ἀγαγεῖν.† C

τὸ νομιζόμενον ὅτι μέλλει⟨ς⟩ λέγειν θάνατον {ἐν ἑαυτῷ βουλόμενος θανεῖν} conj. Schw.; τοῦτο, νομίζων ὅτι μέλλει λέγειν θάνατον {ἐν ἑαυτῷ βουλόμενος ἀγαγεῖν} Mast.

μὴ θάνατον εἴπῃςεἰ σὺ ἁμαρτὼν ἀναφέρεις εἰς τὸν πατέρα τὴν ἁμαρτίαν. ἢ θάνατον βούλει ἀγαγεῖν ἑαυτῷ. O

text

last words not clear: check original

μὴ θάνατον εἴπῃςμὴ εἴπης ἀνακωχὴν τῶν κακῶν τὸν θάνατον. Sa

phrase wrongly inserted before ὑπομιμνήσκειν in sch. 411.01

θάνατονμητρός O

s.l.

unclear: check original

θάνατοντὸν τοῦ πατρὸς δηλονότι XaXbXoTYGr

s.l.

θάνατοντοῦ πατρὸς ZZmZb

s.l.

εἴπῃςἀναφορὰν ZZmTZbGu

s.l.

ἀναφορὰς Zb

τοῦτοεἰ λέγεις O

s.l.

τοῦτοτὸ λέγειν τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἀπέθανεν ὁ πατήρ Xo

marg.

Xa also seems to have some words (more than sch. 415.13) obscured in margin: check original

οὐ σοφόνοὐ φρόνιμον XXaXbXoTYGr

s.l.

σοφόν?καλόν ἐστι? B

marg.

washed out and uncertain: check original

σοφόνἐστί ZZmTGu

s.l.

Φοῖβος κελεύσαςἀπὸ κοινοῦ οὕτως συντάξεις ὅτι ἐκέλευσεν ἂν τοῦτο ὁ Φοῖβος καὶ ἐπιστεύθης ἀληθεύειν, ἐὰν ἦν ἀμαθέστερος καὶ πλέον σοῦ ἀμαθὴς τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ δικαίου. τοῦτο δὲ εἶπεν ὡς φαυλίσας τὴν ἀναφορὰν, ὡς τάχα ψευσαμένου τοῦ Ὀρέστου καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ φεύγοντος τὴν μομφὴν τοῦ μητρικοῦ φόνου. κρείσσων γὰρ ἦν ἡ αἰτία, ἐὰν ἦν αὕτη ὁ θάνατος τοῦ πατρός, τοῦ θεὸν ⟨* * * ⟩ V

V

1 ἀμαθῶς V, corr. Schw. 3 κρεῖσσον V, corr. Schw. empty space left by V (next sch. begins on next line)

Φοῖβοςὁ ἀπόλλων Za

s.l.

Φοῖβοςὁ ZZmGuXo

s.l.

Φοῖβοςὑπάρχει ἀναφορά ZmGu

s.l.

ὁ add. before ὑπάρχει Gu

Φοῖβοςἐστὶ Xo

s.l.

κελεύσαςἐμὲ τοῦτον ἐργάσασθαι ZZmTZbGu

s.l.

-σεσθαι Zb

κελεύσαςπροστάξας Za

s.l.

κελεύσαςὁ ἐμὲ Xo

s.l.

μητρὸςτῆς Xo

s.l.

ἐκπρᾶξαιδιαπράξασθαι XXaXbXoTYGr

s.l.

-πρᾶξαι Y

ἐκπρᾶξαιτελέσαι ZZmTZbGu

s.l.

ἐμὲ add. Zm

ἀμαθέστερός γ’ ὤνεἰ τοῦτο ἐκέλευσεν, ἀμαθής ἐστιν, ἵνα ἐκ τῶν ἐναντίων δηλώσῃ ὅτι οὐκ ἐκέλευσεν ὁ θεός· οὐ γάρ ἐστιν ὁ θεὸς ἀμαθής. MBCVRbSa

MBC(add. τοῦ καλοῦ)VRb(om. γ’); Sa ἀμαθ. ὢν in dark ink as if text not lemmaBVRbcont. from sch. 413.01 Sa

1 εἰ] εἰς B τοῦτο om. Rb φησὶν add. after first ἐκέλ. B ἐκ τῶν ἐκ τῶν V τοῦ ἐναντίου B 2 οὐ γὰρ ... ἀμαθής] οὐδὲ προσέταξε τοῦτο ποιῆσαι V, δηλονότι οὐ προσέταξε τοῦτο ποιῆσαι Rb(προέτ-)Sa

1 ἐκέλευσε (both places) B ἵν’ app. B perhaps δηλώσει M

ἄλλωςμετὰ συλλογισμοῦ τοῦτο εἴρηκεν· εἰ γὰρ οὐκ ἀμαθὴς ὁ θεός, δῆλον ὅτι οὐδὲ προσέταξε τοῦτο ποιεῖν. MBCVRbSa

MBC, καὶ ἄλλως RbSa, ἀλλὰ Vcont. from sch. 417.01 V

1 μετὰ] τοῦτο ἐκ VRbSa εἴρηται RbSa 2 εἰ] οὐ Rb δῆλον ὅτι om. VSa οὐδὲ] οὐ VRbSa τοῦτο ποιεῖν (or only τοῦτο?) washed out in V (latter hand rewrites as ποιῆσαι) ποιεῖν om. Sa (and possibly V)

Schw. reports instead that ποιῆσαι added in blank space: check original

γρ. ἀμαθέστερος τοῦ καλοῦ καὶ τῆς δίκης R

marg.

R’s text of line lacks γ’, so one would expect γρ. ἀμαθ. ⟨γ’ ὢν⟩ κτλ.

τοῦ καλοῦ not certain: check original

κατ’ ἐρώτησιν ?πρὸς τὸν? ὀρέ(στην) R

marg.

ἀμαθέστεροςθέλει ἐνταῦθα δεῖξαι ὁ Μενέλαος τῷ Ὀρέστῃ ὅτι οὐχ ὁ Ἀπόλλων προσέταξεν αὐτῷ τὸν τῆς μητρὸς φόνον, ἀλλ’ οἴκοθεν ἐργασάμενος τοῦτον, ἐπεὶ δυστυχεῖ, προβάλλεται τὸν Ἀπόλλωνα. ἐδήλωσε δὲ τοῦτο διὰ τὸ εἰπεῖν ἀμαθέστερος ὢν. πρὸς ὃ ὁ Ὀρέστης ἀπαντᾷ λέγων· ὑποτασσόμεθα τοῖς θεοῖς, ὅ τι ἄρα εἰσί, εἴτε ἀμαθεῖς εἴτε μή. ZZaZmTZbGu

allZm has this after sch. 420.09, but correct order marked with β and α.

1 οἴκοθεν] οἴ Zb ἐπειδὴ ZmGu 2 διὰ τοῦ εἰπεῖν TZbGu after ὢν add. τοῦ καλοῦ καὶ τῆς δίκης Za 3 ὁ om. TZbGu 4 ὅ τι ZZa, ὅπερ ZmTZbGu

4 ἆρα Zb εἰσίν T

Z’s marginal dark-ink sch. moves around protruding light-ink s.l. notation because it protrudes into margin; thus here the glossation was added first.

ἀμαθέστεροςτοῦτο ἐχρήσατο? O

marg.

ἀμαθέστεροςἀντὶ τοῦ ἀμαθής ἐστιν MBCV

s.l., except B marg.

ἀντὶ τοῦ] ἐν ἤθει ἵν’ ᾖ B, om. C ἐστιν M, ἀττικόν V, om. BC

ἀμαθέστεροςἀμαθὴς XXaXbXoTYGr

s.l.

ἀμαθέστεροςὡς τὸ ‘νεώτερος ἐγενόμην’ [Psalms 36.25] ἀντὶ τοῦ νέος Y2

s.l.

Symmachus (quoted by Eusebius, comm. in Psalm., Migne PG 23.333,6) explains the passage in Psalms as equivalent to νέος ἐγενόμην.

ἀμαθέστεροςὁ θεὸς R

s.l.

ἀμαθέστερος(ἀμαθεστέρ)ου? Y

s.l.

ὢνὁ ἀπόλλων Y

s.l.

τῆς δίκηςτοῦ δικαίου XXaXbXoTYGr

s.l.

τῆς δίκηςδικαιοσύνης ZZaZmTZb

s.l.

τῆς prep. Za

τῆς δίκηςτῆς δικαιοσύνης εἰ τοῦτο ἐκέλευσεν Gu

s.l.

δουλεύομεν θεοῖς†ἀνθρώπων ἐχόντων τὴν μορφήν.† ἢ ὁποίας ὦσι δυνάμεως ἢ κρίσεως, δουλεύομεν αὐτοῖς. τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ἀμαθέστερός γ’ ὤν. MBC

B

1 δουλεύομεν αὐτοῖς ἀνθρώπων ἔχουσι τ. μ. Barnes (but mss punctuate first two words as lemma); a corruption of the first sentence of sch. 418.02, as Schw. indicated 2 (second) ἢ B, καὶ C, om. M 3 γ’ ὤν om. MC

δουλεύομεν θεοῖςἀνεπίγνωστον γὰρ ἔχουσι τοῖς ἀνθρώποις τὴν γνώμην. ὁποίας ἄρα, φησὶν, εἰσὶ δυνάμεως, δουλεύομεν αὐτοῖς. VRbSa

Rb, δουλεύομεν V(washed out)SaVRb

καὶ ὅμως add. before δουλεύομεν RbSa

δουλεύομεν θεοῖςὁποίας ὦσι δυνάμεως οὐκ οἴδαμεν ἢ κρίσεως Y

s.l.

δουλεύομενπειθόμεθα R

s.l.

δουλεύομενὑποταττόμεθα XXaXbXoTYGr

s.l.

-τασσ- T

δουλεύομενὑπακούομεν ZZaZmTGu

s.l.

ὅ τι ποτ’ εἰσὶ⟨ν οἱ⟩ θεοίἀκαίρως τοῦτο· ἑώρακε γὰρ τὸν Ἀπόλλωνα καὶ ἀκήκοεν αὐτὸν {αἴτιον}· ὡσεί τις ἰδὼν ἀετὸν λέγει· τί ποτέ ἐστιν; ἦ ἀετός; MBC

MBC(εἰσὶ θεοί MB, εἰσὶν θεοί C)

2 ἑωρακὼς MC τόν ἀπόλλωνα transp. after ἀκήκοε B ἀκηκοὼς αὐτοῦ MC αὐτὸν om. B αἴτιον del. Mast. (corrupt replacement of omitted αὐτόν or ἀετὸν) 3 ὡσεί] εἴ MC ἀετὸν om., add. s.l. C ἦ Schw., ἢ BC, om. M

ὅ τι ποτ’ εἰσὶ⟨ν οἱ⟩ θεοίὁποῖοι εἰσιν ἢ καλοὶ ἢ φαῦλοι, πρέπον ἀκούειν αὐτοὺς. Gu

s.l.

ποτ’ εἰσὶ θεοίκἂν ὦσι θεοὶ R

s.l.

ποτ’ εἰσὶ θεοίἀμαθεῖς εἴτε τοὐναντίον ZZaZnTZbGu

s.l.

εἴτε prep. ZaT εἴτε] ἢ ZZb

κᾆτ’ οὐκ ἀμύνειπανούργως ἔχει πᾶσα ἡ ἐρώτησις. ὁ μὲν γάρ φησιν ὅτι ὁ Ἀπόλλων μοι ἐκέλευσεν ἀνελεῖν τὴν μητέρα, ὁ δὲ ἀντεπάγει· καὶ πῶς ὁ κελεύσας ἀνελεῖν τὴν μητέρα οὐκ ἐλεεῖ σε μαινόμενον; τοῦ δὲ εἰπόντος ὅτι μελλητικόν ἐστι τὸ θεῖον, πάλιν ὁ Μενέλαός φησι· πῶς οὖν Ἐρινύες σε ταχέως μετῆλθον; οὐκ εἰσὶ καὶ αὗται θεαί; ἐλέγχει οὖν αὐτὸν ὡς καταψευδόμενον. MBC

M(κατουκαμύνει)BC(κατ’)B

1 πανοῦργος B ἔχει om. B 2 ἀνελεῖν] σε ἀναιρεῖν M 4 τοῦ] τούτου M 5 αἱ ἐρινύες B σε om. B

2 ἀντεπάγη C 3 ἐλεῆ C 4 μελητικόν C 5 αὐταὶ M

κἆτ’εἶτα MR

κατ’ in text Ms.l.

κἆτ’ἔκθλιψις κρᾶσις συναίρεσις Y

s.l.

ἀμύνειἐκδικεῖ XXaXbXoTYGr

s.l.

ἀμύνειβοηθεῖ TY

s.l.

ἀμύνειlong mark over υ T

λοξίαςὁ R

s.l.

μέλλειβραδύνει XXaXbXoTYGr

s.l.

μέλλειμακροθυμεῖ Gu

s.l.

τὸ θεῖον δ’ ἐστὶ τοιοῦτον φύσειἀεὶ τὸ θεῖον ὀκνηρὸν ἐστὶ πρὸς τὰς ἀμοιβὰς γυμνάζον ἡμῶν τὴν γνώμην. VRbSa

Sa; μέλλει RbRV s.l.

ἤγουν μέλλει prep. Sa ἐστὶ] εἶναι Sa γυμναζόντων Rb γνώμην V, διάνοιαν RbSa

τὸ θεῖον δ’ ἐστὶ τοιοῦτον φύσειβραδύνει ἀεὶ τὸ θεῖον γυμνάζον τὴν διάνοιαν ἡμῶν. R

s.l.

τὸ θεῖον δ’ ἐστὶ τοιοῦτον φύσειτὸ θεῖον δὲ ἐν τῆ φύσει τοιοῦτον ?ἔστι ἵνα μακροθυμῆ. Gu

s.l.

τὸ θεῖον δ’ἀνθυποφορά Y2

s.l.

τοιοῦτοντουτέστι βραδύ R

s.l.

τοιοῦτονἤγουν βραδύ XXaXbXoTYGr

s.l.

τοιοῦτονἤγουν μέλλει καὶ πρὸς βοήθειαν καὶ πρὸς κόλασιν, πρὸς μὲν βοήθειαν ἵνα δοκίμιον λήψεται τῆς προαιρέσεως τῶν τῆς βοηθείας αὐτοῦ ἀπολαύσειν μελλόντων, πρὸς δὲ κόλασιν ἵνα τῷ χρόνῳ ἐπανάξῃ αὐτοὺς πρὸς ἃ δεῖ. ZZaZmTZbGu

ZaZmTZZb s.l.

δόκιμον Zb αὐτοῦ om. Za ἀπολαύειν Za αὐτοὺς om. Za

μέλει a.c. Gu

τοιοῦτονδοκιμαστικὸν Gu

s.l.

φύσειἐν Zm

s.l.

φύσειἢ λίαν Zm

s.l.

πόσον χρόνον δὲ μητρὸς οἴχονται πνοαίἐχρῆν εἰπεῖν πόσῳ χρόνῳ. τὸ δὲ μητρός κακοήθως καὶ δυσωπητικῶς. MBC

οἴχονται πνοαί om. BCB

καὶ om. M

πόσον χρόνον ἔχει ἡ μήτηρ ἐφθαρμένη Y2

s.l.

αρ of ἐφθαρμένη odd: check original

πόσονἐπὶ XXaXbXoYGr

s.l.

χρόνονμέχρι τοῦ νῦν χρόνου ZmGu

s.l.

χρόνου om. Gu

μητρὸςτῆς RXo

s.l.

μητρὸςσοῦ R

s.l.

οἴχονταιἐφθαρμέναι εἰσίν XXaXbXoTYGr

s.l. except X

οἴχονταιἐφθάρησαν ZZaZmTGu

s.l.

Z rubr. wrote only ἐφθάρη, σαν added in dark ink by main hand

πνοαίἤγουν ἡ ψυχή Xo

s.l.

πνοαίαἱ ζωτικαὶ ἐνέργειαι Gu

s.l.

τόδ’ ἦμαρἤγουν ἡ παροῦσα ἡμέρα Zm

s.l.

ἦμαρἐξ οὗ εἰσὶν ἐφθαρμέναι XXaXoTYGr

s.l. except X

ἦμαρἐστί ZZaZmTZbGu

s.l.

ἔτιἀκμήν Y2

s.l.

πυρὰκαῦσις ZZaTZbGu

s.l.

πυρὰὁ τόπος ἐν ᾧ τὸ σῶμα ἐκαύθη ZmGu

s.l.

τὸ σῶμα transp. after ἐκαύθη Gu ἐκαθάρθη either a.c. or p.c. Zm

Zm: check original

πυρὰlong mark over α T

s.l.

πυρὰἐστὶ Xo

s.l.

ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’διὰ τούτων ἐλέγχει αὐτὸν ὡς ἀθέως πεπραχότα τὸν φόνον, ὅπου γε αἱ μὲν Ἐρινύες εὐθέως τῇ μητρὶ συνεμάχησαν, ὁ δὲ Ἀπόλλων ἀναβάλλεται τὴν συμμαχίαν. καὶ ἀνθυποφορά ἐστι τοῦ εἰρημένου ὑπὸ Ὀρέστου τὸ θεῖόν ἐστι τοιοῦτον φύσει. MBCVRbSa, partial O

MVSa(om. σ’ VSa), ὡς ταχὺ RbVRbC has this out of sequence at bottom of page

1 διὰ τούτων] καὶ διὰ τοῦ εἰπεῖν δὲ ὡς ταχὺ μετῆλθον σε B, καὶ διὰ τούτων VRbSa, om. O αὐτὸν om. Sa ἀθεεὶ V, ἀθεεῖ Rb, θεοὶ Sa τὸν φόνον om. Sa ὅπου γε ... συμμαχίαν om. O, but separately has ὁ Ἀπόλλων δὲ ἀναβάλλεται s.l. at θεαί ἀπόλλων] ἥλιος VRbSa 2 καὶ ἀνθυπ. κτλ om. Sa ἀνυποφορά V τὰ εἰρημένα V, τὸ εἰρημένον C

1 ἐλλέχει Rb ἐριννύες VSa 2 ἀνθ’ ὑποφορά M ἐστὶν M (both places)

λίαν ταχέως ἤγουν τάχιστα ἐτιμωρήσαντό σε διὰ τὸν φόνον τῆς μητρός XXaXbXoTYGr

s.l. except Xo; T treats this as two separate items, dividing after ταχέως; Gr as three, dividing after ὡς and τάχιστα

ὡςλίαν RZaZm

s.l.

ταχὺταχέως Xo

s.l.

ταχὺσυντόμως Gu

s.l.

μετῆλθοντὸ μετῆλθον, εἰ μὲν ἀντὶ τοῦ ἐτιμωρήσαντο εἴπῃς, εὐθεῖαν τὸ αἷμα νοήσεις, οὕτω· λίαν ταχὺ ἐτιμωρήσαντο σὲ αἱ θεαὶ, τὸ αἷμα καὶ ὁ φόνος τῆς μητρός. εἰ δὲ ἀντὶ τοῦ ἀπῄτησαν, αἰτιατικήν οὕτω· λίαν ταχέως ἀπῄτησαν σὲ αἱ θεαὶ τὸ αἷμα καὶ τὸν φόνον τῆς μητρός. ZZaZmTZbGu

ZZaZmTZb

1 τοὶ μὲν μετῆλθον Zb εἴποις TZbGu 3 οὕτω om. ZZa, s.l. add. Z

1 οὕτως Za

μετῆλθονἀπῄτησαν ZZaZmTZbGu

s.l.

μετῆλθονἐτιμωρήσαντο XoZm

s.l.

μετῆλθονἐκόλασαν Gu, app. Y2

s.l.

αἷμαδιὰ τὸ R

s.l.

αἷμαδιὰ τὸν φόνον XoGu

s.l.

αἷματὸν φόνον ZZaZmZb

s.l.

μητέροςτῆς Xo

s.l.

θεαίαἱ ἐριννύες Xo

s.l.

πανοῦργος ὡς σχηματίζεσθαι μὲν φιλίαν, τὰ τῶν ἐχθρῶν δὲ φρονεῖν. ZZaZmTZbGu

s.l.

οὐ σοφόςοὐ σοφὸς διαρρήδην μοι ὀνειδίζων τῆς μητρὸς τὸ αἷμα, ἀληθὴς δέ. ἀληθεύει γὰρ διὰ τὸν φόνον ἀμύνεσθαι αὐτὸν τὰς Ἐρινύας. MBCVRbSa, partial O

MBCVRbBVRbSaM intermarg.

1 οὐ σοφὸς om. OV, after οὐ σοφὸς add. εἷ B, ὑπάρχεις Sa, ὑπάρχ() Rb ὀνειδίζων μοι transp. RbSa τὸ αἷμα τῆς μητρὸς transp. VORbSa 2 ἀληθ. κτλ om. O ἀληθεύειν V, ἀληθὲς Schw. γὰρ] om. V, γὰρ λέγων B ἀμύνασθαι Sa

2 ἐρίννυας Sa

ἄλλωςπρὸς ὃ κλαπεὶς ὁ Ὀρέστης εἰς κολακείαν αὐτοῦ προὔθετο τὸ οὐ σοφὸς, ἀληθὴς δ’ εἰς φίλους ἔφυς κακός. τοῦτο δὲ τὸ ἔπος ἐναντιοφανές ἐστιν. ἐναντιοφανῆ δὲ λέγεται τὰ ῥητὰ τὰ μὴ τῇ κειμένῃ φράσει συναρμοζόμενα, νοήματι δὲ ἢ συντάξει θεραπευόμενα. σκόπει γὰρ ὅτι πρὸς ὕβριν ἐστὶ τοῦ Μενελάου τὸ οὕτως εἰπεῖν ‘οὐ σοφὸς ἔφυς, ἀληθὴς δὲ καὶ τέλειος κακὸς εἰς τοὺς φίλους’ καί που δέον τὸν ἱκέτην ὑβρίζειν τὸν ἱκετευόμενον. θεραπεύεται δὲ τὸ ἔπος τῇ συντάξει οὕτως· οὐ σοφὸς κακὸς εἰς φίλους ἔφυς, ἀληθὴς δὲ ἔφυς σοφός. τὸ δὲ νόημα τοιοῦτον· σοφὸς μὲν ἀληθὴς λέγεται ὁ ὄντως σοφός, σοφὸς δὲ κακὸς ὁ σοφιστὴς καὶ ἀπατεὼν καὶ πιθανολογούμενος. λέγει τοίνυν αὐτῷ κολακικῶς ὅτι ⟨οὐκ⟩ ἐσόφισάς με, ὦ Μενέλαε, εἰπόντα βραδὺ εἶναι τὸ θεῖον πρὸς συνασπισμὸν ἀντειπὼν ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’ αἷμα μητέρος θεαί, σὺ δὲ ἀληθὴς εἶ σοφὸς, οὐ κακὸς σοφὸς εἰς φίλους, ἤγουν διὰ τῆς σοφιστείας καὶ πιθανότητος πλανήτης τῶν φίλων. V

1 πρὸς ὃ Schw., πρὸς ὃν V 3 μὴ τῇ κειμένῃ Schw., μὴ τοῖς ἄνωθ(εν) ?ετερα? τῶν τῆ ἀπάτ() κειμένη V 8 ⟨οὐκ⟩ Schw.

4 καὶ ποῦ V

check original

οὐ σοφὸς κακὸς ἔφυς εἰς τοὺς φίλους, ἀληθὴς δὲ σοφὸς ἔφυς. ἔστι δὲ τὸ σχῆμα ἀντιοφανές. ἐναντιοφανὲς ἐστι τὸ ἄλλως λέγοντα καὶ ἄλλως θεραπεύοντα κατά τε νοῦν καὶ σύνταξιν. Y2

s.l.

οὐ σοφόςκρύφιος SaY

s.l.

perhaps κρύφιοι Y

R has something obscure here, remotely possible it is κρύφιος: check original

οὐ σοφόςεἶ δηλονότι, ἤγουν ἐπιτήδειος XXaXbXoTYGr

X s.l. except X

οὐ σοφόςὀνειδίζοντος Μενελάου Ὀρέστην, φησὶν οὗτος πρὸς αὐτὸν· ἐπεὶ διαρρήδην ἡμᾶς ὀνειδίζεις, οὐ σοφὸς εἶ· ἀληθὴς δὲ κακός, ἀληθὴς μὲν ὡς οὐδὲν ὧν κατ’ ἐμοῦ λέγεις ψευδῶς λέγων (ἀληθεύεις γὰρ διὰ τὸν φόνον τῆς μητρὸς λέγων ἀμύνασθαι τὰς ἐριννύας ἐμέ), κακὸς δὲ ὡς ἐναργῶς ὀνειδίζων. ἐχρῆν γάρ σε χρωματίζοντα τοὺς λόγους ἐκφέρειν πρὸς παραμυθίαν, ἀλλ’ οὐ πρὸς λύπην, εἴπερ σοφὸς ἦσθα κακός. νῦν δὲ ἀφ’ ὧν ποιεῖς ἀναφανδὸν δεικνύεις τὴν σεαυτοῦ κακίαν. ZZaZmTZbGu

ZZaZmTZb

3 ὧν om. Gu first λέγων erased in Gu ἀληθεύεις ... ἐμέ om. ZZaT τῆς μητρὸς Zb, om. ZmGu ἀμύνεσθαι Zb 5 νῦν δὲ κτλ. Za, om. others

3 second λέγων] γων Zb

ἀληθὴςὀρθὸς R

s.l.

ἀληθὴςὁμολογούμενος ZZaZmTGu

s.l.

ἀληθὴςδιάδηλος Y2

s.l.

εἰπὼν κακῶςὑβρίσας Xo

thus in text Xo s.l.

εἰπὼν κακῶςἔφυς κακός Y

thus in text Y s.l.

ἔφυςἀντὶ τοῦ ὑπάρχεις M

s.l.

ἔφυςεἶ O

s.l.

ἔφυςἐγεννήθης R

s.l.

ἔφυςγρ. εἰπὼν T

s.l.

ἔφυςlong mark over υ T

s.l.

πατρὸς δὲ δὴ τί σ’ ὠφελεῖ τιμωρίαἐν ἐρωτήσει ὁ λόγος ἀντὶ τοῦ· τὸ τῆς ἀναιρέσεως τοῦ πατρὸς τιμωρίαν σε λαμβάνοντα φονεῦσαι τὴν μητέρα τί δύναται συνάρασθαί σοι πρὸς τὸ μηδὲν παθεῖν ὡς φονέα; ἢ οὐ προέστη σου ὁ πατὴρ, ὥστε ἀποσοβῆσαι τὰς Ἐρινύας. MCV

MC(δή τις), πατρὸς δέ δὴ τίς VV

1 τοῦ om. C 2 τὸ om. MC, transp. after πατρὸς V, placed here by Schw. τῆς om. M λαβόντα C τί Schw., τίς MCV συνάρασθαί (B next sch.)] συναρέσθαι V, συνερᾶσθαί MC 3 πρόσεστί V σου (B next sch.)] σοι MCV

πατρὸς δὲ δὴ τί σ’ ὠφελεῖἐν ἐρωτήσει ὁ λόγος· ὠφελεῖ τί σε ἡ εἰς τὸν πατέρα γενομένη ἐκδικία; ἢ οὕτως· οὐ προέστη σου ὁ πατὴρ, ὥστε ἀποσοβῆσαι τὰς Ἐρινύας; ἄλλως· τῆς ἀναιρέσεως τοῦ πατρὸς τιμωρίαν σοῦ λαμβάνοντος τὸ φονεῦσαι τὴν μητέρα τί δύναται συνάρασθαί σοι πρὸς τὸ μηδὲν παθεῖν ὡς φονέα;B

B

1 ἐκδικίαι B 3 τί Schw., τίς B

πατρὸς δὲ δὴ τί σ’ ὠφελεῖ τιμωρίαοἱ Ἀττικοὶ προπαροξύνουσι· {μόνον τοῦτο} τιμώρια. τὸ δὲ ⟨δη⟩ τι σ’ ἄμεινον βαρύνειν· δὴ τί σ’. MBC

MC(δή τίς M, δὴ τίς C; om. τιμωρία MC); B incorporates only τιμωρία, preposing τὸ δὲ τιμωρίαM intermarg.

1 οἱ om. MC μόνον τοῦτο om. B, del. Schw. 2 τὸ δὲ] καὶ τὸ B ⟨δη⟩ Schw. τίς σ’ ἄμ. B, τίς ἄμ. MC βαρύ() B δὴ τί σ’ Schw., δή τις σ’ B, δή τίς M, δή τις C

ἐν ἐρωτήσει ἀναγνωστέον MC

M s.l., C intermarg.

ἔλεγχος· ἕνεκεν τῆς τιμωρίας τοῦ πατρὸς τί ὠφελεήθης; RSa

s.l.; R app. has ἔλεγχος above end of 424 extending into and obscured by margin

ἕνεκεν κτλ om. R (app.)

R check original

πατρὸςτοῦ Xo

s.l.

τίκατὰ τί XXaXbXoTYGr

s.l.